ऋषयः सूक्ष्मबुद्ध्या अधितेः कुक्षौ तं बलिनं हयानं शुद्धयन्ति। तं सहस्रधारं, अव्ययमिन्दुम्, दिवः धर्तारं गावः उपगच्छन्ति। स ह सोमः, प्राज्ञः, शुद्धः, दिवि प्रज्ञया स्तूयते, स धाता, महादातृ, सत्कृत्यः। तम्, नित्यनूतनं, तेजस्विनः सखायम्, वाचस्पतिं, अप्रतिघात्यम्, मनसा स्तुवन्ति। तं हरिं, रमणीयं, दूरदर्शिनं, पत्न्यः पर्वतेषु अश्मभिः मन्थयन्ति। त्वां, हे पवमान सोम, विप्राः गीतैः वर्धयन्ति, इन्द्राय मदिनं इन्दुम् अभिषिञ्चन्ति। एष ऋषिः, प्राशस्त्येन स्तुतः, पवित्रे रमते; शुद्धः, सर्वाणि विघ्नानि अपाकरोति। स कौशलं संपादयन्, इन्द्रवायू सविता, पवित्रे सिञ्च्यते। एष, नरैः नेतः, वृषा, मन्थितः सोमः, सर्ववित्, द्रुषद्वने दिवः शीर्षा भवति। स गावां कामयमानः, गर्जति, पवमानः, हिरण्यवर्णः, सभायां विजयी, शीघ्रगामि। पवमानः, सूर्येण सह, दिवि दीप्तिमान्; पवित्रे मदाय मदयन्। स वीर्यवान्, हरिः, शुद्धः, अन्तरिक्षे मन्थ्यते; इन्द्राय इन्दुः। एष वीर्यवान्, नरैः प्रेरितः, सर्वज्ञमानसां स्वामी, अश्ववत् अनिवार्येण धावति। स सोमः, देवेषु मन्थितः, पवित्रे प्रवाहितः, सर्वेषु धामसु प्रविष्टः। एष देवः, गर्भे अमृतः, वृत्रहा, देवेषु श्रेष्ठधारः, शोभते। स महाबलः, दशभिः सखिभिः, घटान् प्रति गर्जन् धावति। पवमानः, सर्ववित्, सूर्यं प्रकाशयामास; सर्वज्ञः, सर्वेषु धामसु प्रविष्टः। स सोमः, शुद्धिमान्, अप्रपञ्च्येषु महता वेगेन प्रवहति; दुष्टवाचः नाशकः, देववीर्यसम्पन्नः। एष बलवान्, मन्थित सोमः, प्रबलधाराभिः प्रवहति; देवाः तं महान्तं अनुगच्छन्ति। ऋषयः तं पानं शुद्धयन्ति, गायका गीतैः स्तुवन्ति; ज्योतिः, स्तोत्रार्हं, उदितम्। हे सोम महाबल, तव तानि शुद्धानि कर्माणि स्तोत्रपूर्णं सागरं वर्धयन्ति। तव प्रवाहेन सर्वाणि रत्नानि एकीकुरु; द्वेषांसि एकत्र स्थापय। हे हरिण्, घोषयुक्तात् पापात्, विमुक्तेः अपवादात्, अस्मान् रक्ष। हे इन्दो, तव प्रवाहेन भौतिकं दिव्यं च धनं शुद्धय; तेजस्वित्वं वह। एष सुत सोमः पवित्रे मुक्त्वा प्रवहति; शुद्धः, वाचं इच्छन् चरति। इन्दुः, मन्थनैः सहावतारयन्, शुद्ध्यमानः, गर्जन्, महाबलम् उत्पिपर्ति। सोम, प्रवाहेन अस्मभ्यं वीर्यं द्रावय, मनुष्यजयम्, वीरसम्पन्नम्, काम्यं च। शुद्धः सोमः प्रवाहितः, घटेषु प्रतिष्ठितः। त्वां, मधुमन्तम्, हिरण्यवर्णम्, अश्मभिः आपः प्रविश्य, इन्द्राय पातवे सिञ्चन्ति। वज्रिणे इन्द्राय, मधुमन्तमुत्तमं सोमं मन्थय, सुन्दरं, सखिभ्यः हर्षदायकम्। स्वयं शुद्धमानाः सोमाः प्रवहन्ति; त एव बहुधा चेतनं धनं सृजन्ति। हे सोम, दिवि पृथिव्यां च स्थित, कीर्तिवर्धन, भवेहि रत्नानां स्वामी। तव कृते वाताः उत्सुकाः, तव कृते सिन्धवः धावन्ति; सोम, तव महिमा वर्धते। आत्मानं पूरय, सोम, सर्वतः बलं संनय; सर्वसंपदां समागमस्थानं भव। तव कृते, हे हरिण, गावः अक्षयं घृतं क्षीरं चोर्ध्वे पर्वते अपिप्रन्। हे सर्वस्य अधिप, स्वबलयुक्त, सोम, वयं तव सख्यं इच्छामः। सुताः, प्रमदया पूर्णाः सोमाः, अस्माकं कीर्त्यर्थं, हे महादान, सभायां अग्रे प्रयान्ति। ततः त्रितस्य स्त्रियः हरिं, इन्द्राय पातवे इन्दुम्, अश्मभिः मन्थयन्ति। ततः, हंस इव स्वगणम्, स सर्वेषां चेतनां बोधयति; अश्व इव, स गोभिः युज्यते। सोम, त्वं उभे वाचौ भाषसे; चित्राङ्कशृगाल इव सत्यस्य गर्भे उपविशत् शीघ्रं धावसि। एवं ऋषयः सोमस्य महिमानं प्रकटयन्ति, यः शुद्धः, देवेषु प्रियः, इन्द्राय मद्यः, सर्वेषां धामसु प्रवहमानः, सर्वज्ञः, सर्वधनदः, सर्वदुष्टविनाशकः, प्रजावर्द्धनः, कीर्तिवर्धनः, सर्वधनसंपदां एकत्रकर्ता, सर्वेषां मित्रं, सदा पूज्यः।