मधुराः सोमधाराः, गोवत्सवत् देवं प्रति प्रवहन्ति, यथा दुग्धदायिन्यः स्ववच्छसम् अभिगच्छन्ति। ताः पवित्रे दर्भे समासीनाः, वाङ्मनसैः पात्रैश्च, तेजस्विन्यः शुद्धं निर्मलमर्पणं स्थापयन्ति। तदा हरितः सोमः पूर्वान् अतीत्य गर्जति, हृष्टः स्वदुत्तमं मुञ्चन्, पवित्रं प्रविश्य, व्यापकशक्त्या परिवर्तते, देवः स्वशराञ् न्यस्य, श्रेष्ठं मार्गं इच्छति। सः यमद्वयं मापयन्, मिश्रितं सोमपानं, क्षेत्रे क्षीरसमेतः, प्राज्ञः, महान्तं अनन्तं लोकं विवेच्य, अव्ययबलं ददाति। मातृभिः सह सञ्चरन्, धनं विजित्य, सोमः स्वशक्त्या मार्गं पुष्णाति; यत्र नरः शुद्धिं कुर्वन्ति, यवाभरणः सः बन्धुभिः सह उपविश्य, शिरः रक्षति। कौशलात् चित्तेन च स ऋषिः जायते, सत्यस्य गर्भः, संयमिभिः स्थापितः; नवः अपि, प्रथमानां मध्ये गूढः, तेषां जन्म नोत्थितम्। विवेकिनः तस्य सोमस्य रूपं विविच्य, यदा श्येनः दूरात् तं बिन्दुं आनयत्; नद्यः तं नित्यम् वर्धमानं शुद्धयन्ति, सः स्तुत्याय परिवर्तते। त्वां सोम, दश कन्याः शुद्धयन्ति, मन्थितं, ऋषिभिः चिन्ताभिः स्तुतिभिश्च स्थापितम्; आपः, आवरणानि, देवयजुषा च, यत्र संपद् दृश्यते, तत्र पुरुषाः त्वां प्रार्थयन्ते। विवेकिनः सोमं सखायं, सुमेधसम्, स्तुतिपात्रं स्तुवन्ति; सः मधुमतीं धारा प्रवहन्, अमृतः, निधिभृत् स्वरेणोन्नमति। एष सोमः स्वरेण दिवं व्याप्य, शुद्धः पात्रेषु उपविशति; आपः, गावः, पेषणैः शुद्धः, सोमबिन्दुः प्रियं मार्गं गच्छति। एवं सोम, यदा त्वं सिञ्च्यसे, अस्मभ्यं उत्तमं वीर्यं ददातु; अविभक्ते दिवापृथिव्यौ आवहाम, हे देवाः, अस्मान् धनं, वीरपुत्रांश्च दत्त। यथा बाणः धनुषि युज्यते, तथा मनः हविषि नियुज्यते; यथा वत्सः मातरं गोष्ठे, तथैव सोमः यज्ञेषु इच्छ्यते, यथा दुग्धवती गौः प्रथमं स्रवति। मनः समीपं गच्छति, मधुरं गीयते, पात्रे प्रवर्तते; शुद्धः सोमः प्रवहन्, यथा हन्ता, मधुराः बिन्दवः पवित्रं याति। वरः सोमः त्वचं परितः प्रवहन्, ताम् विमोचयन्, अदितेः सुतः, सत्यं प्रयत्नं कुर्वन्; हरितः युक्तः, यज्ञजः, नियतः, बलवान्, वृषभवत् दीप्तिमान्। वृषभः गर्जति, गावः समीपं गच्छन्ति, देवाः देवस्थानं यान्ति; सोमः उज्ज्वलं पवित्रं अतिक्रम्य, अव्ययम् आवरणं, वस्त्रवत् विस्तारयति। अमृतवसनः हरितः, नित्यः, शुद्धः, विस्तारयति; दिवः शिखरं स्पृशन्, आसनं स्थापयन्, मेघस्य आवरणं दिव्यात् विण्यस्तम्। सूर्यरश्मिवत् शीघ्राः, उत्सुकाः, कामेन युक्ताः, सह गच्छन्ति; सूत्राणि तान्युत्सृज्य, धाराः प्रवहन्ति, इन्द्रस्य स्थानं विना किञ्चित् शुद्धं न भवति। यथा नदीषु प्रवाहाः, शक्त्या प्रेरिताः, लक्ष्यं प्रति धावन्ति; सोमः अस्माकं गृहे कल्याणं ददातु, द्विपदां चतुष्पदां च; धनं जनाश्च अस्माभिः सह सन्तु। सोम, अस्मभ्यं सुवर्णेन, अश्वैः, गावः, यवैः, महता बलिना च धनं शुद्धय; त्वं सोम, अस्माकं पितरः, दिवः शिखरे स्थिताः, जीवनस्य कर्तारः। एते शुद्धाः सोमाः इन्द्राय यान्ति, यथा रथाः जयाय; पेषिताः, पवित्रं विना गतिरेव नास्ति, आवरणं त्यक्त्वा, हरिताः वृष्टिं प्रति यान्ति। प्रवह सोम, इन्द्राय महते, सौम्य, निर्दोष, दातृ; गायकाय तेजस्वि निधिं आनय; दिवापृथिव्यौ, देवैः सह, अस्मान् पालयेताम्। त्रिः सप्त गायः तं दुग्धं पिपीलुः, प्राचीने दिवि सत्यं पोषणम्; चत्वारि अन्यानि लोकानि शुद्धीकृत्य, रमणीयानि कृतानि, ऋतेन वर्धमानः। सः सोमः, मधु इच्छन्, दिवापृथिव्यौ प्रज्ञया व्याप्य, महतीः आपः महिम्ना विस्तारिताः, यदा ताः देवस्य यशसा स्थानं अविन्दन्। एतानि तस्य लक्षणानि, अमृतानि, अजितानि, उभयजन्मानुगाः; एभिः बलं देवत्वं च शुद्धीकृतम्; तदा प्राज्ञाः सोमराजानं चिन्तया गृह्णन्ति। दशभिः कुशलैः शुद्धीकृतः, मातृभिः मध्ये संयुज्यते; मधुमतीं व्रतान् पिबन्, सः मानवदृष्ट्या उभयौ जातिं पश्यति। शुद्धः, बलाय च दृष्टये, दिवः अन्तौ रमते, उत्तमस्थाने; वृषभः, बलात्, अशुभचिन्तां नुदन्, अग्रे सन्नद्धः, शरवत् तीक्ष्णः, जागरूकः। मातृभिः अदृष्टः वत्सवत् गर्जति, मरुतां शब्दवत्; प्रथमान् ऋतं विज्ञाय, हिरण्यरूपः, स्तुत्याय, प्राज्ञः इच्छां वृणोति। बलवान् वृषभः गर्जति, शृङ्गे शितीकृत्य, हरितः, प्राज्ञः; सोमः सुसंस्कृतायां योनौ उपविश्य, त्वचं गोमयीं कृत्वा, गवां शुद्धये शुद्धः। शुद्धः, विशुद्धशरीरः, हरितः, शृङ्गे स्थितः; मित्रवरुणवायवे प्रियः, त्रिधा मधु कौशलात् निर्मीयते। शुद्धय सोम, दिव्यं प्रियं, महेन्द्रस्य हृदये, सोमपाय; अस्मान् अतीतान् दुःखान् पारय, विघ्नान् नुद, क्षेत्रं दर्शय, इच्छुकं प्रत्युत्तरं ददातु। युक्तवत्, पुरस्कृत्य, इन्द्रस्य उदरं प्रविश, आत्मानं शुद्धय; नौवत् नदीम् अतिक्रम्य, पारं गच्छ ज्ञानतः; योधवत् संग्रामे, अस्मान् न कदापि परित्यज। दक्षिणं मोच्यते, शक्तिमान्, आसनं गृह्णाति, नित्यदर्शी, शत्रुं राक्षसं च नुदति; हरितरज्जुं निर्माय, दिवं इच्छन्, सोमः स्रुक्प्रस्ताराय कुशं विस्तारयति। वीरवत् सः गर्जन्, तमः स्वरूपात् नुदन्, आवरणं त्यक्त्वा, पित्र्यं गृहम् गच्छति, यज्ञस्थानं देहेन प्रकाशयति। पेषणैः पेषितः, हस्तेषु शुद्धः, बलं वर्धयन्, स्तोत्रेण दिवं कम्पयति; हृष्टः, उपविश्य, स्तुत्या समृद्धः, आप्सु भूषितः, विश्वे पूज्यते। तेजस्विनं, महान्तं, गिरिपोषितं परितः, गृहस्य स्तम्भे मधु सिञ्चन्ति; तस्मिन् गावः, स्तुत्याः, स्तन्ये, अग्रं शिरः पन्थानं नयन्ति। रथवत्, दश भगिन्यः शीघ्रं धावन्ति, अदितेः अङ्के; सः अग्रे गच्छन्, गूढं गवां मार्गं इच्छन्, तं पन्थानं यं कौशलात् तस्य कृता। गरुडवत्, सोमः नीडं इच्छन्, चिन्तया निर्मितं स्थानं, हिरण्यासनं यत्र देवः उपविशति; तत्र स्तोत्रेण प्रियं कुशे इच्छन्ति; अश्ववत्, सोमः देवान् प्रति समीपं गच्छति। दीप्तः, प्रकटः, रक्तः, दिव्यदर्शी, त्रिपृष्ठः, वृषभः, गावः प्राप्तवान्; सहस्रधारः, दूरगामी, गर्जति, पूर्वा उषसः इव व्यापकः। उग्रं रूपं करोति, वर्णः दीप्तः; यत्र विश्राम्यति, तत्र बन्धनानि भिन्दन्; स्वशक्त्या आपः प्रति, दिव्यान् प्रति गच्छति; स्तुत्या हृष्यन्, गवां अग्रे रमते। वृषभवत्, गवां परितः गर्जन्, दीप्तः, सूर्यस्य पन्थानुगः; दिव्यः गरुडः पृथिवीं निरीक्षते; सोमः प्रज्ञया जातिं पश्यति। हरितं शुद्धयन्ति, रक्ताश्ववत् युक्तं; सोमः पात्रे गवां सह मिश्र्यते; वाचं सृजति, स्तोत्रं प्रचोदयन्ति; सुतस्य, कति प्रियाः, के वा तु प्रियतमाः?