अग्नये समर्पयामः, यस्य तेजस्वि पवित्रं अन्तरितं व्याप्य स्थितम्। तेन दिव्येन शक्त्या अस्मान् शुद्धयतु। अग्ने, स्वेन तेजसा, पवित्रेण अस्मान् शुद्धय, मन्त्रैः शुद्धय। हे दिव्य सवितर्, पवित्रेण च क्रतुभिः च सर्वतः माम् शुद्धय। त्रिभिः उत्तमैः धामभिः, हे देव सवितर्, सोमस्य च शक्तिभिः, हे अग्ने, तव कौशलैः अस्मान् शुद्धय। दिव्याः देवाः माम् शुद्धयन्तु, वसवः माम् प्रज्ञया शुद्धयन्तु, सर्वे देवाः माम् शुद्धयन्तु, जातवेदः, माम् शुद्धय। सोमः सर्वैः प्रवाहैः प्रवहतु, अप्सु स्रवतु, देवेषु उत्तमं हविः यच्छतु। वयं तं प्रियं, नवयुवानं, हविर्वृद्धिं कुर्वन्तं, श्रद्धया उपगताः। सोम देव, प्रवह, कुशलहीनस्य काष्ठं नाशय, सोम देव, मूषिकं अपि। यः पवमानिनः ऋषिभिः संचितं सारं पठति, सः मातरिश्वना सह सर्वं शुद्धं मधुरं खादति। तस्मै पठमानाय, ऋषिभिः संचितं सारं, सरस्वती ददाति क्षीरं, घृतं, मधुमत्तोयं च। मधुनी द्रवाः, गाव इव, देवाय प्रवहन्ति, दुहित्र्यः वत्साय इव; वेद्यासु दर्भेषु, वाचः पात्रैः च, शुद्धं अमलम् हविः दीयते। सः गर्जति, पूर्वान् अतिशेते, हरितः हर्षेण आरोहति, मध्वा विमुञ्चन्; पवित्रं व्यत्यस्य, विशालया शक्त्या परितः चरन्, देवः उत्तमं मार्गं इच्छन् शरांश्च निक्षिपति। द्वौ यमौ मिमीते, मिश्रं पानं, पयसा सह वर्धते, प्राज्ञः; सः महान्तं अनन्तं लोकं विवेचयन्, प्रगतः, अव्ययां शक्तिं दत्ते। मातृभिः सह सञ्चरन्, धनं जिगीषन्, प्राज्ञः, स्वेन बलिना मार्गं वर्धयति; यः शुक्लः यवेन भूषितः, यत्र नराः शुद्धयन्ति, स्वजनैः सह उपविश्य शीर्षं रक्षति। कौशलात् च मनसा च सः मुनिः जायते, सत्यस्य गर्भः, निग्रहकैः स्थापितः; युवानः अपि, आदौ जाताः, गुह्ये निहिताः, जन्म नोत्थितम्। प्राज्ञैः रमणीयस्य रूपं विविक्तम्, यदा श्येनः द्रवम् दूरात् आनयत्; तम् सदा वर्धमानं, नद्यः शुद्धयन्ति, उत्सुकतमं द्रवम्, स्तोत्राय चक्रवत् परिभ्रमन्तम्। त्वां सोम, दश कन्याः शुद्धयन्ति, निपीडितम्, ऋषिभिः चिन्ताभिः प्रार्थनाभिश्च स्थापितम्; आपः, आवरणैः, देवयज्याभिः च, यत्र धनं पश्यसि, पुरुषाः, तत्र साधनाय। प्राज्ञैः सोमः, सखायं, सुमेधसम्, परिभ्रमन्तं, प्रशंसितम्, स्तुतः; यः मधुमत्ता वेगेन, प्रवाहेण, स्वरेणोन्नमति, अमृतः, निधिप्रदः। सः सोमः स्वरेण दिवं व्याप्नोति, शुद्धः पात्रेषु उपविशति; आपैः, गोभिः, उपलैः निपीडितः, शुद्धः द्रवः, प्रियं मार्गं प्राप्नोति। एवं, सोम, यदा प्रवहसि, अस्मभ्यं श्रेयः तेजः ददातु; वयं अविभक्ते दिवि पृथिव्यां च देवाः आह्वयेम, धनं च वीरपुत्रांश्च यच्छन्तु। यथा बाणः धनुषि युज्यते, तथा चिन्ता हविषि नियुज्यते; यथा वत्सः मातरं गोष्ठे विन्दति, सोमः यज्ञे इच्छ्यते, यथा पयस्वती गौः प्रथमं स्त्रोतः ददाति। चिन्ता समीपे आगच्छति, स्रवति, मधुरा, रसा, पात्रे प्रवर्तते। शुद्धः सोमः प्रवहति, यः ताडयति इव, मधुमन्तः द्रवाः पवित्रं याति। वरः वरत्राणि परिवर्तते, तन्मोचयन्, अदितेः अपत्यः, सत्यार्थी। हरितः, यज्ञजः, निगृहीतः, बलवता, वृषा इव विराजते। वृषा गर्जति, गावः आगच्छन्ति, दिव्याः देवस्थानं यान्ति। सोमः दीप्तं पवित्रं अतिक्रम्य, अव्ययां रक्षां, वस्त्रं धौतं इव, व्याप्य तिष्ठति। अमृतवसनः, हरितः, अविनाशी, शुद्धः, व्याप्य तिष्ठति। दिवः शिखरं स्पृशति, आसनं कृतम्, मेघस्य आवरणं, दिवः तन्तुभिः निबद्धम्। सूर्यस्य रश्मयः इव शीघ्रम्, उत्सुकाः, कामयुक्ताः, सह गच्छन्ति। तन्तवः तान्यन्ते, प्रवाहाः परितः स्रवन्ति, इन्द्रस्य धाम विना किञ्चित् न शुद्ध्यति। यथा नदी प्रवाहाः वेगेन लक्ष्यं प्रति धावन्ति, तथा सोमः अस्माकं गृहे कल्याणं ददातु, द्विपदां चतुष्पदां च; धनं जनाश्च अस्माभि: सह तिष्ठन्तु। सोम, अस्मभ्यं सुवर्णयुक्तं धनं, अश्वान्, गावः, यवः, महद् बलं च शुद्धय। त्वं सोम, अस्य पितरः, दिवः शिखरे स्थिताः, प्रजापतयः। एते शुद्धाः सोमाः इन्द्राय गताः, रथाः जयाय इव। निपीडिताः, पवित्रं निर्गच्छन्ति, निकेतं त्यक्त्वा, हरिताः वर्षाय यान्ति। प्रवह, सोम, इन्द्राय महते, सौम्य, निर्दोष, दातारम्; गायकेभ्यः तेजः वह। दिवापृथिव्या च, देवैः सह, अस्मान् पालयन्तु। त्रिः सप्त गावः तस्मै दुग्धं ददुः, प्राचीनस्य दिवः सत्यं पोषणम्। चत्वारि अन्यानि लोकानि शुद्धयामास, शोभनानि कृत्वा, ऋतेन वर्धमानः। सः, मधु इच्छन्, दिव्या पृथिव्या च प्रज्ञया व्याप्य, महान्त्यः आपः महिमा व्यापयन्ति, यदा देवस्य यशसा स्थानं अविन्दन्। एते तस्य चिह्नानि, अमृतानि, अजितानि, द्वे जन्मनी अनुवर्तन्ते। एभिः, बलं दिव्यं च शुद्धयन्ति; ततः प्राज्ञैः राजा चिन्तया गृहीतः। दशभिः दक्षैः शुद्ध्यमानः, मातृभिः मध्ये संयुज्यते। मधु पिबन् व्रतानि, सः उभे जाति पश्यति मानुषेण नेत्रेण। सः, शक्तये च दृष्टये च शुद्धः, दिवः उभे अंते रमते, सुस्थितः। वृषा, बलात्, अशुभानि चिन्ताः अपसारयन्, अग्रे शर इव, सजाग्रः। सः, वत्स इव, मातृभ्यः अदृश्यः, गर्जति, मरुताम् इव शब्दः। प्रथमं सत्यं ज्ञात्वा, हिरण्यरूपः, स्तुत्याय, प्राज्ञः इच्छां वृणोति। महावृषा तेजसा गर्जति, शृङ्गे शितीकृते, हरितः, प्राज्ञः। सोमः सुष्ठु गर्भे उपविशति, त्वक् गोमयी जाता, गावः शुद्धय। शुद्धः, विशुद्धः, अमलदेहः, हरितः शिखरे उपविष्टः। मित्राय, वरुणाय, वायवे च प्रियः, त्रिधा मधु कौशलात् निर्मीयते। शुद्धय, सोम, दिव्याय प्रीतये, महे इन्द्राय सोमपाय हृदयाय। अस्मान् पूर्वदुःखात् तारय, विघ्नान् अपाकुरु, क्षेत्रं दर्शय, अन्विच्छन्तं प्रतिपद्य। यथा युक्ता वहन्ति, पुरस्कृत्य, हे इन्दो, इन्द्रस्य उदरं प्रविश, शुद्ध्यस्व। यथा नौः नदीं तरति, समुद्रं ज्ञानतः अतिक्रमतु; यथा वीरः रणं, नः कदा अपि न विना रक्षां कुरु। एवं ऋषिभिः संहितं सोमस्य महिमानं, देवत्वं, शुद्धिम्, हविरुपनयनं, प्रजापतित्वं, दिव्यं तेजः च, श्रद्धया वर्णितम्।