सोमः, गवां जयिता, अश्वानां जयिता, सर्वस्य जयिता, संग्रामेषु अपि विजयी, स्रवति। सः अस्मभ्यं प्रजावता धनं ददातु। अव्यथमानस्य कृते, ओषधीभ्यः कृते, विप्राणां स्त्रीणां कृते च सोमः स्रवति। सः शुद्धः सोमः, सर्वाणि पापानि अतिक्रम्य, मुनिवत् पवित्रे कुशे उपविशति। शुद्धः, प्रकाशदायकः, जातः सन् महतीं विभूतिम् आप्नोति; इन्दुः, सः सर्वाणि अभिगच्छति। गायत्र्या छन्दसा शुद्धं प्राज्ञं सोमं, सहस्रचक्षुषं इन्दुम्, गीयताम्। तव, हे सहस्रचक्षुषे, सहस्रबलाय, ते अपि प्रतिबन्धान् अतिक्रम्य गतवन्तः। शुद्धः सः प्रतिबन्धान् अतिक्रम्य, घटान् प्रति धावति, इन्द्रस्य हृदयं प्रविशति। सोमः, इन्द्रस्य प्रियार्थं, प्राज्ञः, स्रव; अस्मभ्यं प्रजावता धनं ददातु। इन्दुः, मदाय रममाणः, एष यन्त्रेण परिवृण्वन् स्रवति; नव नद्यः अपि अपाविशत्। एकैव काले, दिवोदासस्य कृते, त्वं शम्बरं नाशयः; ततः तुर्वशं यदुं च। अस्मान् परितः, हे इन्दो, अश्वानां, गवां, हिरण्यस्य, सहस्रधारस्य च धनं सिञ्च। तव सख्यम्, हे शुद्ध, वयम् वृणीमहे, यन्त्रं प्रति उत्थाय। तव ताः धाराः, याः बलवत्यः स्रवन्ति, ताभिः सोम, अस्मासु प्रीतिः अस्तु। शुद्धकर्तः, अस्मभ्यं वीरवता अन्नवता च संपदं ददातु; सोमः, सर्वस्येशः, सर्वत्र तद् प्रददातु। दश शीघ्रवाहिन्यः ताः मातरं नदीं शुद्धयन्ति; ताः आदित्यैः सह स्तूयन्ते। निपीतः सोमः इन्द्रेण सह, वायुणा च सह, यन्त्रेण प्रवहति; सः सूर्यस्य रश्मिभिः संयुक्तः अस्ति। सोम, अस्माकं समृद्ध्यै, वायवे, पूष्णे, मधुमत्यै, मित्रवरुणयोः प्रियाय च स्रव। दिवि उच्छ्रिते तव जन्म स्थापितम्; सोम, अस्मभ्यं तीक्ष्णं रक्षां महत् कीर्तिं च ददातु। एतेन, वयम् सर्वाणि मानुषाणां तेजांसि जयन्तः प्राप्नुमः। इन्द्राय, वरुणाय, मरुद्भ्यः च स्रव; अस्मभ्यं विस्तीर्णानि मार्गाणि सिञ्च। शुद्धः जातः, गोभिः पवितः, अंशुभिः भूषितः, देवाः सोमं उपगच्छन्ति। अस्माकं स्तुतयः तं पोषयन्तु, यथा गावः वत्सं पालयन्ति, यः इन्द्रस्य हृदयं रमयति। अस्मभ्यं सोम, गवां सुखाय स्रव; पोष्यं क्षीरं दुह; स्तोमसागरं वर्धय। शुद्धः, त्वं दिवि अद्भुतं गर्जनं, विश्वं ज्योतिः च कृतवान्। त्वत् रसं, त्वद् मदं, सोमराजन्, अविरोधेन प्रवहति, सर्वासु धारासु व्याप्य। तव रसं, हे शुद्ध, तव कौशलं, तेजस्वितया प्रकाशते; दिवि सर्वत्र ज्योतिः दृश्यते। तेन उत्तमेन मदेन, निपीतः सोमः, शुद्धिं कुर्यात्; पापघ्नः, दिव्यः, वीर्यवान्। त्वं वैत्रं रिपुं हन्ता, प्रतिदिनं पुरस्कारं जयसि; त्वं गवाम् अश्वानां च दाता। गोभिः संयुक्तः, रक्तवर्णः भूत्वा, गवां पोषाय, श्येन इव नेष्ट्रे निषीद। स्रव, त्वं इन्द्रस्य साहाय्येन वैत्रं हन्ता, यः महतीः आपः आवृत्य स्थितः। वयं, सोम, स्तुतिपूर्णाः, उत्तमान् पुत्रैः सह धनं जयेम; शुद्धः, अस्माकं स्तोमं वर्धय। तव सहाय्येन, तव अनुग्रहेण, वयं विजयी स्याम, विघ्नान् अतिक्रमेम; सोम, तव व्रतेषु जागरूकः भव। सोमः प्रवहति, शत्रून् अपसारयन्, विघ्नान् निवारयन्, इन्द्रस्य गृहम् गच्छन्। शुद्धकर्तः, अस्मभ्यं महद् धनं ददातु; शत्रून् अपसारय, इन्दो, कीर्तिमन्तं वीर्यवन्तं बलं ददातु। शतं धनानि अपि त्वां न क्षपयन्ति, दातारम्; यदा त्वं शुद्धः हविषि रमसे। स्रव, इन्दो, दृढः, निपीतः; अस्मभ्यं जनानां मध्ये कीर्तिं ददातु, सर्वाणि द्वेषांसि अपसारय। तव सख्ये, हे इन्दो, तव उत्तमे तेजसि, वयं प्रतिद्वन्द्विषु जयेम। तव भीषणा तीक्ष्णानि शस्त्राणि, नित्यं सज्जानि—तैः अस्मान् सर्वतः, पापेभ्यः च रक्ष। एते इन्दो, तव रसानि शीघ्रं पवित्रेण प्रवहन्ति, सर्वं शुभं इच्छन्ति। बहूनि पापानि नाशयन्, संततये सुगान् मार्गान् कृत्वा, बलं नः सुतानां ददातु, हे वीर्यवान्। एवं सोमस्य दिव्यं, पावनं, तेजोमयं चरित्रम् ऋषयः स्तुवन्ति, यः इन्द्रस्य हृदयं हर्षयति, देवैः सेव्यमानः, सर्वेषां प्रजाः पुष्णाति, शत्रून् नाशयति, वीर्यं, कीर्तिं, धनं, प्रजां च ददाति।