एवं स्रवति सोमः, यस्य तेजस्विनि स्वरूपे गायकस्य चिह्नं स्रवाः स्थापयन्ति, सः अस्माकं सहायः। ऋभवः यथा नवचक्रं रथमिव स्थापयन्ति, एवं ते गायकाय चिह्नं निधायन्ति, तेजस्विनः, निर्मलाः, विशुद्धाः च भवन्ति। एते हि जाग्रताः, लक्ष्यं कृतवन्तः, बलिनः सन्तः सत्त्ववतः सत्त्वस्य बोधं उत्पादयन्ति। एते प्रवहन्ति सोमाः, ऊर्जस्विनः, रथानिव, स्पर्धायै धावन्ति; मुक्ताः धाराः शीघ्रं प्रवृत्ताः। वातानिव नादयन्ति, पर्जन्यस्य वर्षाणिव, अग्नेः चक्राणिव, स्वतन्त्रं गच्छन्ति। विशुद्धाः, प्राज्ञाः सोमाः, दध्यञ्चः शिरः वहन्तः, स्वविचारान् व्यापयन्ति। विशुद्धाः, अमृताः, सृष्टाः सन्तः, न श्रान्ताः; इच्छन्तः, अन्तरिक्षस्य पन्थानं विचरन्ति। पृथिव्याः च दिवः च पृष्ठे व्यापयन्ति; एषा हि परमा दिशः। उत्तमं तन्तुं प्रव्यधुः, मार्गं अन्वेषयन्ति; एषा हि परमा प्राप्तिः। सोमः, त्वं वणिजः धनानि, गावः च उत्पादयसि; त्वमेव तन्तुं प्रसार्य निनादयसि। सोमाः प्रवहन्ति, उत्सुकाः, मधुमत्तया हर्षेण च, सर्वाणि यज्ञकर्माणि व्याप्नुवन्तः। प्राचीः धाराः नूतनं पन्थानं अनुयान्ति; स्वतेजसा सूर्यं उत्पादयन्ति। हे पावमान सोम, अस्मान् दातारः, अभिभूतान्, जीवय; सुतान् पोषं च देहि। सोमाः, धाराः, विशुद्धाः, मदाय प्रवहन्ति; मधुमत्तया मध्वा घटं पूरयन्ति। सोमः प्रवहति, बलं रसं च धारयन्; महाबलः, अभिचारस्य रक्षकः। सोम, त्वं इन्द्राय, देवेषु, सखायं सुतः; हे इन्दो, त्वं स्पर्धायै यच्छसि। इन्द्रः, तस्य मदं पीत्वा, अजितः, शत्रून् अभिनिष्पिपेष, पुनः पुनः अपि। सोमाः प्रवहन्ति पथिषु, विशुद्धाः इन्दवः, अप्सु देवाँश्च शुद्धयन्ति। गावः पथिषु प्रवहन्ति, नद्यः इव; विशुद्धाः इन्द्रं अन्विच्छन्ति। हे पावमान सोम, त्वं पथि प्रवहसि, इन्द्राय पातवे; नरैः नीयसे। सोम, त्वं नरान् तुष्टुवन्, जनानां धृतये प्रवहसि; त्वं धृध्रः, स्तुत्यः च। हे इन्दो, अप्सु शिलाभिः पीड्यमानः, त्वं परिषिच्यसे; इन्द्रस्य धाम्नि योग्यः। प्रवह, वृत्रहा, स्तवैः, स्तुत्यः; शुद्धः, दीप्तिमान्, अद्भुतः। शुद्धः, दीप्तिमान्, सोम इति कथ्यते, सुतमधु; देवः, वीर्यवान्, अपवद्वचसः संहरणकर्ता। प्रवह, हरीतः, कौशलं साधयन्, देवपानाय; मदः मरुतां वायोः च। हे पावमान, चिन्तया प्रेरितः, गर्जन्, स्वगर्भं प्रविश; तव ऋतेन वायौ प्रविश। देवैः सह, महाकविः दीप्तिमान्, प्रियः गर्भे, वृत्रहा, देवानां श्रेष्ठः। सः, विशुद्धः, सर्वरूपाणि प्रविशन्, प्रमुदितः अमृतानां स्थानं गच्छति। अरुणः सोमः, गीतानि जनयन्, दीर्घायुषे प्रवहति, प्राज्ञः इन्द्रं प्रति यच्छति। प्रवह, परममदाय, ऋषे, परिषिच्य; त्वं स्तोत्रस्य गर्भे स्थितः। प्रेरितारः तं बलिनं तुरगं अदितेः अङ्के सूक्ष्मया धिया शुद्धयन्ति। गावः तं उपयान्ति, सहस्रधारं, अव्ययमिन्दुम्, दिवः धर्तारम्। सः प्राज्ञः, विशुद्धः, दिवि प्रज्ञया स्तूयते, धर्ता, दातारं च। तं, नित्यनूतनं, दीप्तिमन्तं सखायं, वाचस्पतिं, दुराधर्षं, धिया स्तुवन्ति। तं पिङ्गलं, पत्न्यः पर्वते शिलाभिः पीडयन्ति, प्रियं, दूरदर्शिनम्। त्वां, हे पावमान, प्राज्ञाः स्तोत्रेण वर्धयन्ति, इन्दो, मदाय इन्द्रस्य। एष ऋषिः, प्रशस्तः, परिषिच्य प्रमोदते; विशुद्धः, सर्वाणि विघ्नानि अपाकरोति। एष कौशलं साधयन्, परिषिच्य इन्द्रवाय्वोः, ज्योतिर्यच्छति। एष नरैः नीयमानः, वृषा, पीडितः, सोमः, सर्वज्ञः, द्रुमेषु दिवः शिराः। एष गोषु कामयमानः गर्जति, पावमानः, हिरण्यवर्णः, इन्दुः, सभायां विजयी, शीघ्रगामि। एवं सोमः, तेजसा, मधुमत्तया, ऋतेन च, देवेषु प्रियः, इन्द्रस्य बलं वर्धयन्, सर्वं जगद् आनन्दयन्, नित्यम् अध्वनि प्रवहति।