सर्वे सन्तः, शृण्वन्तु सोमस्य दिव्यं चरितम्। सोमः, स्तुतिपूर्णः, अस्मान् कीर्तिमन्तं धनं च विजयं च सुतपुत्रैः सह दातुं प्रार्थ्यते। सः शुद्धीकृतः, अस्माकं गीतानि वर्धयति। तस्य सहाय्येन च कृपया च, वयं सर्वान् विघ्नान् जित्वा विजयं प्राप्नुयाम; सोमः स्वव्रते जाग्रतः स्थातुं याच्यते। सोमः प्रवहति, रिपून् अपसारयन्, विघ्नान् निहन्ति, इन्द्रस्य गृहम् अभिगच्छन्। हे शुद्धिकर सोम, महद् धनं अस्मभ्यं दातुं, शत्रून् दूरं कर्तुं, कीर्तिमन्तं वीर्यं च यशस्विनं नो दातुं त्वं प्रार्थ्यसे। शतं धनानि अपि त्वां दातारं न क्षपयन्ति, सोम, यदा त्वम् हविषि प्रीतिम् अनुभवसि, शुद्धीकृतः। त्वं प्रवह, हे इन्दो, बलवान् सुतः, अस्मभ्यं जनानां मध्ये यशः ददातुं, सर्वद्वेषांस् च अपसारय। तव सौम्यत्वे, तव परमयशसि, वयं प्रतिद्वन्दीन् सम्प्रत्य विजयं प्राप्नुयाम। तव भीषणा तीक्ष्णायुधानि, सदा सज्जानि, तैः अस्मान् सर्वतः पापेभ्यः रक्षस्व। इमे सोमबिन्दवः शीघ्रं प्रवहन्ति, सूतेन परिष्कृताः, सर्वं सौभाग्यं इच्छन्तः। ते बहून् दुष्कृत्यानि नाशयन्ति, सन्तानाय सुगतान् मार्गान् कुर्वन्ति, वीर्यं च सन्ततये प्रयच्छन्ति। गावः यत्र वर्धन्ते, तत्र सोमधाराः स्तुतिपूर्वकं गच्छन्ति, वयं तत्र संचितं पोषणं प्राप्नुयाम। एष सोमः, हर्षाय सुतः, निपुणः, पर्वते वसन्, स्वस्थाने गृध्रवत् उपविष्टः। स्फटिकवत् सोमबिन्दुः, देववायुनिः शुद्धीकृतः, मानवैः आपः मध्ये सुतः, तं गावः स्वक्षीरैः आस्वादयन्ति। यदा, अश्ववत्, सुतारः अमृतं सोमं मधुना समालङ्कुर्वन्ति, तदा सः संयुक्ते हविषि विराजते। तव धाराः, हे इन्दो, मधुप्रवाहाः, सहाय्यार्थं प्रवहन्त्यः, ताभिः त्वं सूतिम् अगच्छः। सः इन्द्राय पातव्यः प्रवहति, अकृत्तकेशान् अतिक्रम्य, वनानि मध्ये स्वस्थाने उपविशत्। त्वं प्रवह, हे इन्दो, अङ्गिरसः सुखाय, विस्तीर्णं स्थानं, घृतं, क्षीरं च प्रयच्छ। एष प्राज्ञः शुद्धिकरः सोमः प्रवर्तते, प्रकाशते, प्राचीनपथेन विशालधारां सिञ्चन्। एष वृषा, वृषव्रतः, शुद्धिकरः, शापघ्नः, उपासकाय धनं ददाति। अस्मभ्यं सहस्रशः धनं प्रवहतु, गोभिः अश्वैः च समृद्धम्, पुरतः दीप्तिमन्तं, काम्यं च। सः सुतैः शुद्धीकृतः, दीर्घविक्रमः, प्राज्ञः, विचिन्तनशीलः। सहस्रधारः, शतगुणदायकः, त्वरितः, इन्द्राय प्रेरितः प्रबुद्धधारणः सोमः प्रवहति। स्तुतिप्रसूतः, अत्र प्रशंसितः, सोमबिन्दुः इन्द्राय सज्जीकृतः, वीरवत् बलगृहे स्थितः। मानवैः शुद्धीकृतः सोमः, सुतः, पुरस्कारवत् प्रवहति, गणेषु शक्त्या आसनं गृह्णाति। तं त्रिपृष्ठे त्रियुक्ते रथे सप्त ऋषयः प्रेरयन्ति। सुतारः त्वरितं, धनार्थिनं सोमं पुरस्काराय प्रेरयन्ति, हरिं सुतं प्रेरयन्ति। सुतः सोमः पात्रे प्रविशति, सर्वा शोभाः तं परितः प्रवहन्ति; सः गावः मध्ये विजयीव तिष्ठति। त्वं, हे सोमबिन्दो, हर्षाय, तव धाराः मधु सिञ्चन्ति, देवेषु देवेषु मधुरत्वं ददाति। सोमः, परममधुरः, अस्मभ्यं सूत्यां प्रवहतु, देवेषु कीर्तिमान्। एते सोमाः, महायशसे स्तुताः, परमहर्षधारया प्रवहन्ति। पशुषां प्राप्तये, त्वं शुद्धीकृतः, पुरुषवीर्येण धावसि; पुरस्कारं वहन् प्रवह। अस्मभ्यं सर्वा धनदायिन्यः धाराः प्रवहतु, सर्वाः, मापितया स्तुत्याः, जमदग्निना प्रशस्ताः। त्वं प्रवह, हे सोम, वाचि श्रेष्ठः, दिव्यैः सहायैः; सर्वा प्रेरणाः आवृत्य प्रवह। त्वं, श्रेष्ठः, वाचा सागरस्य आपः संप्रेरयः; प्रवह, सर्वं संप्रेरयन्। तव महिम्ना, हे मुनि सोम, इमे लोकाः स्थिताः; तव कृते नद्यः प्रवहन्ति। त्वदर्थं, दिवः वर्षवत्, धाराः अनवरतं प्रवहन्ति, दीप्तं समृद्धिं वितन्वन्त्यः। इन्द्राय सोमबिन्दुं शुद्धीकुरु, बलिनं, कौशल्ययुक्तं, धनदं प्रभुम्। शुद्धीकृतः मुनिः सत्यः सोमः सूतिं प्राप्तः, स्तोत्राय वीर्यं ददाति। प्रवह, सोम, सहस्रशः धनं, वीर्यं, अस्मभ्यं यशः प्रयच्छ। त्वं पोष्येण बलं च वर्धयसि, इन्द्राय परमं हर्षजनकः; त्वं पात्रेषु उपविशसि। एवं सोमस्य दिव्यगाथा, ऋषिभिः स्तुतः, सुरैः पूजितः, अस्माकं जीवनं, बलं, यशः च सदा वर्धयतु।