पुरातनं तेजस्विनं सोमस्य सारं, यं श्रान्तिहीनाः दिव्यानि सत्त्वानि दुग्धवन्तः, सहस्रधारं दृष्टारं सोमं प्रकटयन्ति। स सोमः सूर्यवत् सर्वतः पश्यति, सप्त धामानि समारुह्य नद्यः प्रवहन् दिवं गच्छति। स शुद्धः सोमदेवः, सूर्यः न सन्, सर्वेषां लोकानां परतः स्थितः। सोमः, त्वं नः देव्या सहाय्याय परितः प्रवहसि, गोसंपदं धनं च वहन्, शुद्धः सोमपवित्र, इन्द्राय सोमबिन्दो, त्वं नः प्रियं कुरु। पुनः पुनः सोम, त्वदीयेन रसेन अस्मभ्यं पुष्टिं स्रावय, सर्वं सौभाग्यं च देहि। इन्दो, यदा तव स्तुतिः गाय्यते, यदा तव रसो जातः, तदा त्वं प्रियासने बर्हिषि उपविश। सोम, त्वं अस्मभ्यं रसेन प्रवह, गावः अश्वाः च ददातु, त्वं अहानि शीघ्रतरः प्रवहसि। यो विजेता, अविजितो, शत्रून् निर्भयः हन्ति, सः त्वं सोम, सहस्रैः विजयी प्रवह। सोमः शीघ्रः, विस्तीर्णः, सत्येन पवित्रे प्रवहति, रक्षांसि अपवाहयन्, दिव्यः सन्। यदा सोमः बलाय प्रवहति, शतधारः, अनवरतः, तदा सः इन्द्रस्य सख्यं प्रविशति। दश कन्याः, वध्वः इव, त्वां कामयन्ते; त्वं सोम, भोज्याय शुद्धः। इन्दो, इन्द्राय विष्णवे मधुमती प्रवह, नरान् गायकान् च रक्ष। तव धाराः, सोम, मेघेभ्यः वर्षमिव, अश्वगोष्यं धनं प्रति त्वरन्ति। सः सर्वाणि शुभानि गीतानि पश्यन्, हरितः, स्वानि शस्त्राणि प्रचोदयन् प्रवहति। सः शक्तिभिः शुद्धः, गजपतिवत् स्थिरः, व्रते धृतः, श्येनः इव यूपे उपविशति। सः शुद्धः, सोमबिन्दो, दिव्यपृथिव्योर् धनानि अस्मभ्यं ददातु। सः हर्षयन्, सोमरसप्रवाहः, शीघ्रं प्रवहति। उषाः स्तोत्रेण जानीते, ततः प्रकटितेन; सा ब्राह्मणेभ्यः देया, नृपतिना वितर्या। उषाः, मर्त्यानां धनं, श्रीः, शीघ्रं, मृदुशोभना सञ्जरन्ति। ताभ्यां दीप्ताभ्यां सह, सहस्राणि वयं दद्मः; उषाः शीघ्रं, मृदुशोभना सञ्जरन्ति। ताभ्यां वयं त्रिंशत्पुत्रांश्च सहस्राणि च दद्मः; उषाः शीघ्रं, मृदुशोभना सञ्जरन्ति। सोम, प्रवह, गोजित्, अश्वजित्, सर्वजित्, संग्रामजित्; अस्मभ्यं सन्ततिवन्तं धनं देहि। अवञ्चनीयाय प्रवह, ओषधीभ्यः प्रवह, धीराभ्यः स्त्रीभ्यः प्रवह। त्वं सोम, शुद्धः, सर्वाणि पापानि अतिक्रामसि; मुनिः इव बर्हिषि उपविश। शुद्धः, ज्योतिःकरः, जातः महत्त्वं प्राप्तवान्; इन्दो, त्वं सर्वाणि समिप्यसि। गायत्र्या छन्दसा शुद्धं प्राज्ञं इन्दुं सहस्राक्षं गायत। सहस्राक्षाय, सहस्रबलाय, ते प्रतिबन्धं अतिक्रान्तवन्तः। शुद्धः, त्वं प्रतिबन्धान् अतिक्रम्य, कुम्भान् प्रति धावसि, इन्द्रस्य हृदयम् प्रविशसि। सोम, इन्द्रस्य प्रीत्यर्थं प्रवह, प्राज्ञ; अस्मभ्यं सन्ततिवन्तं धनं देहि। अस्य पवित्रेण परितः प्रवह, इन्दो, मदाय प्रियः; नव नद्यः त्वया अधस्तात् कृताः। एवं दिवोदासाय त्वं शम्बरं अपातयः, ततो तुर्वशं यदुं च। परितः अस्मान्, इन्दो, अश्वजित्, गोजित्, हिरण्यजित्, सहस्रधारं धनं स्रावय। तव सख्यं वयम् वृणिमहे, शुद्ध, यदा तव पवित्रं आरोहामः। तव ताः पवित्रधाराः, याः बलवतीः प्रवहन्ति, ताभिः सोम, अस्मान् अनुगृहाण। शुद्धिकर्तः, वीर्यवदन्नं च धनं देहि; सोम, सर्वस्य अधिप, सर्वत्र ददातु। एते दश शीघ्रगामिनः मातरं नदीं शुद्धयन्ति, एकत्र आदित्यैः स्तूयन्ते। पवित्रीकृतः सोमः इन्द्रेण सह, वायुणा च, सूर्यरश्मिभिः युक्तः प्रवहति। सोम, अस्माकं समृद्ध्यै, वायवे, पूष्णे, मधुमते प्रवह; मित्रावरुणाभ्यां रम्यः भव। दिवि उच्छ्रिते तव जन्म स्थापयामि, सोम; उग्रं रक्षां महद् यशः च देहि। एतेन वयम्, आर्य, सर्वाणि मानुषाणां तेजांसि प्राप्नुमः, जयाय यतामहे। इन्द्राय, पूज्याय, वरुणाय, मरुद्भ्यः प्रवह; अस्मभ्यं विस्तीर्णानि मार्गाणि स्रावय।