सिन्धुः बलवती वहमाना, गावः वत्सं यथा, हस्तयोः संस्थिता। प्रियः सोमः, हर्यश्वः, रोरुवाणः, शुद्धः, इन्द्रस्य प्रियं भवति; सः सर्वान् शत्रून् नाशयतु। शुद्धाः सोमाः, सूर्यवत् दीप्तिमन्तः, रिपून् अपसारयन्ति; ते अध्वरे गर्भे अधिष्ठन्ति। ऋषिः सोमः स्वयम्, नदीतरङ्गे विश्रान्तः, प्रियं कर्म वहन्, विस्तृतः। यदा पञ्च जनाः, स्वबन्धुभिः सह, स्वरेण सुतपावनं शुद्धयन्ति। सर्वे देवाः अस्य वीर्यस्य रसं गवां वाससा आच्छन्नं सन्तं हृष्यन्ति। सः सुतः, आवरणानि त्यक्त्वा, प्रसरति; अत्र युगपद्भृत्या सह संयुङ्क्ते। सः शुद्धः, नवः, विवस्वतः अपत्यवत्, स्वबन्धुभिः सह आत्मानं शुद्धयति, गाः परिषिच्य। सः विघ्नान् अतिक्रम्य, संकीर्णमार्गं लंघयन्, गोधनस्य कामं कृत्वा, तम् वेदिन् उत्साहयति। प्रवाहाः समागत्य, पोषणस्य अधिपतिं शुद्धयन्ति; शीघ्रगाः तस्य पृष्ठम् आक्रामन्ति। सोम, त्वं दिव्य-भौमं सर्वं धनं स्पृष्ट्वा, अत्र स्थितं सम्पदं प्रति आगच्छ। एषः प्राज्ञः, सूक्ष्मः, शीघ्ररथैः इन्द्रस्य हविर्विन्धन् प्रसरति। बहुभिः चिन्तया, महान् देवत्वाय, यत्र अमृताः वसन्ति, सः स्तूयते। सः प्रेरितः, दीप्तमार्गे नीयते, यदा सुतपाः तं प्रेरयन्ति। सः शृङ्गे कम्पयन्, गणस्य युवराजः, बलं तेजश्च वहन्। सः सुवर्णाभरणैः शोभमानः, शीघ्रः, प्रभारश्मिभिः दीप्तः, नदीनां स्वामी भवति। सः रत्नानि पिबन्, कठिनानि प्रदेशान् अतिक्रम्य, पात्रेषु पतति। सुतव्यः, धान्यैः कुपः शुद्ध्यति, महाबलात् सञ्चलन्। दशाङ्गुल्यः सप्तधियः च तम् अमृतं स्वायुधेन शुद्धयन्ति। दक्षिणवन्तः सुतपाः तव रसं हर्षाय, नद्यः इव शीघ्रं, अपातयन्। दक्षस्य निश्चयेन, प्राज्ञस्य पन्था, गावः इच्छन्तः, वयं हर्यश्वं सोमं संयच्छामः। सोमं, अप्राप्तं, दुस्तरं जलासु, सूतेर् द्वारा विमोचय; इन्द्राय पातव्यम् शुद्धय। शुद्धचेतसा सोमः, सूतेर् द्वारा वहन्, निश्चयेन आसने उपविशति। श्रद्धया सोमबिन्दवः इन्द्राय, महायज्ञस्य कर्तॄणां कृते, प्रवहन्ति। शुद्धः, अविचलस्वरूपः सोमः, सर्वेषु तेजस्विषु वहन्, वीरवत् गवां मध्ये तिष्ठति। दिवः पोषकशृङ्गवत्, सुतस्य स्रवः, स्रष्टुः सोमः, सूतेर् द्वारा स्वातन्त्र्येण वहति। सोम, त्वं प्राज्ञः, स्वजीवने शुद्ध्यन्, आवरणम् अपाकरोति, आपः प्रवर्तयन्। नद्यः इव, विघ्नान् आघातयन्त्यः, सुतपाषाणान्, शीघ्राः सोमधाराः प्रवहन्ति। सुतबिन्दवः, वृष्टयः इव पृथिव्याम्, इन्द्रं प्रति धावन्ति, सोमाः सञ्चलन्ति। हर्यश्वः, हर्षदायकः, सोमः, सूतेर् द्वारा वहन्, दानवान् नाशयन्, दिव्यकर्मा। सः पात्रेषु प्रवहन्, शुद्धयन्तं परिव्याप्य, स्तोत्रैः यज्ञेषु वर्धते। सोम, त्वं त्रीन् रोचनान् अतिक्रान्त्वा, उत्थाय, दिवि दीद्यसि; इच्छन्, सूर्यं प्रेरयसि। ऋषयः गायन्ति, यज्ञस्य कर्तारः शिखरे, तव प्रियं दृशे स्थापयन्ति। त्वां, बलिनं, मनसा शुद्धयन्ति, विप्राः, देवत्वस्य हेतोः सहायं इच्छन्तः। मधुधाराः तीव्राः प्रवहन्तु, आसने संस्थिताः; सत्याय शोभनाः, पानाय। सुतः सोमः, पर्वतशृङ्गेषु शुद्धयन्तं परिव्याप्य वहति; त्वं सर्वेषु रमणीयेषु उपस्थितः। त्वं ऋषिः, त्वं कविः, मधुरः, हर्षद्रवस्य जातः; त्वं सर्वेषु रमणीयेषु स्थितः। सर्वे देवाः एकत्र तव पानम् इच्छन्ति; त्वं सर्वेषु रमणीयेषु स्थितः। यः सर्वाणि वाञ्छितानि धनानि हस्तयोः न्यधात्; त्वं सर्वेषु रमणीयेषु स्थितः। यः पृथिवीं दिवं च समं दुग्धे, मातरं यथा; त्वं सर्वेषु रमणीयेषु स्थितः।