इन्दुः सागरस्य शिखरात् वाचं प्रेषयति, मधुक्षरं पात्रं संप्रेरयन्। सः सततं स्तुतः वृक्षः, अन्तः क्षीरपूर्णः, मनुष्याणां वंशाय दुग्धमिव स्रवति। सोमः प्रवहन् प्रियं दिवः स्थानं धावति, कविः मुनिप्रज्ञया युक्तः। हे पावक सोम, अस्मभ्यं सहस्रवर्चसं धनं वह, हे इन्दो, अस्माकं स्वधनमिव। सोमः शुद्धीभूतः सहस्रधाराभिः प्रवहति, बलवान् अजयः, वायोः इन्द्रस्य च हविः स्यात्। गायका इमं शुद्धं सोमं स्तुवन्तु, प्रेरितं देवेषु प्रियं कर्तुम्। सोमाः सहस्रवीर्यवन्तः शुद्ध्यन्ते बलस्य लाभाय, देवेषु प्रीत्यै स्तूयमानाः। बलस्य च लाभाय, अस्मभ्यं महद्द्रविणं शुद्धय, हे तेजस्विन् इन्दो, यशस्विनं च वीर्यम्। ये सोमाः देवाः सुताः, ते अस्मभ्यं सहस्रशः धनं यशः वीर्यं च शुद्धयन्तु। यथा शीघ्राः अश्वाः सारथिभिः प्रेरिताः, तथा ते अविग्रहाः सोमाः बलार्थं प्रवर्तन्ते, अच्युतं बन्धनं भित्वा। सोमाः बलवन्तः प्रवहन्तः, वत्साय गावः इव, हस्तेषु स्थिताः। प्रियः हर्षयन् गर्जन् सोमः शुद्धः इन्द्राय रोचते, सर्वान् शत्रून् नाशयतु। शुद्धाः सोमाः सूर्यवत् दीप्तिमन्तः शत्रून् अपसारयन्ति, पेषण्याः गर्भे उपविशन्ति। कविः स्वयम् व्याप्य, नद्याः तरङ्गे विश्रान्तः, प्रियतमा कर्म वहन् स्थितः। यदा पञ्च जनाः स्वबन्धुभिः युक्ताः स्वरेण पेषण्यं शुद्धयन्ति। सर्वे देवाः अस्य महतः रसायनस्य रसे तुष्टाः, यदा सः गावः वस्त्ररूपेण धारयति। सः सुतः सन्, आच्छादनानि त्यक्त्वा, धावति, अत्र स्वयुजः सह सञ्जातः। सः शुद्धः नवः विवस्वतः अपत्यवत्, स्वबन्धुभिः सह आत्मानं शुद्धयति, गावः परिषिच्य छिद्रं यान्ति। सः विघ्नान् अतिक्रम्य, सन्कीर्णमार्गं तरन्, पशुधनस्य अन्वेषणाय, तम् जानन्तम् उत्साहयति। धाराः समागत्य, पोषदं शुद्धयन्ति, शीघ्रगामिनः तस्य पृष्ठं गृह्णन्ति। सोम, त्वं सर्वाणि दिव्यानि भौमानि च धनानि स्पृष्टवान्, अत्र स्थितं धनं प्राप्नुहि। एषः प्राज्ञः सूक्ष्मदर्शी च, शीघ्ररथैः गच्छन्, इन्द्रस्य हविर्विन्वन् प्रवर्तते। एषः मन्युभिः बहुभिः स्तूयते, महद्दैवतं यत्र अमृताः वसन्ति। एषः प्रेरितः, दीप्तमार्गे नेतव्यः, यदा पेषण्यः तम् उत्साहयन्ति। एषः शृङ्गे कम्पयन्, नवः वृषभः गवां मध्ये, बलं तेजश्च वहन्। एषः सुवर्णाभरणैः भूषितः, शीघ्रगामि दीप्तिमान् प्रभाभिः, नदीनां स्वामी भूत्वा प्रवर्तते। एषः रत्नानि पीत्वा, दुर्गाणि अतिक्रम्य, पात्रेषु अधः प्रविशति। एषः शुद्ध्यर्थं, यवाः कुप्सु शुद्धयन्ति, महता बलिना संचरन्। एषः दशभिः अङ्गुलिभिः सप्तभिः चित्तैः शुद्ध्यते, अति मदकृत् स्वशस्त्रेण। कुशलाः सुत्कर्तारः तव रसान् हर्षाय निर्जरम् इव शीघ्रं स्रवयन्ति। प्रज्ञया संकल्पेन, धियः पथेन, गावः इच्छन्तः, वयं मदाय सोमेन युज्यामहे। सोमं अप्राप्यं दुर्गमं च उदकेभ्यः विमोचय, छिद्रेण शुद्धय, इन्द्राय पातवे। शुद्धिप्रज्ञया, सोमः छिद्रेण प्रवहन्, संकल्पेन आसने उपविशत्। श्रद्धया सोमबिन्दवः इन्द्राय प्रवहन्ति, महतीं हविः कर्तारः समर्पयन्ति। शुद्ध्यन्, अविकृतरूपः सोमः सर्वेषु विभूतिषु प्रवहति, वीरवत् गावः मध्ये स्थितः। यथा दिवः पोषकः ककुद्, तथा सुतः सोमः छिद्रेण स्वातन्त्र्येण प्रवहति। सोम, त्वं प्राज्ञः, स्वजीवने शुद्ध्यन्, आच्छादनं अपाकरोति, आपः स्रवितुं प्रयच्छसि। नद्यः इव प्रवहन्त्यः, विघ्नानि हन्त्वः, पेषण्यः शीघ्राः सोमधाराः प्रवहन्ति। सुतबिन्दवः, वृष्टिवत् पृथिव्याम्, इन्द्राय अभितः धावन्ति, सोमाः प्रवर्तन्ते। हरषयन्तः प्रमोदजनकाः सोमाः छिद्रेण प्रवहन्ति, असुरान् नाशयन्ति, दिव्यकर्माणः सन्तः। एवं सोमस्य प्रवाहः, शुद्धिः, देवपूजा, वीर्यवृद्धिः, धनसंपदः च, ऋषिभिः स्तूयमानः, इन्द्राय प्रियः, अमृतत्वस्य मार्गदर्शकः, अस्मासु प्रकटते।