गावः इव ह्रादयन्त्यः शीघ्राः वेगवन्तः सोमः अग्रे गताः, तिमिरं चर्म यथावत् अपाकर्षन्ति। वयं तु दुस्तरं कल्याणं इच्छामः, ये बलवन्तः अनृतं शत्रुं विजितवन्तः। सोमस्य महतः शुद्धस्य शब्दः वर्षा इव श्रूयते, विद्युतः आकाशे सञ्चरन्ति। हे इन्दु, अस्मभ्यं महद् धनं, गावः, हिरण्यम्, अश्वाः, पुरस्कारैः सह प्रवाह। तथा, हे प्रज्ञवान्, प्रवाह, महान्ति लोकानि पूरय; उषसः च सूर्यस्य किरणाः इव। सोमः सर्वतः अस्मान् आवृत्य, शरणदायि प्रवाहः भव; रसः यथानदी पृथिवीं आच्छादयति। स सोमः दिवः प्रकाशान् जनयति, आप्सु सूर्यं जनयति, पीतः, हरितः, आप्सु वासयन् सञ्चरति। स देवः, प्राचीनविचारः, देवेषु शुद्धः, पीतः प्रवाहः धारया प्रवहति। सोमाः सहस्रशक्त्या शुद्धाः, वृद्ध्यर्थं, पुरस्कारलाभाय। स प्राचीनं युक्तं क्षीरं दुहन्, पर्यावरणे निपात्यते; देवाः उच्चैः कृत्वा तम् उत्पादयन्ति। सोमः शुद्धिकर्ता, सत्येन वृद्धः, सर्वेषु काम्येषु वस्तुषु, देवेषु प्रवहति। हे सोम, अस्मभ्यं अन्नं देहि, गावः, वीरैः, अश्वैः, पुरस्कारैः; महद् धनं प्रवाह। यः सोमः, यः रथवान् इव, गावः द्वारा प्रमोदाय शुद्धः, तम् वयं गीतैः प्रस्थापयामः। सर्वाणि प्रेरणयुक्तानि स्तोत्राणि, पूर्ववत्, सोमबिन्दुम् इन्द्रपानाय अलङ्कुर्वन्ति। शुद्धः सोमः अग्रे गच्छति, उत्सुकः, गीतैः शुद्धीकृतः, ऋषेः सम्मानितः अतिथिः इव। हे पवमान सोम, अस्मभ्यं सम्पदः देहि, शोभनं, दीप्तिमत्, बिन्दोः सहस्रदीप्त्या। बिन्दुः शीघ्राश्वः इव पुरस्कारार्थं सञ्चरति, यदा देवप्रियः प्रवहति। बललाभाय प्रवाह, स्तुतिकर्तुः वृद्ध्यर्थं; सोमः, वीर्यं अस्मभ्यं देहि। हे बिन्दोः, अस्मभ्यं विस्तृतं भव, महत्त्वेन, तरङ्गवत् प्रकाशमानः; देवेषु समीपं आगच्छ, वीर्यवान्। चिन्तया प्रियः, प्रज्ञया स्थितः, सोमः दूरं प्रवहति, ऋषेः प्रवाहेन। सोमः, पीतः, देवेषु जागरूकः, पर्यावरणे आगच्छति, मनुष्यो मध्ये सञ्चरति। अस्मभ्यं शुद्धः भव, पुरस्कारं ददाति, सुन्दरं यज्ञं निर्माति; यः बहुदक्षिणः स आमन्त्रयति। सोमः, बुद्धिमान्, सदा वृद्धिमान्, भगं वायुम् च मित्रत्वेन अस्मभ्यं वृणोतु। स सोमः, आज, धनं विज्ञाय, प्रज्ञां ददाति, सम्पदः ददाति; पुरस्कारं, महद् यशः प्राप्नोति। प्रमोदाय शुद्धः भव, पुरुषाणां दर्शनाय दीप्तमान्, देवेषु प्रियत्वाय, बिन्दोः, इन्द्रपानाय। अस्मभ्यं प्रवाह, कार्यसिद्ध्यर्थम्; इन्द्रं प्रमुदयति, देवांश्च मित्रत्वेन वृत्य, श्रेष्ठः। त्वं, हे अरुणः, प्रमोदाय गावः अलङ्कुर्मः; अस्मभ्यं विततम् धनं देहि। पुरस्कारार्थी पर्यावरणं अतीतवान्, यथा रथवान् योक्के; इन्दुः देवेषु अधिपः। सहचराः एकत्र घोषयन्ति, दारुषु क्रीडन्ति; पात्रे सोमबिन्दुम् अन्वेषयन्ति। तया धारया, यया पानात् त्वं विवेकी भवसि, बिन्दोः, स्तुत्याय, वीर्याय शुद्धः भव। देवानां यज्ञाय प्रवहन्ति, कौशलकर्माणि इव, पर्वतानां सह प्रवहन्ति, वर्धमानाः। शुद्धाः सोमबिन्दवः, स्त्री कुलवत्, वायुम् प्रति प्रवहन्ति। एते पीताः सोमरसाः, बलसमृद्धाः, इन्द्रं कर्मभिः वर्धयन्ति। आगच्छ, हे दीप्तमानः, शुभहस्तः; छायमानं सोमं पर्यावरणेन गृह्णाहि; गावः द्वारा रसः निपातय। प्रवाह, सोम, धनविजयी, महद् दानं ददाति; अस्मभ्यं सोम, लक्ष्याय मार्गदर्शकः भव। दश शोधकाः सोमं शुद्धयन्ति, प्रमोदजनकं, इन्द्राय। स सोमः, धर्मकर्मणा, अतिवृद्धः अभवत्; प्रमोदजनकः अतिवाहनाय प्रेरितः। तस्य कर्माणि सम्पूर्णानि; शत्रुनाशं चिन्तयति; धीरः ऋणप्राप्त्यर्थं उत्सुकः। सोमात् शक्तिरसः जायते, वज्रः सहस्रगुणः; तस्मै स्तोत्रम् उत्पन्नम्। स ऋषिः स्वयम्, वितरणे, प्रेरिताय निधिं अन्वेषयति, यदा चिन्ताः शुद्धाः।