सः सोमः बलिनां मध्ये धनं इच्छति, अश्विनां यथा, तेषां विजिगीषूणां कृते। वयं तं वीर्ययुक्तं, रम्यं, धर्मेण कर्मणा, महतो दिवः सभासु अन्विष्यामः। सः, संचितबलः, स्तोत्रे योग्यः, महाव्रतधारी, शतं दुर्गाणि विदारयति। अतः, अक्षाय्यः गरुडः तं सोमं, धनं, उत्तमं मन्त्रिणं, दिवः आनीति। सर्वदर्शिनः कृते, सः सामान्यं, दूरं क्षेत्रं वहति, अमृतस्य रक्षकः, बलसम्पन्नः। ततः, बलं विसृज्य, सः महत्तरं महत्त्वं प्राप्नोति, दाता, मनुष्यानां मध्ये प्रसिद्धः। वर्षसमृद्धः सोमः अस्माकं कृते प्रवाहति; दिवः जलतरंगं आनयति, अम्लानं, आरोग्ययुक्तं, महापोषणसम्पन्नं। तेन प्रवाहेन, यत्र गावः आगच्छन्, सन्ततिः गृहं आगच्छति। प्रवाहेन घृतं यज्ञेषु वहति, देवतानां उत्तमं पोषकं; अस्माकं कृते वर्षसमृद्धः प्रवाहति। प्रवाहेन अस्माकं कृते पोषकं, अक्षयं पात्रं शुद्धयतु; देवाः अस्माकं कामं शृण्वन्तु। शुद्धः सोमः दुष्टं नाशयति, दुरितं दलयति; प्राचीनाः ज्योतिषः प्रकाशन्ते। तस्य शक्तयः समुत्तिष्ठन्ति, नदीतरंगस्य गर्जनवत्; गीत्या पेषणशिलां प्रेरयन्तु। तव प्रवाहे त्रयो वाचः यज्ञकामाः उत्तिष्ठन्ति, यदा त्वं निर्बाधः नाड्यां प्रविससि। अविच्छिन्नेषु आवरणेषु, प्रियं पिङ्गलं शिलाभिः प्रेरयन्ति, मधुरं प्रवाहमानं। उत्तमः सोमः, विवेकवान्, पात्रेण प्रवाहति; स्तोत्रस्य गर्भं प्रविष्टवान्। तस्मात्, उत्तमः सोमः, गावः वस्त्रैः भूषितः, इन्द्राय पातव्यः स्रवतु। अध्वर्यु, पेषितं सोमं शिलाभिः पात्रेण प्रवाहय; इन्द्राय पातव्यं शुद्धयतु। दिवः उत्तमं, पोषकं सोमं इन्द्राय वज्रधारिणे, मधुरतमं, पेषय। तव मद्यरसस्य, सोमपिण्ड, देवाः, मरुतः, मधुरं प्रवाहमानस्य आस्वादयन्ति। ते सोमः, पेषितः, उत्साहाय वृद्धिं कुर्वन्तु, वृषभः, भक्तस्य प्रेरणाय। विवेकवान्, पात्रेण पेषितः, अग्रे गच्छ; बलं कीर्तिं च आनय। तेजस्वी, शीघ्रप्रवाहः, पेषितः सोमः भरद्वाजं रसस्य आवृत्य प्रवाहतु; पात्रेण प्रवाहतु। प्राचीनमार्गैः, अविच्छिन्नेषु आवरणेषु, प्रियः सोमः, सहस्रप्रवाहैः प्रवाहतु। मित्रवत्, सोमपिण्ड, उदारः भव; दातारः इव, उदारः भव; शस्त्रैः उदारः भव। तेषां पुरुषाणां बलं पतय, इन्दो, बहुप्रार्थित, ये अस्मान् प्रति स्थिताः। शतसहायैः, इन्दो, अथवा सहस्रशुद्धैः, धनसमृद्धिं वहन् प्रवाहतु। तव शक्तयः उत्पन्नाः, दानवभञ्जनः, शिलापेषित सोमः; विरोधिनः निष्कासय। तेन बलं, रथस्पर्धायां, धनान्वेषणे, त्वं हतान्; निर्भयेन हृदयेन स्तुतिः क्रियताम्। प्रवाहमानस्य, शुद्धस्य नियमः, कोऽपि न स्थातुं शक्नोति; विरोधिनं विदारय। तं उत्तमं, पिङ्गलं, शीघ्रं सोमं वारिषु प्रेरयन्ति—इन्द्राय सोमः, उत्साहद्रव्यम्। प्राचीनं, दीप्तं रसं तं अक्षाय्याः दुहन्ति—दीप्तः सोमः, सहस्रप्रवाहः ऋषिः। सः, सूर्यवत्, सर्वतः पश्यति; प्रवाहैः धावति, सप्तनाड्यः आकाशं आरोहति। शुद्धः सोमः सर्वलोकात् उपरि स्थितः—सोमदेवः, न सूर्यः। दिव्याय सहायाय, त्वं अस्मान् आवृत्य प्रवाहसि, सोम, गोधनं धनं च आनय, शुद्धः सोमपिण्ड, इन्द्राय। पुनः पुनः सोमः पोषणं अस्माकं कृते रसेन स्रावयतु, सर्वं सौभाग्यं ददातु। इन्दो, स्तुतिर्गायते, पेषितरसः उत्पद्यते, यज्ञकुशे, प्रियआसने, प्रतिष्ठितः भव। सोमः, अस्माकं कृते, रसेन प्रवाहतु, गावः अश्वाः च ददातु, अत्यन्तशीघ्रः एतेषु दिवः। यो जयति, न विजितः, यो शत्रुं निर्भयेन हन्ति—एवं सोमः, सहस्रैः विजयी, प्रवाहतु। सोमः, शीघ्रः, विशालः, पात्रेण सत्येन प्रवाहति, दानवान् अपास्य, दिव्यस्वरूपः। यदा सोमः बलाय प्रवाहति, शतप्रवाहैः, अनवरतं, सः इन्द्रस्य मित्रत्वं प्रविशति।