इन्द्राय सोमः स्वच्छः सलिलानां नद्यः च महायुद्धाय प्रवहन्ति, यदा सः गावाभिः स्वं शरीरं आवृणोति। तस्य सख्यस्य आकाङ्क्षया वयं तव सहाय्यं याचामहे, तव सहवासं वाञ्छामः। व्रज्यर्थं महत्त्वाय च सोमः प्रवह, मनुष्याणां दर्शनाय, इन्द्रस्य उदरे प्रविश। त्वं सोम महत्तमः, ज्येष्ठः, बलिनां बलिष्ठः, इन्दो, वीर्यवान्, संग्रामे जयमवलम्ब्य विजयं लभसे। त्वं बलवतां अपि बलवत्तरः, शूराणां अपि शूरतरः, दातारः अपि दानशीलतरः। सोम त्वं वीरः, सन्ततिनां शरीराणां च रक्षकः; त्वां वयं सख्याय वृणीमहे, संधये वृणीमहे। अग्ने, अस्माकं प्राणान् शुद्धय, बलं पोषणं च वह; दुष्टात्मानः दूरं नय। अग्निं वयं आह्वयामः, सः पञ्चजनानां शुचिः ऋषिः, पुरोहितः, महाकीर्तिः। अग्ने, स्वेन मेधया आत्मानं शुद्धय; तेजः वीर्यं च मे ददातु, धनं पोषणं च मम अस्तु। शुद्धः सः विघ्नान् जयति, महाकीर्तिं प्राप्नोति, सर्वदर्शी वीरः इव। क्रियाभिः शुद्धीकृतः, वीर्ययुक्तः, हविर्भिः समर्पितः, प्राज्ञः, दीप्तिमान् सोमः विवेकी भवति। सः शुद्धः महत् ऋतं, तेजस्वि ज्योतिः अपादयत्, कृष्णाः तमांसि अपाकरोत्। शुद्धः सोमः, यथाऽस्य दीप्तरश्मयः प्रवहन्ति, वृद्धः अपि नित्यनवः प्रकाशे तिष्ठति। सः उत्तमः सारथिः, देवानां मध्ये दीप्तिमान्, हरिचन्द्रः, मरुतां नेता। विष्णुवत् सः रश्मिभिः वीर्यं ददाति, स्तोत्रस्य वीर्यं वर्धयति। निपीतः सोमः इन्दुः अप्रमादिनं पवित्रं रक्षति; शुद्धः इन्दुः इन्द्रं प्रार्थयते। सः सोमः, गावां चर्मणि, अद्रिभिः क्रीडन् इन्द्रं हर्षाय आह्वयति। तव दिव्यम् अमृतं क्षीरं, हे शुद्ध सोम, येन अस्मभ्यं आयुषः कृपां दा। त्वं सोम, बर्हिषि उत्तमः, प्रियः, महाबलः; शुद्धत्वेन सुखदं धनं वह। त्वं, निपीतः, मनुष्येभ्यः हर्षं जनयसि, तव रसं इन्द्राय मतिर्निर्माणि। अद्रिभिः सुपिष्टः सोमः घोषयन् प्रवर्तते, शोभनं तेजः वहन्। सः सोमः प्रवहति, अप्रमादिनि पवित्रे व्यत्येति; हरितः बलं आह्वयति। सोम, त्वं पवित्रेण प्रवह, कीर्तिं, शुभलाभं, पशुभिः समृद्धिं च प्रचारय। अस्मभ्यं शतं गोसंपदं देहि, शीघ्रगामि, सहस्रसमृद्धं, अश्ववत् सोम। शुद्धबिन्दवः, हे इन्दवः, शीघ्रं पवित्रं याति; तैः इन्द्रं युक्त्यर्थं उपयान्ति। सोमरसः, प्राचीन्मासः, इन्द्राय प्रवहति; यः इच्छति, तस्य जीवितं शुद्ध्यति। ऋत्विजः वीरं सोमं, मधुमन्तं, प्रवाहयन्ति, स्तुतिभिः उच्चैः गायन्ति। पूषा, अनयुक्ताश्वः रक्षकः, अस्माकं यात्रा मार्गयतु; सः कन्यासु अस्मान् पोषयतु। एष सोमः जटिलाय घृतवत् मधुरः प्रवहति; सः कन्यासु अस्मान् पोषयतु। एष निपीतः सोमः, हे दीप्तिमान्, घृतवत् शुद्धः प्रवहति; सः कन्यासु अस्मान् पोषयतु। सोम, कवीनां वाचः अपत्य, बलवता प्रवह; देवेषु त्वं निधीनां वहता। सः पात्रेषु प्रविशति; श्येनः स्वं कवचं प्रसारयति; सः पात्रेषु घोषयति। तव समीपे सोम, तव रसः निपीतः पात्रेषु प्रविष्टः, शीघ्रः श्येन इव प्रवहति। सोम, हर्षयन्, मधुमत्, इन्द्राय प्रवह। देवहिताय प्रवहन्ति, रथैः स्पर्धमाना इव। ते निपीताः रसा, मदिन्तमाः, दीप्तिमन्तः, वायुनाऽन्विताः प्रवहन्ति। अद्रिणा प्रेरितः, स्तुतः सोम, पवित्रं याति; सः स्तोत्राय वीर्यं वहति। एष प्रेरितः स्तुतः च पवित्रं प्रति गच्छति; असुरहा, अपराजितः रक्षकः। यत् किञ्चिद् समीपं, यत् दूरस्थं, यत् भीतिः उत्पद्यते, तत् माम् अत्र न स्पृशतु; हे शुद्ध सोम, तत् दूरं कुरु। हे शुद्ध सोम, अद्य पवित्रेण अस्मान् शुद्धय, प्राज्ञ; शुद्धयिता अस्मान् शुद्धय। एवं सोमः, अग्निः, पूषा, ऋत्विजः, मरुतः च, स्वस्वैः रूपैः, प्रजाः रक्षन्ति, धनं ददति, पवित्र्य जीवनं दीयते, कीर्तिं वर्धयन्ति, तमांसि अपाकरोन्ति, तथा देवेषु पूज्यन्ते।