एवं कदा अपि, सोमः, सर्वदर्शी महापोषणेन सह, अस्मान् प्रति प्रवहति। सः मार्गे अस्मान् नयति। तस्य धाराभिः, वीर्येण च, सोमः पात्रेषु आगच्छति, इन्द्रस्य पानाय प्रविशति। यस्य तीव्रः मदिरः रसः उपलैः निपीड्यते, सः सोमः, विघ्नहन्ता, प्रवहति। राजा सोमः, प्रज्ञया शुद्धः, संकल्पेन युक्तः, चिन्तनस्य पारमगच्छन्, अन्तरिक्षे विचरति। सः सोमः, शतं गावाम् ऐश्वर्यम्, पशूनां पोषणम्, अश्वानां समृद्धिम्, सौभाग्यस्य लभाय, अस्मभ्यं ददातु। सोमः अस्मभ्यं बलम्, यौवनम्, रूपम्, तेजः च, सम्यक् निपीड्य, देवानां प्रियाय ददातु। सोमः, तेजस्वी, पात्रेषु शब्दयन्, गृध्रः इव स्वगृहे उपविश्य, प्रवहति। इन्द्राय, वायवे, वरुणाय, मरुद्भ्यः, विष्णवे च, सोमः जलेषु प्रवहति। सोमः, सर्वतः अस्माकं सन्ततेः पोषणम्, अस्माकं समृद्धं धनं शुद्धयतु। ये सोमाः दूरदेशे निपीड्यन्ते, ये च समीपे, ये च सर्याणवत्यां भूमौ, ये च अर्जिकेषु यज्ञेषु, ये च गृहेषु, पञ्चसु जनसु च, ते सोमाः, हे देवाः, अस्मभ्यं दिवः वर्षम्, वीरत्वं च, सम्यक् निपीड्य, ददातु। हरितः, काम्यः सोमः, जमदग्निना स्तुतः, गोः दीप्ते चर्मणि प्रवहति। दीप्ताः, युवानः, सप्तस्वा इव प्रवहन्ति, आपः शुद्धयन्तः। त्वां सोमं, ऋत्विजः, देवकारणाय संस्तरे स्थापयन्ति; तस्मात्, एतेन तेजसा प्रवह। त्वं सोम, अस्मभ्यं कौशलम्, हर्षजनकम्, दीप्तिमन्तम्, मदयन्तम् आनय; ते बहुधा आहूताः अस्मान् पालयन्तु। अस्मभ्यं रमणीयम्, उत्तमम्, प्राज्ञम्, विचक्षणम् आनय; ते बहुधा आहूताः अस्मान् रक्षन्तु। अस्मभ्यं धनम्, प्राज्ञम्, सुदर्शम्, हे सोम, तव शक्तिभिः आनय; ते बहुधा आहूताः अस्मान् रक्षन्तु। हे सोम, त्वं सर्वजनानां, सर्वेषां यज्ञानां, शुद्ध्यर्थं शुद्ध्य; मित्रः, मित्रेषु वन्द्यः। द्वाभ्यां वासाभ्यां, हे शुद्ध सोम, त्वं सर्वेभ्यः अधिपः; सोमः, त्वं पुरतः स्थितः। सर्वेषां तव वासानां परितः, सोमः, त्वं ऋतुभिः सर्वत्र स्थितः, हे शुद्ध मुनि। प्रवह, धाराः सृजन्, सर्वरत्नानि वहन्; मित्रे मित्राय, सहायाय। तव तेजोमयाः रश्मयः, सोम, दिवः अन्तं यान्ति; तव वासैः त्वं पवित्रम् व्याप्नोषि। त्वदर्थं, सोम, सप्त सिन्धवः आज्ञया प्रवहन्ति; गावः त्वां प्रति धावन्ति। गच्छ सोम, तव धारा सह, इन्द्राय निपीड्य, हर्षजनकः, अव्ययश्रीमान्। संयुक्ताः, प्रेरिताः चिन्तनाः त्वां गायतः; सप्त स्वसारः, विवस्वतः कन्याः, त्वां प्रेरयन्ति। दक्षाः त्वां पात्रे शुद्धयन्ति, यावत् पुरातनं, यदा त्वं काष्ठे गर्जसि। तव कृते, हे मुने, शीघ्राः शुद्धस्य प्रवाहाः प्रवहन्ति, यथा शौर्याय इच्छन्तः अश्वाः। मधुक्षरे पात्रे, अचलजलस्य मध्ये, प्रेरिताः चिन्तनाः शीघ्रं गच्छन्ति। समुद्रं प्रति, बिन्दवः गच्छन्ति, गावः इव वत्सालयं; सत्यम् योनिम् आगच्छन्ति। अस्माकं कृते, हे इन्दो, आपः, नद्यः, महायुद्धाय प्रवहन्ति, यदा त्वं गवां वसनं धारयसि। तव सौहृदस्य कामना कृत्वा, हे इन्दो, वयं तव सहाय्यं याचामहे; वयं तव सख्यम् इच्छामः। प्रवह गवां जयाय, महत्त्वाय, सोम, नरां दर्शनाय; इन्द्रस्य उदरे प्रविश। त्वं महान्, सोम, ज्येष्ठः, अतिबलानां बलिष्ठः, हे इन्दो, अतिशक्तिमान्; त्वं संग्रामे विजयं स्पृशन् जयसि। त्वं बलद्भ्यः अपि बलिष्ठः, शूरात् अपि शूरतरः, दातारः अपि दातृतमः। त्वं सोम, वीरः, सन्तत्याः शरीरस्य च रक्षकः; त्वां मैत्र्यै वृणीमहे, त्वां संधये वृणीमहे। हे अग्ने, अस्माकं आयूं शुद्धय, अस्मभ्यं बलम्, पोषणं च ददातु; दुष्टान् प्रेतान् दूरं नय। अग्निः, मुनिः, पञ्चजनानां शुद्धः, होतारम्, तम् आवहामः, महास्तुतम्। अग्ने, मतेन आत्मानं शुद्धय; मे तेजः, वीर्यं च ददातु, मे धनं, पोषणं च ददातु। शुद्धः, विघ्नान् जयति, सः कीर्तिम् प्रति अग्रे गच्छति, सर्वदृशा वीर इव। एवं सोमस्य अग्नेः च महिमा, ऋषिभिः स्तूयमानः, सर्वत्र प्रवहति, सर्वेषां कल्याणाय, समृद्धये च।