एषः पवमानः दिवि सूर्येण सह प्रकाशते, तस्य च सुतस्य मर्षयमाणस्य रसेन सोमः परिष्कृतः मध्यम् अन्तरिक्षे इन्द्राय त्वद्रवः समर्प्यते। स बलवान् हरितः, मानवैः प्रवर्तितः, सर्वज्ञबुद्धीनां स्वामीव, अश्व इव निरोधरहितः प्रसरति। देवेषु सुतः सोमः प्रवाहितः, तस्य रसो निःशेषं पवित्रे प्रविष्टः, स सर्वाणि वासानि प्रविश्य स्थितवान्। स देवः गर्भेऽमृतः तेजस्वी, वृत्रहा, देवेषु श्रेष्ठः बन्धुः, महाबलः सः दशभिः सहचरैः गर्जन् कुम्भान् प्रति धावति। पवमानः सर्वज्ञः सूर्यं प्रकाशयति, सर्वज्ञत्वेन सः सर्वाणि वासानि प्रविश्य स्थितवान्। स सोमः स्वयम् शुद्धिं प्राप्य, अव्यभिचारिणां कृते महता वेगेन प्रवहति, पापकृतां वाचं नाशयन्, देवैः वीरैश्च समृद्धः। अस्य बलिनः सुतस्य धाराः प्रबलतया प्रवहन्ति, तं देवाः महान्तं अनुयान्ति। प्रेरितारः तं रसं शुद्धयन्ति, गायका गीतैः स्तुवन्ति; तदा तेजस्वी स्तोत्रार्हः प्रकाशः जायते। हे सोम, त्वदीयानि बलानि, महाबल, शुद्धानि, स्तोत्रपूर्णं सिन्धुम् वृद्धयन्ति। त्वं स्वेन प्रवाहेन सर्वाणि धनानि संयोजय; द्वेष्यानि सह संयुनक्तु। पिङ्गल सोम, त्वं अस्मान् सर्वतः श्रुत्याः आपदः, निर्गतानां निन्दायाः च, रक्ष। हे रसे, त्वं प्रवाहेन भूम्यन्तरिक्षयोः सम्पदः शुद्धय, दीप्तिमन्तं बलं वह। एषः बलवान् सोमः पवित्रे स्वच्छन्दं प्रवहति; शुद्धिं प्राप्य सः वाचं अन्वेषते। रसः पेषकैः सह अधोवर्तते, शुद्धः गर्जन्, महाबलम् उत्साहयति। सोम, त्वं प्रवाहेन नः मनुष्यविजयीं, वीरसमृद्धां, काम्यां शक्तिम् आवह। शुद्धिः प्राप्तः सोमः प्रवाहेन कुम्भेषु अधिशय्य स्थितवान्। त्वां मधुमन्तं हिरण्मयं रसं, पेषणैः अप्सु पातयन्ति, हे रसे, इन्द्राय पातवे। इन्द्राय वज्रिणे मधुमन्तं सोमं सुता: पातयन्तु, सः सुन्दरः, उत्साहजनकः गणाय। स्वयं शुद्ध्यन्तः प्रवहन्तः सोमाः अग्रे यान्ति; ते बहुधा चेतनां सम्पदं सृजन्ति। सोम, त्वं दिवि पृथिव्यां च स्थितः, कीर्तिवर्धनः, धनानां स्वामी भव। तव कृते, वाताः स्पृहयन्ति; तव कृते, नद्यः धावन्ति; सोम, तव महत्त्वं वर्धते। सोम, त्वं सर्वतः पूरय, तव बलं सर्वतः संहितं स्यात्; त्वं सम्पदां संनिधिः भव। हे पिङ्गल, तव कृते गावः अक्षयघृतदुग्धं उच्चश्रृंगे अपिप्रन्। सोम, सर्वस्य स्वामिन्, स्वबलसम्पन्न, वयं तव सौहृदं प्रार्थयामः। सुताः परिपूर्णाः हर्षेण सोमाः, अस्माकं कीर्तये, सभायां अग्रे यान्ति, हे दानपते। तत्र त्रितस्य महिलाः पेषणैः पिङ्गलं रसं इन्द्राय पातवे पिन्वन्ति। ततः, हंसः स्वगणं प्रति यथा, सः सर्वेषां चिन्तनं प्रबोधयति; अश्वः इव, सः गावः सह युज्यते। सोम, त्वं उभे वचने भाषसे; चिह्नितमृगः इव त्वं सत्यस्य गर्भे उपविश्य धावसि। तव कृते गावः रुरुवुः, प्रियाय स्त्रीव; ते स्पर्धायां स्वस्थानं प्राप्तवन्तः। सोम, अस्मभ्यं दानशीलानां च तेजस्विनीं कीर्तिं दिहि; स्थायिनीं प्रज्ञां यशश्च ददातु। विप्रा सोमाः सलिलतरङ्गैरिव, महिषा इव काननेषु, प्रवहन्ति। पिङ्गलाः, सत्यप्रवाहे दीप्तिमन्तः, कुम्भान् आपूरयन्ति, अविच्छिन्नं धेनुसम्पदं वहन्तः। सोमाः इन्द्राय, वायवे, वरुणाय, मरुद्भ्यः, विष्णवे च सुताः प्रवहन्ति। त्रयो ध्वनयः उच्चरन्ति; गावः रुरुवुः, दुहित्र्यः आह्वयन्ति; पिङ्गलः गर्जन् आगच्छति। ब्रह्मणः प्रार्थनाः निनदन्ति, सत्यस्य महान्तः मातरः; ते दिवः शिशुं शुद्धयन्ति। सोम, त्वं सर्वतः अस्मभ्यं सहस्रसमृद्धं चतुर्दिशं धनसागरं वह। सुतः सोमः पवित्रे प्रेरितः प्रवहति; सः स्वबलात् दुर्गाणि भित्वा अग्रे धावति। सोमः इन्द्राय, वायवे, वरुणाय, मरुद्भ्यः, विष्णवे च सुतः प्रवहति।