हस्तचालितैः शिलाभिः सोमः पवित्रं गच्छति, मधुमत्तया धारया निर्गच्छन् मध्विव प्रवहति। तत्र यजमानाः प्रणम्य समीपं निषीदन्ति, पात्रस्य शब्दं शृण्वन्तः, तं सोमबिन्दुं इन्द्राय स्थापयन्ति। सोमः शत्रुघ्नः प्राज्ञः, गावः देवांश्च तर्पयन्, तेषां कामं पूरयन् प्रवहति। सोमः, इन्द्रस्य पातवे मदाय सिञ्च्यते, मनसापि, मनसः स्वामिना, स्पृह्यते। हे पवित्र सोम, वीर्यं नः प्रयच्छ, इन्द्रसख्येन धनं नः ददातु। इन्द्रार्थं सुताः सिन्धवः सोमरसो ऋतस्य स्थाने प्रवहन्ति, मधुरतमः। ऋषयः, वत्साय गावः इव, इन्द्राय सोमपानाय आह्वयन्ति। मदिरया धारया सोमः आसने स्थितः, नदीतरङ्गे, प्राज्ञः सोमः गवे अधिविष्टः। दिवः नाभेः विवेकी सोमः आप्सु महीयते, कविः सः। सः सोमः पात्रेषु पवित्रे च स्थाप्यते, इन्दुः तं आलिङ्गति। इन्दुः सागरस्य शृङ्गात् वाचं विसृजति, मधुक्षरं पात्रं प्रचोदयन्। सदापूजितः वृक्षः, दुग्धपूर्णः, मानवानां वंशाय सिञ्चति। सोमः प्रवहन् दिवः प्रियं स्थानं शीघ्रं गच्छति, कविः मुनिप्रज्ञया युक्तः। हे पवित्र, सहस्रश्रीधनं नः कुरु, हे इन्दो, अस्माकं भव। पव्यमानः सोमः सहस्रधाराभिः प्रवहति, बलवान् अजितः, वाय्विन्द्रयोर् हविर्भ्यः। हे स्तोता, पवित्रं सोमं प्रेरितमदं देवहिताय गायत। सहस्रवर्चसः सोमाः बलाय पव्यमानाः, देवहिताय स्तूयमाना। बलाय च महद्द्रविणं पवित्र सोम, तेजस्वि वीर्यं च नः पवय। ते पव्यमानाः इन्दवः, देवाः, अस्मभ्यं सहस्रगुणं धनं वीर्यं च पवयन्तु। रथिनः इव शीघ्राः अश्वाः, ते निरुद्धाः बलाय प्रवर्तन्ते, अच्युतं बन्धं भित्त्वा। इन्दवः, बलवन्तः प्रवहन्तः, वत्साय गावः इव, हस्तेषु उपविष्टाः। प्रियः मदायमानः गर्जन् सोमः, पवित्रः, इन्द्रस्य प्रियः; सर्वान् शत्रून् नाशय। पव्यमानाः सूर्यवत् दीप्ताः, रिपून् नुदन्ति; ते यवाश्मन्यां गर्भे उपविशन्ति। कविः नदीतरङ्गे आत्मानं प्रसार्य स्थितः, प्रियं कर्म वहन्। यदा, पञ्च जनाः स्वबन्धुभिः सह, स्वरेण यवाश्मनं पवयन्ति। सर्वे देवाः अस्य महतः रसस्य गवि वासितस्य रसेन तुष्यन्ति। सः सुतः, आवरणानि त्यक्त्वा, शीघ्रं प्रवहति, अत्र सः युक्तमित्रेण संयुज्यते। सः शुद्धः नवः विवस्वतः तनय इव, स्वबन्धुभिः सह आत्मानं शुद्धयन्, गावः पवित्रे अपावयन्। सः विघ्नान् अतिक्रम्य, कृच्छ्रं मार्गं अतीत्य, गवां धनं अन्विष्य, ज्ञातारं प्रबोधयति। धाराः समायान्ति, पोषणस्य स्वामिनं पवयन्ति; शीघ्राः तस्य पृष्ठं गृह्णन्ति। सोम, त्वं दिव्यभौमं सम्पदः स्पृष्ट्वा, अत्र स्थितं धनं प्राप्नुहि। एषः प्राज्ञः सूक्ष्मः सोमः शीघ्ररथैः इन्द्रस्य हविर्विषये यजमानान् अन्विष्य प्रवर्तते। बहवः बुद्ध्या देवत्वाय, यत्र अमृताः निवसन्ति, तम् उपस्तुवन्ति। प्रेरितः सोमः दीप्तपथेन नीयते, यदा यवाश्मनः तम् प्रेरयन्ति। सः शृङ्गे कम्पयन्, गवां युवा वृषा, बलं तेजश्च वहन्। सः सुवर्णाभरणैः भूषितः, दीप्तरश्मिः शीघ्रः, नद्याः अधिपतिः भवति। सः रत्नानि पीत्वा, कठिनानि अतीत्य, पात्रेषु अधो गच्छति। पवनीयं तम् धान्याः कुशेषु महाबलम् प्रवर्तयन्ति। दशाङ्गुल्यः सप्तबुद्धयः, मदायमानं, स्वशस्त्रेण पवयन्ति। दक्षाः सुतारः तव रसं प्रियाय सिञ्चन्ति, सिन्धुमिव शीघ्रं प्रवहन्तम्। एवं सोमस्य पवित्रधारायाः, देवपूजायाः, वीर्यदायिनः, धनप्रदस्य च महिमा वेदेषु प्रवहति।