सर्वे देवाः स्वाहा-शब्देन पवमानं सोमं समागताः—वायुः, बृहस्पतिः, सूर्यः, अग्निः, इन्द्रः च सम्यक् एकत्र स्थिताः। तदा सः सर्वस्य जगतः प्रभुः, अग्निसमानः प्रज्वलितः, तेजसा दीप्तमानः, पावनः सोमः, गर्जमानवृषभ इव हर्षं जनयन् प्रकाशते। सः पावकः, देहस्य रक्षकः, शृङ्गे तीक्ष्णीकृत्य, अन्तरिक्षे स्फुरन् प्रवहति। तस्य प्रवाहः, काम्यः, पावनः, धनरूपेण दीप्तिमान्, मधुसारस्वभावः, उज्ज्वलः च दृश्यते। तदा त्वं, हे हिरण्यवर्ण, बलसम्पन्नः, पूर्वदिशि कुशं विस्तारयन्, पावयन्, देवेषु देव इव उज्ज्वलः प्रस्थितवान्। तव स्तुत्या, दिव्यद्वाराणि, विशालानि, उन्नतानि, सुवर्णमयानि, प्रसृतानि, पृथक् स्थापितानि। स पवमानः, महाक्रतुः, विश्वकृद्, गर्जमानः, रात्रिदिवसमिव प्रकटितः। अहं तौ दिव्यौ होतारौ, देवर्षी, आह्वयामि; पावनं इन्द्रं, वृषभं महाबलम्। भारती, सरस्वती, इला च—एता महादेव्यः, अलङ्कृताः, अस्माकं यज्ञे आगच्छन्तु। त्वष्टारं प्राचीं, पशूनां रक्षकम्, पुरः नेतारं, च आह्वयामि; इन्दुं, इन्द्रं, वृषभं, हिरण्यवर्णं, पावनं, प्रजापतिं च। हे पावमन्, त्वं वृक्षपतिना, मधुना, सरित्भिः सह एकीकुरु; सहस्रशाखं, हरितं, दीप्तिमन्तं, सुवर्णमयं च। सोमः, सुखप्रवाहः, देवेषु शुद्धः, बलवान्, आवरणेषु निष्कलङ्कः, अस्मभ्यं प्रवृत्तः। हे सोम, त्वं हर्षजनकं सौम्यं रसं प्रवह, इन्द्रवत् शीघ्रश्वैः, अश्वैः च सह। सः रसं निःसृत्य, प्राचीनं प्रमदं प्रति प्रवहति, शक्तेः, कीर्तेः च यशसः प्रति। अपि च, जलानिव स्कन्धाद् अधः, इन्दोः रसानि प्रवहन्ति; शुद्धीकृतानि, इन्द्रं समुपयान्ति। दश कन्याः, वनस्थं शीघ्रगामिनम् इव, सोमं शुद्धयन्ति, सः अतुल्यः। ततः सः वृषभः, दुग्धेन सह, देवेषु प्रमदाय, हविषे, मोचनाय प्रवर्तते। देवः, निःसृतः, इन्द्राय शुद्धीकृतः, गोदुग्धेन स्फारितः। यज्ञस्य आत्मा, प्रियः, निःसृतः, शुद्धः, प्राचीं प्रज्ञां सिञ्चति। एवं शुद्धीकृतः, हे इन्दो, उत्तमं प्रमोदं भोजनाय आनय; गूढेषु अपि गीतानि न्यधाः। सुताः सोमाः, ऋतस्य पन्थानं प्रवृत्ताः, दीप्तिमन्तः, युक्तिं विदन्तः। स्नेहरसस्य प्रवाहः, महान्, विस्तीर्णः, स्तुत्यः, हविषु प्रकाशते। वृषभः, वाचः श्रेष्ठः, युक्तः, यजमानाय निनादं करोति; सत्यक्रतुर्वासेषु प्रतिष्ठितः। यदा ऋषिः, वीर्येण भूषितः, गीतैः संचरति, सः ज्योतिःलोकं प्राप्नोति। पवमानः, गणान् विजित्य, प्रजासु राजा इव उपविशति, यदा धीराः तम् शुद्धयन्ति। प्रियः हरितः, आपः परिधानं कृत्वा, वने उपविशति; गर्जमानः स्तोत्रेण स्तूयते। सः प्रमदया वायुः, इन्द्रः, अश्विभिः सह गच्छति, स्वधया यतमानः। मित्राय, वरुणाय, भगाय च, मधुप्रवाहाः प्रवहन्ति, तस्य शक्तिं जानन्तः। अस्मभ्यं, हे द्यावापृथिवी, धनं, मधु, बलाय, कीर्तये, समृद्धिं च दत्तम्। एते सोमाः, इन्द्रस्य कामं वर्धयन्तः, प्रवृत्ताः, तस्य बलं पुष्णन्ति। शुद्धीकुर्वन्तः, रसं निःसृत्य, वायवे, अश्विभ्यः च यान्ति; ते अस्मभ्यं वीर्यं ददतु। हे सोम, इन्द्रस्य दात्रे शुद्धः, हृदयं प्रति प्रवर्तस्व, ऋतस्य गर्भे प्रतिष्ठस्व। दश अङ्गुल्यः त्वां शुद्धयन्ति, सप्त धियः त्वां प्रवर्तयन्ति; प्रचेतसः तव पथं अनुसरन्ति। देवेषु, प्रमदाय, त्वां, प्रवहमानं, वयम् विसृजामः; गावः त्वां परिव्ययुः। पात्रेषु शुद्धीकुर्वाणः, बबृहाणः, हरितः वस्त्राणि परिधत्ते; सः गावः परिव्याप्तवान्। अस्मभ्यं प्रवह, हे महाव्यो, सर्वद्विषः अपाकुरु; हे इन्दो, सखेव आगच्छ। दिवः वर्षं, पृथिव्यां बलं सिञ्च; हे सोम, युद्धेषु अस्मभ्यं वीर्यं दत्तम्। त्वां, हे सोम, इन्द्रपेयम्, ज्योतिःदर्शिनम्, अपत्याय अन्नरूपेण पातुम् इच्छामः। प्रचेताः कविः, दिव्यप्रियः, अपत्यस्थाने स्थितः, सुवन्दितः, ऋषिप्रज्ञया युक्तः, प्रवरः। सः, वरः, सत्यः, गृहे, जनाय, अद्रोहः, शीघ्रतमेना शक्त्या अग्रे प्रस्थितः। एवं पवमानः सोमः, तेजसा, मधुना, ऋतेन, यज्ञे देवेषु प्रवहमानः, सर्वान् प्रीणाति, यज्ञस्य आत्मा भूत्वा, प्राचीनां प्रज्ञां सिञ्चन्, अस्माकं कीर्तिं, बलं, समृद्धिं च ददाति।