ऋषयः सोमस्य यज्ञे महत्त्वं गाथयन्ति। वृषभाः, वृषभेण सह युक्ताः, अद्रिभिः सोमं निष्पिण्वन्ति; तेषां बलात् दुग्धं सम्यक् निर्गच्छति। स सोमः त्रितस्य प्रीतिर्भवति, इन्द्रस्य हर्षः सञ्जायते; हरितः स forms अलङ्कृतो दृश्यते। प्रजापतिः प्रिश्न्याः मातरः तस्यामृतस्य शिखरं दुहन्ति, सोमस्य तं शोभनं प्रियतमं हविरुपहरन्ति। एकचित्ताः अनवरताः स्तुतयः तं प्रति प्रवहन्ति; गावः तृष्णया हृष्यन्त्यः रवं कुर्वन्ति। सोमः, शुद्धिकरः, अस्मभ्यं पवित्रेण प्रवहतु, विस्तीर्णं धनं वहन्, येन अस्मभ्यं ज्योतिर्दर्शयति। हे इन्दो, समुद्राय अभिवर्धस्व, प्रवह, सर्वाणि स्पृशन्; बलात् अस्माकं धनस्य धर्ता भूत्वा। त्वया सह, वीर, वयं वीराः संग्रामे शत्रून् जयेम; काम्यं धनं अस्मभ्यं प्रवहतु। सोमः, बलम् इच्छन्, पुरस्कारं अन्विष्यति; ऋषिः, विधिं वेद, आयुधानि च। गीतैः वयं शुद्धं, अभिवर्धमानं सोमं, जनानां पतिं प्रेषयामः। सर्वे जनाः ऋतस्य पतौ, शुद्धे महति, विश्वासं निधाय स्थिताः। स सोमः रथकार इव प्रेषितः, पात्रे निष्पिष्टः, शीघ्रः पन्थानमधितिष्ठति। स सोमः, जागृदग्निः, दिव्येन तेजसा मधुमत्तमं पात्रं प्रति प्रवहतु। शुद्धिकरः, अस्मभ्यं प्राचीना ज्योतिः प्रकाशयतु; मेधा दक्षता च ददातु। स सत्यम् आचरद्भिः हस्तैः शुद्धीकृतः, नित्यनूतने पात्रे प्रवहति। सोमः, यजमानाय, सर्वाणि धनानि विशुद्धयतु—द्यौः, पृथिवी, अन्तरिक्षं च। सोमः, अश्वजः, गावं कामयमानः, दिवः शिखरं प्रति आरोहतु, वीर्यं ददातु, महिम्नः पतिः। स निष्पिष्टः, महाबलः सोमः, पवित्रेण पीतये प्रवहति, देवः रक्षांसि अपगच्छयन्। स पवित्रे विवेकी, हरितः, महाबलः, गर्जन् स्वगर्भं प्रति धावति। स तेजस्वी, शुद्धः, दिव्यानि रोचनानि सञ्चरन्, असुरघ्नः, अव्ययम् आश्रयम् प्रति धावति। स शुद्धः, त्रितस्य शिखरे, स्वजनैः सूर्येण च सह प्रकाशते। स वृषभः, निष्पिष्टः सोमः, वृत्रघ्नः, यजमानाय विस्तीर्णं स्थानं दत्तवान्, अश्व इव बलाय धावन्। स देवः, ऋषिणा प्रेरितः, पात्राणि प्रति धावति, तं बिन्दुं, महिम्ना, इन्द्राय। अयं वृषभः, रथः, अविश्रान्तः, संरक्षणैः सह प्रवहति, सहस्रगवां पुरस्कारं प्रति गच्छन्। अयं हरितः, त्रितायाः कन्या इव, अद्रिभिः निष्पिण्वन्, इन्द्राय पीतये बिन्दुं ददाति। एते दश दीप्ताः अङ्गुल्यः एतं हरितं शुद्धयन्ति, येन तं हर्षाय भूषयन्ति। अयं मनुष्येषु, गृहेषु, श्येन इव स्थित्वा, प्रियायाः समीपम् इव प्रियः प्रवर्तते। अयं हर्षदः रसः, दिवः सुतः, आत्मानं प्रकाशयति, आश्रयं प्रविष्टः बिन्दुः। अयं निष्पिष्टः, हरितः, पीतये, बलवान्, प्रियं गर्भं प्रति गर्जन् प्रवहति। प्रवह, प्रेरित मनसा, प्रियेन तेजसा, यत्र देवाः वदन्ति ‘अयम् आगतः’ इति। अशुद्धं शुद्धयन्, जनान् नेतृत्त्वेन, तमः अपाकुर्याः, दिव्यं वर्षं स्रावय। निष्पिष्टः पवित्रेण आगच्छति, तेजः बलात् वहन्, विवेकी, प्रकाशमानः। अयं शीघ्रगः, पवित्रेण, दिवम् अभिव्याप्य प्रवहति, नदीनां वेगान् स्रावयन्। दूरात् च समीपात् च आह्वयन्, निष्पिष्टः इन्द्राय मध्विव स्रवति। समं ते अद्रिभिः हरितं निष्पिण्वन्ति; आच्छादनस्य गर्भे उपविशन्ति। शुद्धिकरः, अग्रे चरन्, सर्वाणि वैराणि विजित्य, प्राज्ञः; प्रेरिताः मनसा ऋषिं भूषयन्ति। अरुणः, निष्पिष्टः, गर्भं आरोहति; बलवान् सोमः इन्द्राय आगच्छति, स्थिरे आसने उपविश्य। अधुना, महाबल इन्दो सोम, सर्वतः अस्मभ्यं बहुधनं स्रावय; अस्मभ्यं प्रवह, सहस्राणि वहन्। सोम, शुद्धिकर, सर्वाणि श्रियः तव धाराभिः आनय; अस्मभ्यं सहस्रधनं ददातु। शुद्धिकर, स्तुतये अस्मभ्यं धनं, वीर्यं च वह; गायनस्य गीतानि वर्धय। सोम, द्विगुणेन बलात् अस्मभ्यं धनं वह, महाबल इन्दो, स्तुत्यः।