सौमस्य प्रवाहः स्वच्छतया स्वात्मानं शोधयन्तः, तं प्रेषयन्ति वायवे च अश्विभ्यश्च। तेषां कृपया अस्मभ्यं वीर्यं ददातु। स सोमः, इन्द्रस्य लाभाय शुद्धीकृतः, स्वयमेव हृदयं प्रति प्रवर्तते, सत्यम् गर्भे प्रतिष्ठते। दशाङ्गुल्यः तं शोधयन्ति, सप्त धियः तं प्रेरयन्ति, प्रबुद्धाः ऋषयः तस्य पथं अनुयान्ति। देवेषु हर्षाय, प्रवाहा, त्वां प्रेषयामः, गावः त्वां आवृण्वन्ति। पात्रेषु शुद्धीकृतः, रक्तपीतः सोमः वस्त्राणि परिधत्ते, सः गावः परिव्याप्तवान्। हे उदार सोम, अस्माकं कृते वह, सर्वान् द्वेषिणः अपसारय, हे इन्दो, सखेव अस्मान् प्रति आगच्छ। दिवः वर्षं स्रावय, पृथिव्यां बलं सिञ्च, संग्रामेषु नः सामर्थ्यं दा, सोम। त्वां, सोम, इन्द्रेण पीतं, प्रकाशदर्शिनं, अपत्याय अन्नरूपेण भोक्तुम् इच्छामः। प्रेरितः कविः, दिव्यप्रियः, सन्तानस्थाने स्थितः, यशसा युक्तः, मनीषिभिः पूजितः, प्राज्ञः प्रवर्तते। सः, सत्यम् आविश्य, गृहेषु जनानां कृते, शीघ्रगतिर्निष्कपटः, अग्रे गच्छति। सः शुद्धपुत्रः, मातृभ्यः जातः, जातमात्रः ताः दीप्तिमान् अकरोत्, ऋतेन वृद्धः, महान्, विस्तीर्णः। सप्त धियाभिः प्रेरितः, अनवरुद्धः, नद्यः प्रवर्तयामास, याः एकस्य स्रोतसः वृद्धिं कृतवत्यः। ते, बलिनं युवानं कृते, प्रवाहितं सोमं, ओषधिषु, इन्द्रस्य शासनाय, स्थापयन्ति। अमृताग्निः, दीप्तिमान्, सप्त नद्यः पश्यति, दक्षः देवीनां तुष्टिं करोति। सोम, अस्माकं तमः दूरं कुरु, शोधयन्, त्वं तानि विदारयः। नूतनाय, नित्ययुवानाय स्तोत्राय, पन्थानं सुलभं कुरु, प्राचीः दीप्तयः पुनः प्रकुरु। हे पवमान सोम, अस्मभ्यं महत् कीर्तिं, गावः, अश्वान्, वीरैः सह, स्थिरां प्रज्ञां, स्थिरं तेजः च दिहि। निपीते सोमाः, शीघ्ररथवत्, यशः कामयमानाः, धनाय अग्रे प्रस्थिताः। प्रेरिताः रथवत्, हस्तैः युक्ताः, कर्मकर्तृणां कृते वहन्ति। सोमाः, स्तुतिभिः राजानः इव, गावः अलङ्कृताः, सप्त विधातृभिः यज्ञवद्। स्रवमाणाः बिन्दवः, हर्षाय, बलस्य गीतस्य च सह, पात्रे प्रवहन्ति। प्रकाशपिबः, विवस्वते, उषसः धने जनयन्ति; बलिनः पन्थानं विस्तारयन्ति। महतो वह्नोः स्रोतांसि, कर्तुः, पूर्वद्वाराणि कविभ्यः उद्घाटयन्ति। सप्त होतुः पुत्राः, संयुक्ताः, एकं पन्थानं इच्छन्ति। नाभिं नाभ्यः इव, अहम् स्थापयामि; चक्षुः सूर्यं अनुसरति, मुनिपुत्रस्य अपत्यं निष्कर्षति। दीप्तिमान् सोमः, स्वेन चक्षुषा, दिवः प्रियम् आसनं पश्यति, यत् ऋत्विजः गूढं स्थापयन्ति। नरः, इन्दुम्, शोधयन्तम्, गायन्तु, देवाः तम् उपगच्छन्ति। अथर्वणः त्वां मधुमद् दुग्धेन परिवेष्टितवन्तः; देवस्य कृते देवम्। अस्मभ्यं वह, सोम, गोभ्यः, जनाय, सारथये, राज्ञे, ओषधीभ्यश्च श्रेयः वह। इदानीं तं बभ्रुं, स्वयम्भुवं, रुशन्तम्, दिवं स्पृशन्तं सोमं, गीत्या स्तौमः। हस्तचालितैः शिलाभिः पिष्टं सोमं शोधय; मधुमद् वहतु, मधुना प्रवहतु। नमस्कृत्य, समीपं उपविश, पात्रं शृणु; इन्द्राय बिन्दुं स्थापय। सोम, रिपुघ्न, प्राज्ञ, गोभ्यः, देवेषु, कामं पूरयन् वह। सोम, त्वं इन्द्राय पातव्यः, मदाय, मनसोऽपि स्वामी त्वां इच्छति। शोधयन्, वीर्यं नः दा, सोम, इन्द्रसख्येन धनं अस्मभ्यं प्रयच्छ। पिष्टाः इन्दवः प्रवहन्ति, सोमरसाः सत्ये स्थाने, इन्द्राय मधुमन्तः। ऋषयः गावः वत्साय इव, इन्द्राय सोमपानाय आह्वयन्ते। मद्यमानः सोमः आसने स्थितः, सिन्धोः तरङ्ग इव, प्राज्ञः सोमः गवे उपविश्यति। दिवः नाभेः, विवेकी सोमः, आप्सु वर्धते, यः कविः प्राज्ञश्च। सः सोमः, पात्रेषु, परिषिच्य, शुद्धौ, इन्दुः आलिङ्गितवान्।