सः सोमः, सुतः, छिद्रेण प्रवहन् तेजसा सह बलयुक्तः, विवेकी, प्रकाशमानः अभिव्यज्यते। सः शीघ्रगामी, छिद्रेण प्रवहन्, द्यां परिव्याप्य प्रवाहितवान्, नद्याः वेगान् अपसृत्य सिञ्चति। सः दूरात् च समीपात् च आह्वयन्, मधुमान् इन्द्राय सोमः सिञ्च्यते। तं हरितं रत्निनं, सखायः अश्मभिः समं सुतवन्तः, आच्छादने गर्भे उपविशतः। एषः पावमानः सोमः, अग्रे गच्छन्, सर्वाणि रिपवः अतिक्रान्तवान्, प्राज्ञः; प्रेणयन्तः ऋषयः तम् ऋषिं चिन्ताभिः भूषयन्ति। स हरितः, सुतः, गर्भं प्रति आरोहति; बलवान् सोमः इन्द्रं प्रति आगच्छति, दृढे आसने उपविशति। अयं महाबलिन् इन्दो सोम, अस्मभ्यं सर्वतः समृद्धिं वह; सहस्रशः अस्मिन् प्रवह। सोम पावमान, तव धाराभिः सर्वाणि श्रियः आनय; अस्मभ्यं सहस्रस्य धनं ददातु। पावमान, स्तुतये वीर्यं च धनं वह; गायकस्य गीतानि वृद्धय। सोम, द्विगुणबलं धनं वह, इन्दो महाबलिन्, स्तुत्यः असि। गावः इव रवमाणाः शीघ्राः सोमाः, त्वेषिणः, अग्रे प्रवृत्ताः, कृष्णत्वचं अपहन्तः। वयं दुर्गमं कल्याणं इच्छामः, ये बलवन्तः, अनीति-शत्रून् जयन्ति। तस्य महतः पावमानस्य शब्दः वर्षे इव श्रूयते; विद्युतः द्यौः विचरन्ति। इन्दो, अस्मभ्यं महद् धनं वह, गावः, हिरण्यम्, अश्वान्, वाजान् सह, सुत। एवं प्रवह, प्राज्ञ, महान्ति लोकानि पूरय; उषसः रश्मयः सूर्यस्य इव। सोम, सर्वतः अस्मान् अभिसिञ्च, आवृत्य; पृथिवीं सुतरसः नदी इव आच्छादय। सः हरितः, दिवः प्रकाशान् सृजन्, आप्सु सूर्यं जनयन्, आपः वसानः विचरति। अयं देवः, प्राचीना धिया, देवेभ्यः शुद्धीकृतः; सुतः धारया प्रवहति। सोमाः, सहस्रगुणबलाः, वृद्धये, वाज्याय, शुद्धीकृताः। सः प्राचीं योग्यां पयो दुहन्, छिद्रस्य परितः सिञ्च्यते; देवाः तम् आक्रन्दन्तः जनयन्ति। सोमः पावमानः, ऋतेन वृद्धः, सर्वेषु कामेषु, देवान् उपरि प्रवहति। सोम, अस्मभ्यं अन्नं ददातु, गावः, वीरैः, अश्वैः, वाजैः सह, सुत; महद् धनं वह। यः गोभिः मदाय शुद्धीकृतः, अश्वः इव, सः सोमः, अस्माभिः गीतैः प्रेष्ठः क्रियते। सर्वाः अस्माकं प्रेरिताः स्तुतयः, पूर्ववत्, इन्द्राय पातवे तं रसं भूषयन्ति। स्वयम् शुद्धीकृत्य, सोमः अग्रे प्रवर्तते, उत्सुकः, गीतैः शोधितः, प्रेरितस्य ऋषेः अतिथिः इव। पवमान सोम, अस्मभ्यं धनं ददातु, शोभनं, दीप्तिमन्तं, रसं, सहस्रप्रभम्। रसं, शीघ्रं वाज्यं इव, छिद्रेण यदा देवप्रियः प्रवहति, सः गच्छति। बलाय प्रवह, स्तुत्यस्य वृद्धये; सोम, अस्मभ्यं वीर्यं ददातु। रस, अस्मभ्यं विस्तरं कुरु, महत्त्वेन, तरङ्ग इव दीप्तिमान्; देवांश् प्रति गच्छ, वीर्यवान्। चिन्तया प्रियः, प्रज्ञया प्रतिष्ठितः, सोमः दूरं प्रवहति, ऋषेः धारया मुनिः। अयं सोमः, सुतः, देवेषु जाग्रतः, छिद्रेण प्रविश्य, मनुष्येषु विचरति। एवं अस्मभ्यं शुद्धीकृत्य, वाजं जनयन्, रम्यं यज्ञं कुरु; यो दक्षिणावान् सः आमन्त्रयति। सः सोमः, प्राज्ञः, सदा वृद्धिमान्, अस्मभ्यं भगं वायुम् च देवेषु मित्ररूपेण चिनुतु। सः अद्य, धनं विद्वान्, मेधां ददातु, अस्मभ्यं संपदः; त्वं वाजं, महद् यशः विजेषि। एवं मदाय शुद्धीकृत्य, पुरुषदृश्यं, देवेषु प्रियं, इन्द्रपानाय, रस, दीप्तिमान् भव। एवं अस्मभ्यं प्रवह, कार्यं पूरय; त्वं इन्द्रं तोषयसि, देवान् मित्ररूपेण वरण्ते, तेषां श्रेष्ठः। त्वं हरित, गावः मदाय भूषयामः; अस्मभ्यं विपुलं धनं ददातु, दीर्घप्राप्तम्। वाज्यः छिद्रं अतिक्रम्य, योक्थे अश्व इव; इन्दुः देवेषु स्वामी अस्ति। सखायः एकत्र शब्दयन्ति, दारुषु क्रीडन्तः; पात्रे रसं अन्विष्यन्ति। तया धारया, या पीता विवेकिनं करोति, रस, स्तुत्यै वीर्याय शुद्धीकृत्य प्रवह। एवं सोमस्य दिव्यं, तेजस्वि, मधुरं च प्रवाहं ऋषयः गानैः स्तुवन्ति, सोमः देवेषु, मनुष्येषु च, तेजसा, बलवता, मधुना इन्द्राय प्रवहन्, सर्वं जगत् पुष्णाति, सम्पदः वहन्, कवीनां स्तुतिभिः भूषितः, वाजं विजेषु, वीर्यं ददातु।