सङ्गच्छन्ति बहवः मेधाविनः, यदा सोमं इन्द्रस्य उदरं प्रति सिञ्चन्ति। मानवाः मधुरं मनोहरं मधु दशभिः हस्तैः सुलभेन गृहीत्वा शुद्धयन्ति। स सोमः, श्रमहीनः, गावः मध्ये विचरति, सूर्यकन्यायाः प्रियध्वनिं अतिक्रम्य गच्छति। गायका, तं प्राज्ञं, अनुगृह्णन्ति; सः स्वाभ्यां स्वसृभ्यां बन्धुभिश्च सह वसति। पुरुषैः प्रेरितः, अश्मभिः निपीडितः, यजुष्मति बर्हिषि प्रियः, गवां पतिः, दिव्यः ऋत्विक् सोमः, मनसा शुद्धः, त्वं प्रति, हे इन्द्र, शुद्ध्यते, यज्ञं सिध्यन्। पुरुषाणां बाहुभिः प्रेरितः, पवित्रेण पिष्टः, सोमः त्वं प्रति, हे इन्द्र, यथाक्रमं शुद्ध्यते। सः शक्तीः चित्तानि च यज्ञे पूरयति; हरितः, बर्हिषि उपविष्टः, रिपुं नुदति। मेधाविनः, अमृतं गर्जन्तं सोमबिन्दुं, स्वकौशल्येन दुहन्ति। गावः, मनांसि च, संयुक्तानि, एकत्र समागत्य, यथार्थस्य योनिं, सत्यम् आसनं, प्रतिपद्यन्ते। पृथिव्याः नाभौ, महतो दिवः आधारस्थाने, आप्सु, सिन्धौ च, सः स्थापितः। इन्द्रस्य वज्रः, वृषभः, विश्वरश्मिः सोमः, हृदि रम्यरतिर्भूत्वा शुद्ध्यते। एवं त्वं स्वयम् शुद्ध्य, पृथिवीं संवेष्टुम् इच्छन्, स्तुतिम् अन्विष्य, हे दक्ष, त्वां प्रेरयन्तं कृते। ये अनधिकारिणः, आसनस्पृशः, ते न अस्मान् धनात् वञ्चयन्तु; वयं बहुहरितं धनं समृद्धिं च प्राप्नुयाम। आगच्छ, हे इन्दो, शताश्वैः दानैः, सहस्रैः, गवां सुवर्णस्य च दानैः। महाबल, महातेज, बहुधनयुक्तः, त्वं अस्माकं स्तोत्रे उपविश। माल्ययुक्तात् बिन्दोः पिष्टस्य, केन्द्राणि निनदन्ति, सत्यस्य योनिं, नाभिं च उत्पद्य। असुरः आदौ त्रिणि शिरांसि अकरोत्; सत्यस्य पात्राणि कौशल्यानि पूरितानि। महावीर्यवन्तः, ऋजुपथेन चरन्तः, प्रेरिताः; नदीनां तरङ्गाः प्रसृताः, कविः प्रवाहितः। मधुधाराभिः स्तोत्रं जनयन्ति, इन्द्रस्य प्रियतमं रूपं वर्धितवन्तः। पवित्रधारिणः वाचं परिवेष्टन्ति; पितॄणां पुरातनः व्रतम् रक्षति। वरुणः महत् सिन्धुं परे स्थापयामास; प्राज्ञाः आदौ अधिष्ठानं अन्वेष्टुम् इच्छन्ति। सहस्रधाराः, दिवि इव, निनदन्ति; तासां जिह्वाः मधुमयाः, संयुक्ताः सञ्चरन्ति। तस्य रश्मयः न निवर्तन्ते, सदा प्रवर्तमानाः; प्रत्येकं पदे बन्धनानि सीमन्ति सन्ति। ये पितरौ मातरं च अतिक्रम्य निनदन्ति, स्तोत्रेण दीप्ताः, अनृतिनशकाः, इन्द्रस्य रिपून् मायया नुदन्ति; ते असितं त्वचं पृथिव्याम् द्यावापृथिव्यां च शुद्धयन्ति। ये प्राचीनमित्या निनदन्ति, स्तोत्रयन्त्रेण, ते उत्सुकाणां चिन्ताः। बधिरा जडाश्च न भाषन्ते; ते न सत्यस्य मार्गं अतिक्रामन्ति, दुष्कृतिनः। सहस्रधाराः, पवित्रे प्रसृताः, कवयः वाचं शुद्धयन्ति, प्राज्ञचेतसः। एते रुद्राः, महाबलिनः, अव्यथिताः, रश्मयः, स्वयंशुद्धाः, मानवैः सुस्पष्टाः। सत्यस्य रक्षकः, अदुष्टः, हितकरः, हृदि त्रिणि पवित्राणि स्थापयामास। सर्वं लोके विजानन्, सः अशास्त्रज्ञान् नाशयति, अनृतिनशकः। सत्यस्य सूत्रं पवित्रे प्रविष्टम्; जिह्वाग्रे, वरुणस्य मायया। प्राज्ञाः तद् ज्ञातवन्तः, तद् इच्छन्ति; तत्र कर्ता प्रवर्तते, अजय्यः। शिशुः जातः, अरण्याय चक्रं अकरोत्; तेजस्वी, विजयी, जयम् इच्छति। दिवः बीजेन सह संयुज्य, पयसा पोषितः; वयं तस्य प्रसादं, विस्तीर्णं शरणं च वाञ्छामः। दिवः स्तम्भः, आधारः, प्रसारितः; पूर्णः बिन्दुः सर्वत्र सञ्चरति। महाकविः, पृथिवीं द्यां च युक्त्वा, तान् धारयन्, समञ्जसम् अकरोत्। महती धारा, कौशल्येन कृता, सोमस्य मधु; गवां गोष्ठं, अदितेः सत्यं, अन्विष्यते। वर्षं अधिपतिः, तेजस्वी, गवां नायकः, नेतृः स्तुत्यः, गर्जन्। दिवः पयः सर्पिः च आहृताः; सत्यस्य नाभौ अमृतं जातम्। दातारः, सुसंहिता, तस्मिन् रमन्ते; मित्रवत् जनाः तम् स्तुवन्ति। गर्जन् बिन्दुः तरङ्गेण संयुज्यते; दिव्यः त्वचम् मानवाय पोषयति। सः अदितेः गर्भं स्थापयति, येन वयं सन्ततिं प्राप्नुमः। सहस्रधाराः, संयुक्ताः, तृतीयं देशं सुप्रजनन्यः भवन्तु। चत्वारि नाभ्यानि दिवि स्थापिता, हविर्भिः युक्तानि, अमृतं सर्पिः स्रवति। इच्छन् शुक्लं रूपं करोति; सोमः, उदारः असुरः, पृथिवीं वेद। चिन्तया शाखाभिः संयुज्य, सुसंहितं स्तौति; दिवः बन्धं द्रष्टवान्, तेजस्वी। तदा शुक्लं पात्रं, गोचिह्नितं, निपीड्यते; शीघ्रः, विजयी, सञ्चलितः। मनसा, उपासकाः तम् प्रेरयन्ति, कक्षीवानस्य, शतगवां धनस्य च हेतवे। आपः सह, सोम, तव निपिष्टं रसं, हे प्रवाहिन्, पवित्रे निर्विघ्नं प्रवर्तते। कविभिः शुद्धः, परमं हर्षदः, आत्मानं इन्द्राय मधुमन्तं कुरु, हे शुद्ध। प्रियः, शुद्धः, कौशल्येन सन्नद्धः, तेषु नामसु यत्र महत् वर्धते। महातपस्विनः सूर्यस्य उच्चरथं प्रति, द्रष्टा, सर्वदिक् पर्येति। सत्यस्य जिह्वा शुद्ध्यति, प्रियं मधुमद्वाचं, अजेयः मनसः अधिपः। पुत्रः पितृमातृणां युक्तमं नाम तृतीयं दिवि दीप्ते स्थापयति। दीप्तानि पात्राणि अधस्तात् निनदन्ति, पुरुषैः प्रेरितानि, सुवर्णपात्रे सञ्चरन्ति। अमृतस्य दुहित्रः उपगताः; त्रिपृष्ठायां उषसि सा दीप्तिम् आवहति। अश्मभिः निपीडितः, चिन्तया शुद्धः, कौशल्येन सन्नद्धः, पृथिवीं द्यां च दीप्तयति, शुद्धः। तस्य प्रवाहिणः केशाः सह प्रवर्तन्ते, मधुधाराः प्रतिदिनं वर्धन्ते। सोम, पात्रं परितः प्रवह, कल्याणाय, पुरुषैः शुद्धः, शिरः गन्धेन आवृणु। तैः तव हर्षदैः तेजोभिः शीघ्रगैः, इन्द्रं प्रेरय, अस्मभ्यं धनं दातुम्। दिवं धारयन्, कौशल्यं रसं, शुद्ध्यते, देवेभ्यः मानवेभ्यश्च स्तुत्यः। हरितः, विमुक्तः, अश्वः इव, न नद्यां शक्तिम् व्यर्थयति। वीरः इव, अस्त्राणि हस्ताभ्यां गृह्णाति, कीर्त्यर्थं उत्सवेषु सारथिः। इन्द्रस्य वीर्यं घोषयन्, प्राज्ञैः प्रेरितः; बिन्दुः, पिष्टः, प्रेरितः कविभिः। हे सोम, शुद्ध, त्वं तव तरङ्गेण, इन्द्रस्य गृहं प्रविश, शक्त्या युक्तः। मेघे विद्युत् इव, पृथिवीं द्यां च सींच, चिन्तया नः सदा धनं वह। सर्वस्य राजा, ज्योतिः पश्यन्, शुद्ध्यते, ऋषेः इच्छया सत्यधियां प्रेरणाम् अवृणोत्। सूर्यस्य दीप्त्या शुद्धः, सः चिन्तानां पिता, अद्वितीयः प्राज्ञः। गवां मध्ये वृषभः इव, पात्रं परितः धावन्, गर्जन्, आपां कक्षे वृषभः। इन्द्राय शुद्धः, परमं हर्षदः, येन वयं संग्रामे विजयं प्राप्नुयाम। अत्र पात्रे, मधुमान् गर्जति, इन्द्रस्य वज्रः, परमश्रीमान्। अमृतस्य उत्तमदोहः, सर्पिषा प्रवाहमानः, बलवन्तः गावः इव दुग्धाय धावन्ति। सः प्राचीनः, शुद्धः, यं श्येनः दिवः आनयत्, मन्थिना प्रेरितः, दिवं व्याप्य। सः आगच्छति, मधुमान्, युवान्, चित्ते कम्पमानः, कृशः, उत्सुकैः निपीडितः। ये प्राचीनाः पराः च बिन्दवः अस्मान् प्रति प्रवाहन्ताम्, महद् दायं, समृद्धे क्षेत्रे। दृश्यमानाः, अश्वा इव शीघ्राः, ते ये प्रार्थनायाम् रमन्ते, हविरनु हृष्टाः। एषः विज्ञः बिन्दुः, नित्यं विजयी, अस्मान् प्रति शुद्ध्यते, बहुधा चित्तैः स्तुतः। यः सतः आसने गर्भं स्थापयामास, सः गवां विस्तीर्णं गोष्ठं पूरयति। एवं सोमस्य महिमा, यज्ञेषु, स्तोत्रेषु, देवेषु च, सर्वत्र प्रवहति; सः अमृतत्वस्य, सत्यस्य, तेजसः च अधिपः, इन्द्रस्य प्रियतमः, कवीनां स्तुत्यः, विश्वस्य पोषकः, सर्वेषां कामान् पूरयन्, अस्माकं रक्षां च कुर्यात्।