एष सोमः, सुतः, देवेषु प्रबुद्धः, मानवेषु सञ्चरन्, सूतेन प्रवहन् आगच्छति। सः अस्मभ्यं शुद्धिं कुर्यात्, यः पुरस्कृत्य फलम् आनयति, रमणीयं यज्ञं सृजति; यः हविषा समृद्धः सः अस्मान् आह्वयति। सः सोमः, प्राज्ञः, सदा पुष्टिवर्धनः, अस्मभ्यं भगं च वायुम् च देवेषु मित्ररूपेण वृतवान् अस्तु। सः अद्य, धनम् जानन्, बुद्धिं च ददातु, अस्मभ्यं सम्पदः प्रयच्छतु; त्वं एव विजयस्य, महतीं कीर्तिं च प्राप्नोषि। एवं त्वं, सोमपवमान, हर्षाय स्वं शुद्धिं कुरु, पुरुषदृशां तेजस्वी भूत्वा, देवेषां प्रीयाय, इन्द्राय पातुम्। अस्मभ्यं प्रवह, कार्यसिद्धये; त्वं इन्द्रं तुष्टावान्, देवांश्च मित्ररूपेण वृतवान्, तेषु श्रेष्ठः। त्वं, रक्तवर्ण, गावः अलङ्कृत्य, हर्षाय भूषितः; अस्मभ्यं विपुलं धनं, दीर्घं समृद्धिं च ददातु। यः फलार्थी सः सूतम् अतिक्रम्य, युक्ते अश्वारूढः इव, इन्दुः देवेषु स्वामी अभवत्। सहचराः काष्ठेषु क्रीडन्तः, घोषयन्तः, पात्रेण तं रसं अन्वेष्टुम् आगच्छन्। तेन प्रवाहेण, येन त्वां पीत्वा प्राज्ञः भवसि, सोमपवमान, स्तुत्यै वीर्याय च शुद्धिं कुरु। सः सोमः दिव्याय हविषे प्रवहन्, कौशलयुक्तकर्मेव, पर्वतान् अनु स्रवन्, सिञ्चति। शुद्धाः सोमबिन्दवः, स्त्रीव पितृवंशेन सह, वायुम् प्रति प्रवहन्ति। एते सुताः सोमरसा, बलसम्पन्नाः, इन्द्रं कर्मभिः वर्धयन्ति। प्रभास्विनः, सुहस्ताः, आगच्छन्तु; शुद्धं सोमं सूतेन गृह्णन्तु; गवां सह रसं निपीडयन्तु। प्रवह, सोम, धनवर्धक, महादातृ; अस्मभ्यं मार्गदर्शी भव। दश पवित्रकाः एतम् शुद्धं सोमं, हर्षजनकं, इन्द्राय शुद्धयन्ति। एष सोमः, धर्मेण, अतिवृद्धः अभवत्; हर्षदः सुतः अतिशयेन प्रवहति। तस्य कर्माणि सम्पूर्णानि; सः शत्रुनाशनाय चिन्तयति; धीरः ऋणानां पूर्त्यै उत्सुकः। सोमात् बलसम्पन्नः सारः, सहस्रशः वज्रः, जायते; तस्मै स्तोत्रम् उत्पद्यते। सः मुनिः स्वयम्, वितरणकाले, प्रबुद्धस्य निधिं अन्वेष्टुम् इच्छति, शुद्धचेतसः सति। सः बलिनां मध्ये, अश्विनां मध्येव, धनम् इच्छति, ये विजये स्पर्धन्ते। वयं त्वां, पुरुषशक्तिमन्तं, रमणीयम्, धर्मेण, महद्यज्ञमण्डलेषु अन्विष्यामः। सः, संहितबलः, स्तोत्रयोग्यः, महाव्रतः, शतं पुरो विदारयत्। तस्मात्, श्येनः अनिश्रान्तः, त्वां, धनम्, सुनीतिं राजानम्, दिवः आनीयति। सर्वदर्शिनः कृते, सः सामान्यं, दीर्घदेशीयं राज्यं, अमृतस्य रक्षाम्, बलसम्पन्नः वहति। ततः, बलं सिञ्चन्, सः अतिवृद्धिं प्राप्नोति, दाता, पुरुषेषु कीर्तिमान्। प्रवाह, वर्षसम्पन्न, अस्मभ्यं; दिवः तोयं वह, प्रचुरं, रोगरहितं, महापोषणयुक्तम्। तेन स्रवसा प्रवह, येन गावः अत्र आगमन्, अपत्यं गृहं प्रति आगच्छतु। तव प्रवाहेण, घृतं यज्ञेषु स्रव; देवेषां श्रेष्ठसमर्थकः; अस्मभ्यं वर्षसम्पन्नः प्रवह। तव प्रवाहेण, अस्मभ्यं पोषयन्तीं, अक्षय्यां सूतिम् शुद्धय; देवाः अस्माकं कामम् शृण्वन्तु। शुद्धः सः पापकारिणं नाशयति, दुष्टं च द्रावयति; प्राचीना ज्योतिषः प्रकाशन्ते। तस्य शक्तयः उद्यन्ते, नदीतरङ्गस्य रुतवत्; प्रस्तारपाषाणं गीत्याऽभिसंयोजय। त्रयः स्वराः, यज्ञकामाः, तव प्रवाहे समुत्थिताः, यदा त्वं निर्बाधः सूतिपथं प्रति यासि। अबाधितैः आच्छादनैः, ते प्रियं पीतवर्णं प्रस्तारैः नयन्ति, या स्रवमाणा मधु सिञ्चति। प्रवह, हर्षवर्धन, सूतेन, प्राज्ञ, स्तोत्रगर्भं प्रविष्टः। एवं प्रवह, हर्षवर्धन, गावः वासोभिः भूषितः, सोमपवमान, इन्द्राय पातुम्। अध्वर्युः प्रस्तारपाषाणैः सुतं सोमं सूतेन परिपावयतु, इन्द्राय पातुम् शुद्धयतु। दिवः श्रेष्ठं, पोष्यं सोमं इन्द्राय वज्रिणे, मधुरमुत्तमं सुत्वा निपीडय। तव मदिरस्य रसं, सोमपवमान, देवाः मरुतश्च, प्रवहन्तं मधु आस्वादयन्ति। त्वं, सोम, सुतः, हर्षाय वर्धस्व, वृषन्, यजमानस्य प्रेरणाय। एवं ऋषयः सोमस्य प्रवाहं, शुद्धिं, देवेषां प्रियत्वं, यज्ञस्य सौम्यत्वं च, स्तुतिभिः प्रशंसन्ति। सोमः, देवेषु, मानवेषु च, धनदः, बुद्धिदः, मित्ररूपेण, कीर्तिमान्, प्रवहन्, सर्वान् कामान् पूरयतु।