सौमः सुश्चुतः, अद्रिभिः समाहतः, महान् घोषं कुर्वन्, तेजस्विनं देदीप्यमानं वीर्यं सृजन् अग्रे प्रसरति। स रसंशुः प्रवहन्, अव्ययैः परिष्कृतैः पवित्रैः व्याप्य, हरितः बलं आवहति। हे सोम, त्वं पवित्राणि अतिक्रम्य, कीर्तिं प्रथयन्, श्रियं प्रथयन्, पशुभिः समृद्धिं प्रथयन् अग्रे गच्छसि। सोम, शतं गोमत्याः वसूनि, अश्ववत् शीघ्राणि, सहस्रवत्यः समृद्धयः अस्मभ्यं वह। शुद्धा इन्द्रवत्यः इन्दवः शीघ्रं पवित्रं याति; ताभिः इन्द्रस्य युज्याय समीहन्ते। सौमरसः प्रियः, प्राचीना चन्द्रमाः इन्द्राय प्रवहति; यः तम् इच्छति, तस्य प्राणः शुद्ध्यति। ऋत्विजः वीर्यवन्तं सोमं, मधुमन्तं, प्रवहन्तं समाचालयन्ति, स्तुतिभिः तम् उन्नयन्ति। पूषा, अनयुज्यैः अश्वैः संरक्षकः, अस्माकं यानं नयतु; सः कन्यायाम् अस्मान् पोषयतु। जटिलस्य सोमः घृतवत् मधुरः प्रवहति; सः कन्यायाम् अस्मान् पोषयतु। त्वं, तेजस्विन्, सोम, घृतवत् शुद्धः प्रवहसि; सः कन्यायाम् अस्मान् पोषयतु। हे सोम, कवीनां वाचः अपत्य, त्वं बलवन् प्रवह; देवेषु त्वं निधीनां वहता असि। सः कुम्भान् अभिक्रामति; श्येनः स्वं कवचं विस्तारयति; सः कर्णाभ्याम् उच्चैः क्रन्दति। तव चारु रसं, सोम, पात्रे निषिक्तं, श्येनवत् शीघ्रं प्रवहति। सोम, इन्द्राय प्रियतमः, मधुमत्तमः प्रवह, हर्षयन्। ते देवत्वाय प्रवहन्ति, रथवत् स्पर्धमानाः। ते सुतासवः, मदन्तमाः, दीप्ताः, वातेन सह प्रवहन्ति। अद्रिणा प्रेरितः, स्तुतः सोम, पवित्रं गच्छसि; स्तोत्राय वीर्यं वहसि। सः प्रेरितः, स्तुतः, पवित्रं प्रति याति; असुरघ्नः, अप्रतिहतः रक्षिता। यत् किमपि समीपं, यत् किमपि दूरं, यत् किमपि भीतिः जायते, सा माम् अत्र न स्पृशतु; हे पावक, तां दूरे कुरु। हे पावक, अद्य अस्मान् पवित्रेण शुद्धय; हे मेधाविन्, शुद्धय। अग्ने, तव दीप्तं पवित्रं अन्तरास्मिन् विस्तृतम्; तेन ब्रह्मणा अस्मान् शुद्धय। अग्ने, तव दीप्तेन पवित्रेण अस्मान् शुद्धय; ब्रह्मणा अस्मान् शुद्धय। हे देव सवितः, पवित्रेण च क्रतुना च मां सर्वतः शुद्धय। त्रिभिः उत्तमस्थानैः, हे सवितः, सोमस्य वीर्यैः च, हे अग्ने, तव दक्षैः अस्मान् शुद्धय। देवाः मां शुद्धयन्तु, वसवः मेधया मां शुद्धयन्तु; सर्वे देवाः मां शुद्धयन्तु; जातवेदः मां शुद्धय। सोम, सर्वैः प्रवाहैः प्रवह, वह, देवेभ्यः उत्तमं हविः वह। वयं तं प्रियम्, युवानं, हविर्वर्धनं, श्रद्धया उपजग्म। हे देव सोम, प्रवह, अयुक्तदण्डं, मूषकं च नाशयन्। यः पवमानानि अनुचरत्, ऋषिभिः संचितं सारं, सः सर्वं शुद्धम्, मधुरम्, मातरिश्वना सह अश्नाति। तस्मै, पवमानानि अनुचरति, ऋषिसंचितं सारं, सरस्वती क्षीरं, घृतं, मधुमद् आपः ददाति। मधुमतीः इन्दवः, गावः इव, देवाय प्रवहन्ति, दुहित्रे इव धेनवः; वेद्या उपविश्य, वाचा पात्रैः च, दीप्ताः शुद्धं, अपापं हविः न्यधत्त। सः उच्चैः ननाद, पूर्वान् अतिक्रान्त्वा, हरितः, हर्षयन्, मधु विमोचयन्, पवित्रं अतिक्रम्य, विश्वेभ्यः परितः भ्रमन्, देवः उत्तमं इच्छन् शरवांसि न्यधत्त। यः द्वे यमौ मापयति, मिश्रं सुरां क्षीरैः संप्रस्नुतं, सः धीमाँस्सर्वान् लोकान् विवेच्य, अप्रतिहतं बलं प्रयच्छन् अग्रे प्रसरति। सः मातृभिः सह चरन्, धनानि विजित्य, स्वेन तेजसा मार्गं वर्धयन्, यत्र नरः शुद्धयन्ति, यवेन भूषितः इन्दुः स्वजनैः सह शीर्षं पातुं उपविशति। प्रज्ञया च मनसा च जातः कविः, सत्यम् गर्भः, नियमकैः स्थापितः; यद्यपि तातः, प्रथमा अभवन्, गुह्ये निहिताः, तेषां जन्म नोत्थितम्। धीमन्तः सोमस्य रूपं विविदुः, यदा श्येनः दूरात् इन्दुम् अनयत्; तम्, नद्यः शुद्धयन्ति, वर्धमानं, स्तोत्राय योग्यं, परिभ्रमन्तम्। त्वां, सोम, दश कन्याः शुद्धयन्ति, ऋषिभिः चिन्तया प्रार्थनया च स्थापितम्; आपः, आच्छादनेन, देवहविषा च, यत्र पुरूषाः धनं पश्यन्ति, तत्र सिद्धये। सोमं, सखायं, सुमेधसम्, मधुवद्वेगं, धीमन्तः स्तुवन्ति; सः मधुमतीनां प्रवाहेण, अमृतः, निधिभिः समृद्धः, स्वरेण उत्थाय प्रवहति। अयं सोमः स्वरेण दिवम् व्याप्य, पवित्रे निषण्णः, पात्रेषु उपविष्टः; आपः, गावः, अद्रिभिः च शुद्धः, इन्दुः प्रियं मार्गं विन्दति। तस्मात्, सोम, यथा प्रवहसि, अस्मभ्यं श्रेयांसं वीर्यं ददातु; वयं अविभक्ते दिवापृथिव्यौ आवहाम, हे देवाः, अस्मभ्यं श्रियं, वीरपुत्रांश्च दत्त।