गावः सोमाय हृष्टा इव प्रियाय स्त्रीव प्रियतमे प्रति विनदन्त्यः स्वं स्थानं यथा सम्प्राप्ताः। सोमः, त्वं नः दातारः च मम च ज्योतिष्मतीं कीर्तिं चिरस्थायिनीं बुद्धिं च यशः च दातुं प्रार्थ्यसे। सोमाः धीमन्तः जलतरङ्गैः इव, वनानि वृषभैः इव, प्रवहन्ति। हरिताः सत्यस्य प्रवाहेन तेजसा दीप्ताः पात्रीः अतिक्रामन्तः, अविरामं धेनुभिः सह धनं वहन्ति। इन्द्राय, वायवे, वरुणाय, मरुद्भ्यः, विष्णवे च सोमाः स्रवन्ति। त्रयो ध्वनयः श्रूयन्ते—गावः विनदन्ति, धेनवः आह्वयन्ते, हरितः गर्जन् आगच्छति। ब्रह्मणः प्रार्थनाः निनदन्ति, सत्यस्य महान्तः मातरः दिव्यं शिशुं शुद्धयन्ति। सोम, सर्वतः अस्मभ्यं चतुर्दिशं सहस्रसमृद्धं धनं प्रवह। निष्क्रान्तः सोमः, पवित्रेण प्रेरितः, बलात् दुर्गाणि भित्त्वा प्रवहति। सोमः इन्द्राय, वायवे, वरुणाय, मरुद्भ्यः, विष्णवे च स्रवति। वृषभाः वृषभेण युक्ताः शिलाभिः सोमं पिण्डयन्ति, तेषां शक्त्या क्षीरं अपि स्रवति। सः त्रितस्य प्रीयः भवति, इन्द्रस्य हर्षणं च; हरितः विविधैः रूपैः शोभते। पृष्ण्याः मातरः अमृतस्य शिखरं पिबन्ति, प्रियं प्रियतमं हविः। एकचित्ताः एते अनवरताः स्तुतयः तं प्रति वहन्ति; गावः उत्सुकाः विनदन्ति। पवित्रेण शुद्धीकृतः सोमः अस्मभ्यं विशदं धनं वहतु, येन नः ज्योतिः प्रकाशयति। इन्दो, सागरस्यान्तिकं प्रवर्धमानः प्रवह, सर्वान् स्पर्शयन्, बलवान् अस्माकं धनस्य धारकः भव। त्वया सह, वीर, वयं अपि शत्रून् संग्रामे जयेम; इच्छितं धनं अस्मभ्यं वहतु। सोमः बलकामः स्पर्धां प्राप्स्यति; ऋषिः विधिं शस्त्राणि च वेत्ति। गीतैः वयं शुद्धं वर्धमानं सोमं प्रेषयामः, जनानां नाथं। सर्वे जनाः ऋतस्य नियमं, शुद्धं बलिनं च, आश्रित्य तिष्ठन्ति। सः सोमः रथकार इव प्रेषितः पात्रे पीनितः शीघ्रः मार्गं प्रविष्टः। स सोमः, जागृताग्निः, दिव्यबलं वहन् मधुपूर्णं पात्रं प्रति प्रवह। शुद्धः, अस्मभ्यं प्राचीना ज्योतिः प्रकाशय, बुद्धिं कौशलं च दा। सत्येन जीवतां हस्तैः शुद्धीकृतः, हस्तेषु विशुद्धः, अजरो पात्रे प्रवहति। सोमः, यजमानस्य कृते, दिव्यं, पार्थिवं, अन्तरिक्षस्थं च सर्वं धनं शुद्धयतु। सोमः, अश्वजः, गाव्यः, स्वर्गस्य शिखरं प्रति आरोहतु, वीर्यदः, बलस्य स्वामी। यः पीनितः, बलवान् सोमः पवित्रेण पेयाय प्रवहति, देवः रक्षांसि अपाकरोति। सः विवेकी, पवित्रे, हरितः, बलवान्, गर्जन् गर्भं प्रति धावति। सः तेजस्वी, शुद्धः, दिवः प्रदेशान् सञ्जरन्, असुरघ्नः, अश्रयाय धावति। सः शुद्धः त्रितस्य शिखरे स्वजनैः सूर्येण च सह प्रकाशते। स वृषभः, पीनितः सोमः, वृत्रघ्नः, उपासकान् विस्तीर्णं स्थानं दत्तवान्, अश्व इव बलाय धावति। स देवः, ऋषिणा प्रेरितः, पात्राणि प्रति धावति, इन्द्राय महिम्ना सोमबिन्दुः। एष वृषभः, यः रथः, अक्लान्तः, रक्षाभिः सह सहस्रगव्यं प्रति प्रवहति। एष हरितः, त्रितस्य कन्या, शिलाभिः पिण्डयति, सोमबिन्दुं इन्द्राय पेयम्। दश दीप्ताङ्गुल्यः एषं हरितं शुद्धयन्ति, येन तं हर्षाय भूषयन्ति। एष पुरुषेषु गृहेषु श्येन इव उपविश्य, प्रियाय प्रियं प्रति यौवनवान् इव अग्रे गच्छति। एष हर्षदः सोमरसः दिव्यः शिशुः प्रकाशते, आश्रयं प्रविष्टो बिन्दुः। एष पीनितः हरितः पेयाय प्रवहति, बलवान् प्रियं गर्भं प्रति गर्जन् धावति। धाव, प्रेरितः, उच्चैः मनसा, प्रियतमे तेजसा, यत्र देवाः वदन्ति—'अयम् आगतः'। अशुद्धं शुद्धयन्, जनानां मार्गदर्शकः, तमः अपाकरोति, दिव्यं वर्षं स्रावय।