समागताः सर्वे देवाः — स्वाहाकारस्य निमित्तेन — शुद्धये समुपविष्टाः। तत्र वायुः, बृहस्पतिः, सूर्यः, अग्निः, इन्द्रः च, सर्वे सौमनस्येन एकत्र समागच्छन्। सोमः, बलवान्, देवानां कृते हर्षपूर्णया धारया आत्मानं शुद्धयति, आवरणेषु निष्कल्मषः, अस्माकं कृते उत्सुकः। सोमरसबिन्दवः तं मदायमानं सौख्यं प्रति वहन्ति, इन्द्रवत्, शीघ्रगैः अश्वैः सह। ते, सुताः, प्राचीनं हर्षं प्रति प्रवहन्ति, पवित्रेण, बलाय यशसे च। इन्दो, जलानिव शैलात् अधः प्रवहन्ति ते बिन्दवः; शुद्धाः, इन्द्रं प्रति प्राप्ताः। दश कन्यकाः तम् अपवित्रयन्ति, शीघ्रं धावकं यथा, वनान्तरे क्रीडन्त्यः, अविजेयम्। तं वृषभम्, दुग्धरसम्, गावः सह विमोचय, मदाय, देवेषु प्रियत्वाय, सुतम् हविषे। देवः, सुतः, इन्द्राय शुद्ध्यति; यदा तस्य पयः तं पूरयति। यः यज्ञस्य आत्मा, हर्षदः, सुतः, शुद्धः, प्राचीं प्रज्ञां सिञ्चति। एवं शुद्धः, इन्दो, उत्सवे हर्षमधिकतमं आनय; गूढेऽपि गीतानि न्यधाः। ताः बिन्दवः, ऋतेन मार्गेण प्रवहन्ति, शोभमानाः, योजने विद्वांसः। तत्र मध्वः प्रमुखा धारा, महान्, प्रपूरितः, हविषु स्तुत्यः। वृषभः, वाचः श्रेष्ठः, युक्तः, यजमानाय शब्दं करोति; सत्यक्रतुः गृहेषु स्थाप्यते। ऋषिः, वीर्यैः भूषितः, गीतैः सह गच्छन्, ज्योतिषः लोकं प्राप्नोति। पवमानः, गणान् विजित्य, नृणां मध्ये राजा इव उपविष्टः, यदा धीराः तम् शुद्धयन्ति। प्रियः हरितः, आपः आवृत्य, वने उपवसति; गर्जमानः स्तोत्रेण स्तूयते। सः वायुः, इन्द्रः, अश्विभिः सह हर्षेण यजमानः, स्वधया यतमानः। मित्रवरुणयोः, भगाय च, मधूनां तरङ्गाः वहन्ति, तस्य शक्तिं विदित्वा। अस्मभ्यं, द्यावापृथिव्यौ, धनं दत्तं, मधु, बलाय, यशसे, समृद्धये च। एते सोमाः, इन्द्रस्य कामं वर्धयन्तः, प्रवहन्ति, तस्य शक्तिं पूषयन्तः। शुद्धीभवन्तः, रसं सिञ्चन्तः, वायवे अश्विभ्यश्च गच्छन्ति; वीर्यं नः ददतु। सोम, इन्द्रस्य दात्राय शुद्धः, हृदि प्रवेक्ष्य, ऋतस्य गर्भे उपविश। दश अङ्गुल्यः त्वां शुद्धयन्ति, सप्त धियः त्वां प्रेरयन्ति; कवयः तव पथं अनुयान्ति। देवेषु, मदाय, त्वां प्रेषयामः, प्रवाहिणं; गावः त्वां वासयामः। पात्रेषु शुद्ध्यन्, अरुणः हरितः वस्त्राणि परिधत्ते; सः गावः परिव्याप्तवान्। अस्मभ्यं प्रवह, दातृ, सर्वद्वेषिणः अपसारय; इन्दो, सखेव आगच्छ। दिवः वर्षं स्रावय, पृथिव्यां बलं सिञ्च; सोम, युधि बलं ददातु। त्वां पिबेम, सोम, येन इन्द्रः, ज्योतिष्मान्, सुतं पिबति, सन्ततये अन्नवत्। प्रेरितः कविः, दिव्यप्रियः, सन्ततिस्थाने स्थापितः, सुमेधाः, ऋषिज्ञानवान्, प्रशंस्यः प्रवर्तते। सः, वृत्तः सत्यः, गृहे, जनाय, अनीहः, शीघ्रतरया शक्त्या प्रगच्छति। सः शुद्धः पुत्रः, मातृभ्यः जातः, जातः ताः दीप्तिम् अदात्—महान्, ऋतेन वृद्धः, उभे विस्तीर्णे। सप्त धियाभिः प्रेरितः, निरवरोधेन, नद्यः प्रवर्तयत्, याः एकं स्रोतः पूरयन्ति। ताः, बलिनः युवकस्य कृते, प्रवाहितम्, सुतम्, विस्तीर्णम्, हे इन्द्र, तव अधीनत्वे स्थापयन्ति। अमृताग्निः, दीप्तिमान्, सप्त स्रोतांसि पश्यति; दक्षः देव्या तृप्तिं करोति। सोम, अस्मद् अन्धकाराणि दूरं नय; शुद्ध्यन्, तानि भग्नानि कृतवान्। नवीनाय, नित्यनवीनाय स्तोत्राय, पन्थानम् अनुग्रहीत्वा, प्राचीः दीप्तयः पुनः प्रकासय। पवमान, महद्यशः, गावः, अश्वान् वीरयुक्तान्, धियं दीर्घायुषीं, दीर्घं ज्योतिः च ददातु। सुताः सोमाः, शीघ्ररथवत्, यशः इच्छन्तः, धनाय प्रवर्तन्ते। रथवत् प्रेरिताः, हस्तैः युक्ताः, कर्मणाम् इव कर्तृभ्यः वहन्ति। सोमाः, नृपतयः इव स्तुतिभिः, गावः अलंकृत्य, सप्त होत्रैः यज्ञमिव शोभन्ते। एवं सोमस्य पवमानस्य महिम्ना देवाः, यज्ञः, ऋषयः च, एकत्र समागताः, यशः, बलं, प्रज्ञां, अमृतं च प्राप्नुवन्ति।