सौम्यः सोमः, मनीषिणां प्राचीनेषु पन्थासु, अक्षुण्णैः कवचैः सह सहस्रधारः प्रियतमः, सुतः सुतपावनेन प्रवहन्, बलं यशश्च अस्मासु वहन् अग्रे प्रसरन् दृश्यते। तं दीप्तं शीघ्रगं सोमं, भरद्वाजं रसेन परिवृत्य, सुतपावने प्रवहन्तं, ऋषयः स्तुवन्ति। सः सोमः, सुहृदिव दातारः सन्, महादानवद् यशस्वी, शस्त्रधरः सज्जनः, अस्मान् रक्षन्, शत्रूणां बलं निपातयति। इन्दुर्नाम, शतसहस्रैः शुद्धैः सहायैः सह, समृद्धिं वहन्, प्रवहति। तव शक्तयः, अश्मना निपीतस्य, असुरं विदार्य, विरोधिनः अपाकरोति। अस्य बलात्, रथस्पर्धायां, धनार्थे, शत्रून् निहत्य, निर्भयं हृदया स्तूयते। प्रवाहिणः शुद्धस्य नियमाः केनापि न निवारयितुं शक्यन्ते; यो विरुध्यते, तं भिनत्ति। तम् उत्साहयन्ति सोमं, हरितं शीघ्रं जलासु प्रवहन्तम्, इन्द्रस्य प्रियं मदिरं सुतं। तम् प्राचीने, दीप्तं रसं, अक्षयाः दुहन्ति—सहस्रधारं सोमं, ऋषिं ज्योतिष्मन्तम्। सः सोमः, सूर्यवत् सर्वतः पश्यन्, सप्तस्वान् नाडीन् आकाशं प्रति आरोहन्, प्रवहति। सः शुद्धः, सर्वेषां लोकानां उपरि स्थितः—सोमः देवः, न तु सूर्यः। देवानां सहाय्याय, सोमः अस्मान् परिवृत्य प्रवहति, गोभिर्युक्तं धनं वहन्, शुद्धः सुतः, इन्द्राय समर्प्यते। पुनः पुनः सोमः, रसेन अस्मभ्यं पुष्टिं सिञ्चतु, सर्वं सौभाग्यं ददातु। स्तुत्यः इन्दुः, सुतरसं जातम्, प्रियतमे कुशे उपविश्य, देवस्थानं प्राप्नोति। सोमः अस्मभ्यं रसेन प्रवहन्, गवां अश्वानां च दाता, शीघ्रतमः, एतेषु दिवेषु। यो विजयी, अजयः, शत्रून् निर्भयः निहन्ति, सः सोमः सहस्रैः विजयो भवतु। सोमः शीघ्रः, विशालः, ऋतस्य पथ्या, सुतपावने प्रवहन्, असुरान् अपाकरोति, दिव्यः। यदा सोमः बलार्थं, शतधारः अनवरतः प्रवहति, स इन्द्रस्य सख्यं प्रविशति। दश कन्याः, वधूवत् त्वां कामयन्ते; त्वं शुद्धः सोमः, हविषि कल्प्यसे। इन्दुः, इन्द्रविष्ण्वोः कृते मधुमत् प्रवह, नरान् स्तोत्रकारांश्च रक्ष। तव धाराः, वर्षेभ्यः इव, अश्वगाव्येन धनेन युक्तं लक्ष्यम् प्रति प्रवर्तन्ते। सः, सर्वाणि शोभनानि गीतानि पश्यन्, हरितः प्रवहन्, शस्त्राणि संप्रेरयति। शक्तिभिः शुद्धः, गजेन्द्र इव, निश्चलव्रतः, श्येन इव यूपमूल उपविशति। सः शुद्धः, सोमः रसं, दिव्यं भूम्यां च सर्वं धनं अस्मभ्यं ददातु। सः हर्षयन् सोमः, सुतरसं प्रवहन्, पुनः पुनः उत्साहेन प्रवहति। उषा, स्तोत्रेण ज्ञाता, ततः उच्चैः उच्चार्यते; सा ब्राह्मणान् दातव्या, नरपतिना वितर्यते। उषा, मर्त्यानां धनं, सौम्या लक्ष्मीः, शीघ्रं, मृदुशोभना, गच्छति। ताभ्यां दीप्ताभ्यां वयं सहस्राणि दद्मः; उषा शीघ्रं मृदुशोभना गच्छति। ताभ्यां त्रिंशत् अपत्यं सह सहस्रैः दद्मः; उषा शीघ्रं मृदुशोभना गच्छति। सोमः प्रवह, गवां जिष्णो, अश्वानां जिष्णो, सर्वस्य जिष्णो, रणजिष्णो; अस्मभ्यं पुत्रवत्तमं धनं वह। अच्युताय, ओषधीभ्यः, धीमतिभ्यः स्त्रीभ्यः च प्रवह। त्वं सोम शुद्धः, सर्वाणि पापानि अतिक्रम्य, ऋषिरिव, हविषि उपविश। शुद्धः, प्रकाशदायकः, जातः महान् अभूत्; इन्दुः, सर्वाणि समीपं गच्छसि। गायत्र्या छन्दसा शुद्धं मनीषिणं सहस्रचक्षुषं इन्दुं गायन्तु। तुभ्यं, सहस्रचक्षुषे, सहस्रबलाय, ते अतिक्रान्ताः सन्ति। शुद्धः, त्वं बन्धान् अतिक्रम्य, पात्राणि प्रति धावन्, इन्द्रस्य हृदयं प्रविशसि। सोम, इन्द्रस्य प्रियाय, मनीषिन् प्रवह; अस्मभ्यं पुत्रवत् धनं वह। पावनेन परिवृत्य प्रवह, इन्दो मत्तप्रिय, नवनद्यः त्वया पातिताः। एवं दिवोदासाय त्वं शम्बरं नाशयः; ततः तुर्वशं यदुं च।