शुद्धः सोमः, गावाभिः परीतो, छिन्नैः कणैः भूषितः, देवैः समागतः। तं सोमं, यः इन्द्रस्य हृदयं प्रमोदयति, अस्माकं स्तुतयः धेनुवः वत्समिव पोषयन्तु। सः सोमः अस्मभ्यं प्रवहतु, गावां सुखं वहन्, पोष्यं क्षीरं दुहन्, स्तोमसागरं वर्धयन्। शुद्धः सः सोमः दिवि अद्भुतं गर्जनं, विशालं विश्वदीप्तिं सृष्टवान्। हे सोमराजन्, तव रसो, प्रमादजनकः, निर्बन्धं सर्वेषु प्रवाहेषु व्याप्य प्रवहति। तव रसो, हे शुद्ध सोम, तव दक्षता द्योतयति, तेजस्विनी, या दिवि सर्वत्र दृश्यते। तेन उत्तमेन प्रमदेन त्वं स्वं शुद्धत्वं कुरु, पवित्र सोम, पापघ्न, दिव्य, वीर्यवान्। त्वं वैत्रं रिपुं हत्वा, प्रतिदिनं फलम् अवाप्य, गावः अश्वांश्च दातासि। पोष्याभिः गावाभिः संमिश्रितः, रक्तवर्णः, गरुड इव नीडे समुपविश। प्रवह, सोम, यो इन्द्राय वैत्रहत्ये साहाय्यं करोति, यो महतीः आपः आवृत्य स्थितः। स्तुतिपूर्णाः वयम्, सोम, उत्तमान् पुत्रान् सह धनं जयेम, त्वं शुद्धः अस्माकं स्तोत्राणि वर्धय। तव साहाय्येन च अनुग्रहेण च, वयं विजयी स्याम, विघ्नान् अतिक्रम्य; सोम, व्रतेषु जागरूकः भव। सोमः प्रवहति, वैराणि अपाकरोति, विघ्नान् नुदति, इन्द्रस्य गृहम् गच्छन्। हे पावक सोम, अस्मभ्यं महद् धनं देहि; शत्रून् दूरं कुरु, हे इन्दो, कीर्तिमन्तं वीर्यसम्पन्नं बलं नः दत्त। शतं धना अपि त्वां न क्षपयन्ति, हे दातारं, यदा त्वं शुद्धः हविषि तुष्यसि। प्रवह, हे इन्दो, बलिष्ठः, सुतः, अस्माकं जनानां मध्ये कीर्तिं ददातु, सर्वाणि द्वेषांसि नुदतु। तव मैत्र्यां, हे इन्दो, तव उत्तमे यशसि, वयं प्रतिद्वन्दिनः जयेम। तव भीषणा तीक्ष्णा आयुधानि, सदा सज्जानि—तैः अस्मान् सर्वतः रक्ष, दुष्टेभ्यः च। एते इन्दो, तव रसायनानि शीघ्रं पवित्रे प्रवहन्ति, सर्वं सौभाग्यं इच्छन्ति। बहूनि पापानि नाशयन्, सुलभं पन्थानं नः अपत्येभ्यः कुर्वन्, हे वीर्यवन्त्, अपत्येभ्यः बलं ददाति। गावः विषये विष्कम्भं कृत्वा, स्तुतिभिः अग्रे गच्छन्ति; वयं संचितं पोषणं प्राप्नुयाम। अयं सोमः, प्रमदाय सुतः, दक्षः, पर्वते निवसन्, गरुड इव स्वस्थाने उपविष्टः। तेजस्वी रसा, देवस्य वातेन शुद्धः, मानवैः आप्सु पिष्टः, गावः स्वेन क्षीरेण तं रमन्ते। ततः, अश्वानिव, सुत्कर्तारः अमृतं मध्वा सारं सह भोजने अलंकुर्वन्ति। तव ताः धाराः, हे इन्दो, मधुना सह सहाय्याय प्रवहन्ति; ताभिः त्वं पवित्रं प्राप्तवान्। सः इन्द्राय पेयाय प्रवहति, अकृन्तनकेशेषु गच्छन्; वनानि मध्ये स्वे विश्रमे उपविशति। प्रवह, हे इन्दो, अङ्गिरसां प्रियतमः, अस्मभ्यं विस्तीर्णं स्थानं, घृतं, क्षीरं च देहि। अयं प्राज्ञः, पावकः, प्रवर्तितः, द्योतमानः, विशालं प्राचीं पुरातनं धारा सिञ्चन्। अयं वृषा, वृषव्रतः, पावकः, शापघ्नः, यजमानाय धनं ददाति। अस्मभ्यं सहस्रशः धनं प्रवहतु, गावश्वसमृद्धं, पुरतः प्रदीप्तं, काम्यं। सः सुतैः शुद्धः, विशालगमनः, प्राज्ञः। सहस्रधारः, शतशः दानशाली, प्राज्ञः, व्योम्नि शीघ्रः, प्रेरितः इन्द्राय प्रवहति। स्तोत्रेण जातः, अत्र स्तुतः, सः रसा इन्द्राय सज्जीकृतः, बलस्थाने वीर इव। मानवैः शुद्धः सोमः, सुतः, वेगेन धावन्, बलसमूहे शक्त्या उपविशति। तं त्रिपृष्ठे त्रियुक्ते रथे, सप्त ऋषीणां प्रेरिताः चिन्तनानि योजयन्ति। सुत्कर्तारः तम्, शीघ्रं, धनार्थिनं, प्रोत्साहयन्ति; बभ्रुं, विजयं, सुतम्। सुतः पात्रं प्रविशति, सर्वाः शोभाः तत्र प्रवहन्ति; सः गोषु विजयीव तिष्ठति। त्वां, हे रसा, प्रमदाय, धाराः स्वं सारं दुहन्ति—देवानां मध्ये देवेषु मधुरत्वं। सः सोमः, परममधुरः, पवित्रे अस्मभ्यं प्रवहतु, देवेषु प्रसिद्धतमः। एते सोमाः प्रवहन्ति, महत् यशः स्तुताः, प्रमदस्रवसा सह।