सः सोमः, महाबलः, अस्माकं सहाय्याय सदा स्थितः। तस्य शुद्धानि कृत्यानि, स्तोत्रैः पूरितं समुद्रमिव, निरन्तरं वर्धयन्ति। सोमस्य प्रवाहः सर्वाणि रत्नानि एकत्र संयुनक्ति, द्वेषानपि समीपं स्थापयति। कपिलवर्णः सोमः अस्मान् सर्वतः श्रूयमाणात् आपदः, मुक्तानां निन्दातः च रक्षति। सोमरसेन, पृथिव्या दिव्यस्य च धनस्य शुद्धिं कुर्वन्, तेजस्वि वीर्यं वहसि। बलिनः सोमस्य धाराः सूते प्रवहन्त्यः, तम् आत्मानं शुद्धयित्वा वाचं इच्छन्ति। सोमबिन्दुः, पेषकैः सह पतन्, स्वच्छः गर्जन्, महाबलम् उत्पिपीलयति। सोमः अस्मभ्यं वीर्यं, पुरुषविजयं, वाजिनं, काम्यं च धनं धारया सिञ्चतु। सोमः स्वेन प्रवाहेण प्रवहन् पात्रेषु संस्थितः अस्ति। तं मधुमन्तं सुवर्णवर्णं सोमं, इन्द्राय पातुम्, आप्सु अश्मभिः सिञ्चन्ति। सः मधुमन्तमुत्तमं सोमं वज्रिणेन्द्राय, रमणीयं, उत्साहवर्धनं, गणाय निःसृत्य पेषयन्ति। स्वयं शुद्धयन्तः सोमाः प्रवहन्तः, बहुधनं चेतनं च सृजन्ति। सोमः, यः दिवि पृथिव्याम् उर्ध्वं स्थितः, यशोवर्धनः, सः रत्नानां स्वामी भवतु। तव कृते, सोम, वाताः उत्सुकाः, सिन्धवः शीघ्रं वहन्ति; तव महत्त्वं सदा वर्धते। सोम, सर्वतः बलं सञ्चिनुहि, स्वं रूपं पूरय; समृद्धेः केन्द्रभूतः भव। कपिल सोम, तव कृते गावः अक्षितं घृतं क्षीरं चोत्तमे शिखरे दुहन्ति। सर्वस्य जगतः ईश्वरः, स्वबलसंयुतः सोम, वयं तव सौहृदं याचामहे। पेषिताः, हर्षपूर्णाः सोमाः, सभायां अस्माकं यशसे अग्रे प्रवर्तन्ते। ततः त्रितस्य नार्यः कपिलं सोमं अश्मभिः पेषयन्ति, सोमबिन्दुं इन्द्राय पातुम्। ततः, हंस इव स्वगणं प्रति, सः सर्वेषां चिन्तनं बोधयति; अश्व इव, सः गावः सह युक्तः प्रवर्तते। सोम, त्वं उभे वाचौ भाषसे; चिह्नितमृग इव त्वं सत्यस्य गर्भे प्रवहसि। तव कृते गावः रुरुवुः, प्रियतमे स्त्रिय इव; ताः स्पर्धायाः स्थले स्वस्थानं प्राप्ताः। सोम, अस्मभ्यं, दातृभ्यश्च, तेजस्वि कीर्तिं, स्थिरां प्रज्ञां च ददातु। प्राज्ञाः सोमाः जलतरङ्गैः इव, महिषाः इव वनानि, प्रवहन्ति। कपिलाः सोमाः, सत्यप्रवाहेन दीप्ताः, पात्राणि पूरयन्ति, अविच्छिन्नं गवां समृद्धिं वहन्ति। सोमाः इन्द्राय, वायवे, वरुणाय, मरुद्भ्यः, विष्णवे च पेषिताः प्रवहन्ति। त्रयः शब्दाः उच्चार्यन्ते; गावः रुरुवुः, दुहित्र्यः आह्वयन्ति; कपिलः सोमः गर्जन् आगच्छति। ब्रह्मणः प्रार्थनाः निनदन्ति, सत्यस्य महाशक्तिमातरः; ताः दिव्यशिशुं शुद्धयन्ति। सोम, सर्वतः अस्मभ्यं चतुर्दिशं सहस्रसमृद्धिं वहन्तु। पेषितः सोमः, पवित्रेण प्रेरितः, प्रवहन्, बलात् दुर्गाणि भित्वा अग्रे गच्छति। सोमः इन्द्राय, वायवे, वरुणाय, मरुद्भ्यः, विष्णवे च पेषितः प्रवहति। बृंहन्तः वृषभाः वृषभेण युक्ताः सोमं अश्मभिः पेषयन्ति; ताः शक्त्या दुग्धं सिञ्चन्ति। सः त्रितस्य प्रमोदः, इन्द्रस्य उत्साहः भवति; कपिलः सोमः रूपैः शोभते। प्रिश्न्याः मातरः अमृतस्य शिखरं दुहन्ति, रमणीयं, प्रियतमं हविः। एकचित्ताः, अनवरताः स्तुतयः तं प्रति वहन्ति; गावः उत्सुकाः रुरुवुः। पवित्रेण शुद्धः सोमः अस्मभ्यं वहतु, विस्तीर्णं धनं, येन अस्माकं तेजः प्रकृश्यते। हे इन्दो, समुद्रं प्रति वर्धस्व, प्रवह, सर्वं प्रेरयन्; अस्माकं बलसम्पन्नः धनपतिः भव। त्वया सह, वीर, वयं अपि वीराः शत्रून् संग्रामे जयेम; वाञ्छितं धनं अस्मान् प्रति वहतु। सोमः, बलम् इच्छन्, स्पर्धां गमिष्यति; ऋषिः, विधिं जानन्, आयुधानि च वेत्ति। गीतैः वयं शुद्धं, वर्धमानं सोमं, जनानां पतिं प्रेषयामः। सर्वे जनाः ऋतस्य नियमं, शुद्धं महाबलं सोमं, श्रद्धया स्थापयन्ति। एवं सोमस्य दिव्यप्रवाहः, शुद्ध्यै, समृद्धये, सौम्यतेजसे च, सर्वत्र प्रवहति। सः इन्द्राय, देवेषु, मानवेषु च, प्रियतमः, बलदः, सदा पूज्यते। अस्य स्तोत्रैः, गावः, सिन्धवः, वाताः च, तस्य महिम्ना प्रेरिताः, यशः, धनं, कीर्तिं च अस्मभ्यं वहन्ति। तं सोमं, सर्वस्य जगतः मित्रं, वयं श्रद्धया, प्रेम्णा, स्तुतिभिः च सततं उपास्महे।