सः सोमः दक्षिणतः विमुक्तः, बलवान्, स्वं स्थानं स्थापयन्, सदा जाग्रतः, शत्रुं रक्षांसि च दूरं करोति। स ताम्ररज्जुं निर्माति, दिवं अन्वेष्टुम् इच्छति, यजमानस्य स्तोत्राय वेदीं समुच्छालयति। वीरवत् गर्जन्, सः वेगेन प्रवृत्तः, तमः स्वरूपात् अपाकरोति। आवरणं त्यक्त्वा, पितुः गृहम् आगच्छति, तत्र स्वेन शरीरेण यज्ञस्थानं प्रकटयति। अश्माभिः निपीडितः, हस्तेषु शुद्धः, स्तोत्रेण दिवि कम्पमानः, सः हर्षितः, उपविश्य, स्तोत्रेण समृद्धः। आप्सु भूषितः, विशालायाम् पूजितः। तेजस्विनम्, महाबलिनं, पर्वतसम्भृतम्, गृहस्तम्भे मधु पिपीलयन्ति। तस्मिन् गवः, सुप्रार्थिताः, स्तन्ये, अग्रं शिरः मार्गैः निपीडयन्ति। दश भगिन्यः रथवत् समं शीघ्रं यान्ति, अदितेः गोद्रुमे। सः गूढं गोपथं अन्वेष्टुम् प्रवृत्तः, यं मार्गं ताः कौशलात् तस्य कृता। गृध्रवत्, सः नीडं चिन्तया निर्मितं स्थानं अन्वेष्टुम् इच्छति, सुवर्णमासनं यत्र देवः उपविशति। तत्र स्तोत्रेण, तं प्रियं दर्भे अन्वेष्टुम् इच्छन्ति; अश्ववत्, पूज्यः देवेषु समीपम् आगच्छति। तेजस्वी, प्रकटितः, रक्तः, दिविदृग्, बलवान्, त्रिपृष्ठः, गवः प्राप्तः। सहस्रधारः, दूरगतः, गर्जति; प्राचीः उषासः इव, सः व्यापकः प्रकाशते। उग्रं रूपं करोति, दीप्तवर्णः; यत्र विश्रान्तः, तत्र बन्धनानि भेदयति। स्वबलात् आपः गच्छति, दिव्यजनान्; स्तुत्या हर्षितः, गवां श्रेष्ठया सह। वृषभः इव, स्वं गोसंघं परिक्रमन्, गर्जन्यः, दीप्तः, सूर्यस्य पथं अनुगच्छति। दिव्यः गृध्रः भूमिं निरीक्षते; सोमः, प्रज्ञया, जातीन् पश्यति। ताम्रवर्णं शुद्धयन्ति, रक्ताश्ववत् युक्तः; सोमः पात्रे गवः सह मिश्रितः। सः वाचं प्रेषयति, स्तोत्रं चोदयन्ति; बहुपूजितस्य, के प्रियाः सः? बहवः बुधाः समं वदन्ति, यदा सोमः इन्द्रस्य उदरे निपातितः। नरः मधुरं प्रियं मधु दशभिः हस्तैः शुद्धयन्ति, सुलभग्रहः। अच्युतः गवः मध्ये गच्छति, सूर्यकन्यायाः प्रियशब्दं अतीत्य। गायकाः तं अनुग्रहं आनयन्ति, बुधः; सः द्वाभ्यां भगिन्याभ्यां स्वजनैः सह वसति। नरैः प्रेरितः, अश्माभिः निपीडितः, दर्भे प्रियः, गवां स्वामी, दिव्यधारा सोमः, चिन्तया शुद्धः, इन्द्राय शुद्ध्यति, यज्ञं साधयन्। नराणां बाहुभिः प्रेरितः, शुद्धयन्त्रे निपीडितः, सोमः इन्द्राय शुद्धः, क्रमशः। शक्तीः, चिन्ताः यज्ञे पूरयति; ताम्रः दर्भे उपविष्टः शत्रुं दूरं करोति। बुधाः अक्षयम् गर्जन्तं सोमं कौशलात् दुहन्ति। गवः, चिन्ताः, समं आगच्छन्ति, गर्भं, सत्यस्थानं प्रतिनिवर्तन्ति। पृथिव्याः नाभौ, महद् दिवः आधारः, आप्सु, समुद्रे, स्थापितः। इन्द्रस्य वज्रः, वृषभः, व्यापकः सोमः, हृदि रमणीयः शुद्धः। एवं शुद्ध्य, पृथिव्याः क्षेत्रं व्याप्य, स्तुत्यं अन्वेष्टुम्, कौशलिनः प्रेरणाय। ये अनवाप्ताः, आसनस्पर्शिनः, मा धनं हरन्तु—अस्माकं ताम्रं धनं अस्तु। आगच्छ, इन्दो, शताश्वदानैः, सहस्रदानैः, गोहिरण्येन। महाबलिन्, दीप्तमान्, बहुधनैः आगच्छ; शुद्धः, अस्माकं स्तोत्रे उपविश। माल्ययुक्तात् सोमधारात्, निपीडितात्, केन्द्राणि नादयन्ति, सत्यगर्भात्, नाभिम्। असुरः आदौ त्रिशिरः अकरोत्; सत्यपात्राणि कौशलात् पूरितानि। महान्तः, सम्यक् गच्छन्तः, चालयन्ति; नदीधाराः प्रसारयन्ति, ऋषिः प्रवहति। मधुधाराभिः, स्तोत्रं जनयन्ति, इन्द्रस्य प्रियं रूपं वर्धयन्ति। छिद्रयुक्ताः वाचं परिवेष्टन्ति; पितृणां पुरातनः व्रतं रक्षति। वरुणः महत् समुद्रं परं स्थापयति; बुधाः आदौ आधारं अन्वेष्टुम् इच्छन्ति। सहस्रधाराः दिवि इव नादयन्ति; मधुमयी जिह्वाः, समं गच्छन्ति। तस्य किरणाः न विरमन्ति, सदा प्रवृत्ताः; प्रत्येकपदे, बन्धकाः सीमाः भवन्ति। ये पितरं मातरं च उपरि नादयन्ति, स्तोत्रे दीप्तमानः, अधर्मिणं दहन्ति, इन्द्रस्य शत्रूं मायया दूरं कुर्युः; भूमिदिवः कृष्णं त्वचं शुद्धयन्ति। ये पुरातनमिते नादयन्ति, स्तोत्रयन्त्रेण, उत्सुकचिन्ताः; बधिराः मूकाः न वदन्ति; ते सत्यपथं न अतिक्रमन्ति, दुष्कृतिनः। सहस्रधाराः, छिद्रे प्रसृताः, कवयः वाचं शुद्धयन्ति, बुधमना। एते रुद्राः, बलवन्तः, अघ्नाः, किरणाः, स्वयम् शुद्ध्यन्ति, मनुष्या दृश्यमानाः। सत्यस्य रक्षकः, अघ्नः, शुभकारी, हृदि त्रि-छिद्राणि स्थापयति। ज्ञात्वा, सर्वलोकान् पश्यति; अनर्हं हन्ति, अधर्मिणं नाशयति। सत्यसूत्रं छिद्रे प्रसारितम्; जिह्वाग्रे, वरुणस्य मायया। बुधाः तद् अभिज्ञाय, तद् इच्छन्ति; तत्र कर्ता अग्रे पादं स्थापयति, अजयः। बालः जातः, वनाय चक्रं अकरोत्; दीप्तः, विजयी, जयितुम् इच्छति। दिवः बीजेन संयुतः, क्षीरसम्भृतः; तस्य अनुग्रहम्, विशालं शरणं रक्षां च वयम् इच्छामः। दिवः स्तम्भः, आधारः, प्रसारितः; पूर्णधारा सर्वत्र गच्छति। महाकविः पृथिव्यां दिवं च युक्तवान्, तौ समं स्थापयन्। महान् प्रवाहः, कौशलात् कृतः, सोमस्य मधु; गोभूमिः, अदितेः सत्यम्, अन्वेष्टव्यम्। सः वर्षं नियच्छति, दीप्तमान्, वृषभाणां नेता, मार्गदर्शी, स्तुत्यः, गर्जन्। दिवः क्षीरं घृतं च निष्क्रियते; सत्यनाभौ, अमृतम् उत्पद्यते। उदाराः, समं, तं रमन्ति; नराः, सौहार्देन, तं स्तुत्या पूजयन्ति। धारा गर्जन्ती, तरंगं संयुज्यते; दिव्यः त्वचं मानवाय पोषयति। अदितेः गर्भे बीजं स्थापयति, येन वयम् सन्ततिं प्राप्नुमः। सहस्रधाराः समं गच्छन्ति; तृतीयक्षेत्रे फलं भूयात्। दिवि चत्वारि नाभीनि स्थितानि, हविर्भिः, अमृतघृतं प्रवहन्ति। सः शुक्लरूपं करोति यदा इच्छति; सोमः, उदारः असुरः, भूमिं जानाति। चिन्तया शाखाभिः संयुतः, समं स्तुत्यः; दिवः बन्धनं दृष्टवान्, दीप्तमान्। ततः शुक्लपात्रं, गोचिह्नितं, निपीडितम्; शीघ्रः, विजयी, गतः। मनसा, यजमानाः तं प्रेरयन्ति, कक्षीवान्, शतगवां धनाय। आपः सोमः, तव निपीडितरसः, प्रवहन्, छिद्रे निर्बाधः। कविभिः शुद्धः, अत्युत्तमः, इन्द्राय पिबेयम्, मधुरः भव, शुद्ध। प्रियः, शुद्धः, कौशलात् कृतः, नामानि धारयन्, यत्र महाबलः वर्धते। महसूर्यस्य उच्चरथं, दूरदर्शी, सर्वदिशं वर्तते। सत्यजिह्वा शुद्धा, प्रियं मधुरं वाक्, अजयः चिन्तास्वामी। पुत्रः, पितृमातृणां उत्तमं नाम त्रितीयं दिव्ये स्थाने स्थापयति। दीप्तपात्राणि अधः नादयन्ति, नरैः निर्देशितानि, सुवर्णपात्रे गच्छन्ति। अमृतस्य दुहन्तः आगच्छन्ति; त्रिपृष्ठे उषसि सा दीप्तमान्। अश्माभिः निपीडितः, चिन्तया शुद्धः, कौशलात् कृतः, पृथिव्यां दिवं च प्रकाशयति, शुद्धः। तस्य प्रवाहकेशाः समं धावन्ति, मधुधाराः प्रतिदिनं वर्धन्ति। इति सोमस्य दिव्ययात्रा, यज्ञे शुद्ध्यन्, स्तुत्यः, गवां मधुयुक्तः, पृथिव्यां दिवं च योजयन्, इन्द्राय प्रियः, सत्यस्य धारया प्रवहन्, सर्वं जगत् आनन्दयन्, कविभिः स्तुतः, देवैः पूजितः।