सर्वज्ञः सोमः, ऋषिभिः जुष्टः, मन्त्रविद्भिः वाचं परिवृतः, प्राज्ञः सन्, एकत्र प्रवहद्भिः अप्सु शुद्ध्यति। तं सोमं, मित्रः, अर्यमन्, वरुणश्च, मारीचः च, सुविद्वांसं, हविषि तस्य रसं पिबन्ति, विशुद्धं सोमं मरुतः अपि आस्वादयन्ति। सोमः, प्राज्ञः, स्वयम् शुद्ध्यन्, वाचं अन्विच्छति; स सहस्रधारः सोमः, इन्द्राय पातव्यः, हविषि स्तुतः, सहस्रभारां वाचं सृजति, शुद्धः सोमः। स शुद्धः सोमः, जनानां मध्ये बहुधा आहूतः, प्रियः सन्, समुद्रं प्रविशति। तेजसा दीप्तः, घोषेण प्रख्यातः, गौः शीर्ष्णा सोमाः, उज्ज्वलाः, प्रवहन्ति। यदा ऋत्विजः प्रेरयन्ति, बलवान् सोमः फलाय प्रसरति, सखिभिः सह स्थातुम् इच्छति। सोमः, स्वर्गात् समागतः, विवेकवान्, श्रेयसे, सूर्यस्य दर्शनाय शुद्धः प्रवह। कुलपतये पत्न्यः, भगिन्यः, बलिनं सोमबिन्दुं, महान्तं, बलात् प्रेरयन्ति। पवमानः, विविधान् अंशुभिः दीप्तिमान्, देवेषु देवः, अस्माकं सर्वेभ्यः निधीषु प्रविश। पवमानः, देवेषु स्तोमं वर्षं च ददातु; धनाय शुद्ध्य। त्वं तेजसा वृषा, पवमान, स्वयम्भूः, शोभया दीप्तिमान्, आवहामः। अस्माकं कृते, हर्षयन्, वीर्येण, स्वयंसिद्ध, प्रवह; सोमबिन्दो, अत्र आगच्छ। यदा त्वं अप्सु शुद्धः, हस्तयोः मध्ये विशुद्धः, पात्रे आसनं प्राप्नोषि। सोमाय, शीघ्रवाहिने, पवमानाय, सहस्राक्षाय, गाय। यस्य वर्णः मधुमत्तमः, हरितः, शिलाभिः प्रेर्यते, इन्द्राय सोमबिन्दुः पातव्यः। त्वं, वीर्यवान्, सर्वं धनं इच्छन्, विजये सख्यं वृणुमः। वृषन्, प्रवह, मरुतः काङ्क्षन्, सर्वशक्तिभिः बलं वहन्। पवमान, उभयोर्लोकयोः धारयिता, सूर्यद्रष्टा, स्पर्धायामश्ववत् त्वां प्रेरयामि। एष एव छिद्रेण, हरित, प्रवह; स्पर्धायां सहयुजं प्रेरय। प्रभूतपोषेण सोमबिन्दो, सर्वदृष्टे, अस्मान् प्रति प्रवह; सोम, मार्गे अस्मान् नय। सोम, तव धाराभिः, वीर्येण, पात्रेषु प्रविश; इन्द्रस्य पानाय आगच्छ। यस्य बलवद् मदिरं रसं शिलाभिः पिन्वन्ति, स सोमः, विघ्नहरः, प्रवह। राजा सोमः, बुद्ध्या विशुद्धः, नियतेन गच्छन्, चित्तस्य अन्तं प्रति, अन्तरिक्षे विचरति। सोम, शतं गावां धनं, पशूनां पोषणं, अश्वानां समृद्धिं, सौभाग्याय अस्मभ्यं वह। सोम, बलं, यौवनं, रूपं, दीप्तिं, सुविद्युत्, देवेषु प्रियत्वाय वह। प्रकाशमानः सोमः, पात्रेषु घोषयन्, गृध्रः इव नीडे उपविश्य प्रवह। सोमः, इन्द्राय, वायवे, वरुणाय, मरुद्भ्यः, विष्णवे च, आपः प्रति प्रवहति। सोम, सर्वतः अपत्याय पोषणं ददातु; बहुधनाय शुद्ध्य। ये सोमाः दूरस्थाः, ये च समीपस्थाः, ये च सार्याणवत्याः देशे; ये च अर्जिकेषु यज्ञेषु, ये च गृहेषु, ये च पञ्चसु जनसु; ते सोमाः, हे देवाः, दिवः वर्षं, वीर्यं च, सुषुतम् अस्मभ्यं ददतु। हरितः, वाञ्छितः सोमः, जमदग्निना स्तुतः, गवां दीप्तां त्वचं प्रवहति। उज्ज्वलाः, तरुणाः, सप्तनद्यः इव, आपः मध्ये शुद्ध्यन्ते। त्वां सोमं, ऋत्विजः, देवकार्याय सुतं स्थापयन्ति; तेन तेजसा प्रवह। त्वं, सोम, कौशलम्, हर्षजननं, तेजस्विनं, मदिरं च अस्मभ्यं वह; ते बह्वाहूताः अस्मान् पालयन्तु। रमणीयं, श्रेष्ठं, प्राज्ञं, धीरं च अस्मभ्यं वह; ते बह्वाहूताः अस्मान् पालयन्तु। धनं, प्राज्ञं, सुभगं, सोम, शक्तिभिः सह अस्मभ्यं वह; ते बह्वाहूताः अस्मान् पालयन्तु। सर्वजनानां, सर्वयज्ञानां, सोम, शुद्ध्य; सखा, मित्रेषु वन्द्यः। ताभ्यां स्थानेन, पवमान सोम, त्वं सर्वं शाससि; सोम, अग्रे स्थित्वा तिष्ठसि।