दश कन्याः, वधूभिः सदृशाः, सोमं प्रियं कामयन्ति। सोमः, यज्ञाय शुद्धः, तासां कामं पूरयति। हे इन्दो, इन्द्राय विष्णवे च मधुरया धारा प्रवाहय; गायकान् पुरुषान् च आपद्भ्यः रक्ष। तव धाराः, वर्षाभिः आकाशात् इव, अश्वैः गोभिः च समृद्धं लक्ष्यम् प्रति वेगेन धावन्ति। सः, सर्वाणि रम्याणि गीतानि पश्यन्, हरितः सोमः, स्वशस्त्राणि उद्यमयन् प्रवहति। शक्तिभिः शुद्धः सः, राजगजः इव, दृढनियमः, यूपस्थः श्येनः इव स्थितः। सोमः, शुद्धः, दिव्य-भूमिसम्पदः सर्वं धनं अस्मभ्यं ददातु। सोमः, हर्षयन्, अभिसुतस्य रसस्य धारा इव, वेगेन प्रवहति। उषा, स्तुत्या ज्ञात्वा, ततः घोषेण, ब्राह्मणेषु दातव्या, नरपतिना वितर्यते। उषा, मर्त्यानां सम्पद्, श्रीः, शीघ्रं गच्छति, सौम्यं दीप्तिम् विक्षिप्य। ताभ्याम् उज्ज्वलाभ्याम् सह, सहस्राणि दत्तानि; उषा शीघ्रं गच्छति, सौम्यं दीप्तिम् विक्षिप्य। ताभ्याम् त्रिंशत् सन्ततिं सह सहस्रैः दत्तानि; उषा शीघ्रं गच्छति, सौम्यं दीप्तिम् विक्षिप्य। सोमः, गोजित् अश्वजित् सर्वजित् रणजित् च, प्रवह; अस्मभ्यं सन्ततिसम्पदं ददातु। अव्याभिचारिणः, ओषधीनां, धीराणां स्त्रीणां च कृते प्रवह। सोमः, शुद्धः, सर्वदुष्टानि अतिक्रम्य, ऋषिः इव, कुशे उपविश। शुद्धः, प्रकाशदायकः, जातः महत्त्वं प्राप्तः; इन्दु, सर्वं समीपयति। गायत्रीछन्दसा शुद्धं धीरं सहस्राक्षं इन्दुम् गीयताम्। तुभ्यं, सहस्राक्षाय सहस्रबलाय, ते बाधां अतिक्रान्ताः। शुद्धः, बाधां अतिक्रम्य, पात्राणि प्रति धावसि, इन्द्रस्य हृदयम् प्रविशन्। सोमः, इन्द्रस्य प्रियाय, प्रवह, धीर; अस्मभ्यं सन्ततिसम्पदं ददातु। इन्दु, अस्मिन् यवन्ये प्रवह, मदप्रियः; नवनदीः अवतारयः। ततः, दिवोदासाय, शम्बरं नाशयः; तुर्वशं यदुं च। अस्मान् परितः, इन्दु, अश्वजित् गोजित् हिरण्यजित् सहस्रधारं धनं सिञ्च। शुद्धं तव सौहृदं वयं वृणिमः, यवन्ये उत्थाय। तस्य यवन्यस्य धाराः, याः वेगेन प्रवहन्ति, ताभिः सोमः, अस्मान् अनुग्रहय। शुद्धः, वीरसम्पन्नं अन्नसम्पन्नं धनं ददातु; सोमः, सर्वस्य अधिपः, सर्वत्र ददातु। दश शीघ्रगाः मातरं नदीं शुद्धयन्ति; आदित्यैः संयुक्ताः स्तुताः। सोमः, इन्द्रेण वायुणा च सह, यवन्ये प्रवहति; सूर्यस्य किरणैः संयुक्तः। सोमः, अस्माकं समृद्ध्यर्थं प्रवह, वायवे पूष्णे च मधुरः; मित्रवरुणाय रम्यः। सोमस्य जन्म आकाशे उच्चैः स्थापितम्; अस्मभ्यं तीव्रं रक्षणं महद् यशः ददातु। एतेन, उत्तम, सर्वमानुषीम् विभूतिम् विजयाय वयं प्रार्थयामः। इन्द्राय पूज्याय, वरुणाय मरुतः च कृते प्रवह; अस्मभ्यं विस्तीर्णानि पन्थानः सिञ्च। शुद्धः, गोभिः पावितः, कणैः भूषितः, देवाः सोमं समीपयन्ति। अस्माकं गीतानि तं पोषयन्तु, गाः वत्सं यथा, यः इन्द्रस्य हृदयम् हर्षयति। सोमः, अस्मभ्यं प्रवह, गोः सुखाय; पोष्यं अन्नं दुह; स्तुतिसागरं वृद्धय। शुद्धः, आकाशे अद्भुतं गर्जनं निर्मितवान्, विशालं विश्वदीप्तिम् च। राजन् सोम, तव रसः, तव हर्षणम्, निर्बाधम् प्रवहति, सर्वधाराभिः व्याप्य। शुद्धस्य तव रसः, तव कौशलम्, तेजसा दीप्तम्; प्रकाशः सर्वत्र दिवि दृश्यते। तेन उत्तमेन हर्षेण, अभिसुतं सोमं शुद्धय; दुष्टनाशकः दिव्यः वीरः च। त्वं शत्रुं वृत्रं हतम्; प्रतिदिनम् पुरस्कारम् विजयसि; गाः अश्वान् च ददासि। पोष्यगाः संयुत्य, रक्तिमः भूत्वा, गृहे श्येनः इव उपविश। प्रवह, इन्द्रस्य वृत्रघ्नाय सहायः, यः महाप्लवम् आवृतवान्।