सौमदेवः सततम् विजयी, विश्वपावनः, अस्मभ्यं महतीं कीर्तिं ददातु। सः पुनः स्वस्य महत्या दयया अस्मान् भागिनः करोतु। सदा दीप्यमानः, सदा प्रकाशमानः सः सौमः सर्वाणि शुभानि अस्मभ्यं प्रयच्छतु, ततः स्वेन दानवता अस्मान् सहभाजः करोतु। सदा प्राज्ञः, सदा कुशलः सः सौमः अस्माकं शत्रून् दूरं नयतु, ततः स्वस्य दयया अस्मान् भागिनः करोतु। पावकाः सोमं शुद्धीकुर्वन्तु, यं इन्द्रः पिबति, ततः सः अस्मान् स्वेन दानवता सहभाजः करोतु। यथा सः आदित्याय ददाति, एवं अस्मभ्यं अपि स्वबलैः सहायैः च प्रयच्छतु, ततः अस्मान् स्वस्य दानस्य भागिनः करोतु। तव शक्त्या सहायैः च वयं सदा आदित्यं पश्येम, ततः अस्मान् तव दानस्य भागिनः करोतु। हे सोम, स्वशस्त्रैः प्रवह, द्विगुणं बलं वहन्, ततः अस्मान् स्वस्य दानस्य भागिनः करोतु। अजितः प्रवह, युद्धेषु विजयं संपादयन्, ततः अस्मान् दानस्य भागिनः करोतु। यः पावकः, यज्ञैः संवर्धितः, सः अस्मान् स्वस्य दानस्य भागिनः करोतु। आश्विनयोः सदृशं दीप्तं विश्वधारकं धनं, हे इन्दो, अस्मभ्यं वह, ततः अस्मान् दानस्य भागिनः करोतु। यदा अग्निः प्रेर्यते, सर्वस्य ईशः सः प्रकटते, पावकः दीप्तिमान् भवति, गर्जितः वृषभः आनन्दं वहति। पावकः, शरीरस्य रक्षकः, शृङ्गे तीक्ष्णीकृत्य प्रवहति, सः अन्तरिक्षे प्रकाशते। प्रियः, विश्वपावनः, स्रवन् सम्पदां प्रकाशयति, दीप्त्या युक्तः, मधुना रसम् च वहन्। बलयुक्तः, सुवर्णवर्णः, पूर्वदिशि दर्भं प्रसारयति; शुद्धीकुर्वन्, देवः, देवेषु अग्रतः चरति। विस्तीर्णानि, उन्नतानि द्वाराणि, दिव्यानि, सुवर्णमयानि, उन्मीलन्ति; पावकेन स्तूयमानानि, तानि पृथक् स्थाप्यन्ते। सृष्टौ कुशलः, विशालः, महान् पावकः गर्जति; सः रात्र्याः च उषसः च सदृशः प्रकटते। अहं उभौ दिव्यौ होतारौ आह्वयामि, ऋषी देवेषु; शुद्धीकुर्वन्तं इन्द्रं, वृषभं महाबलम्। भारती, सरस्वती, इला च, एता महादेव्यः, अस्माकं एष यज्ञः आगच्छन्तु, एता त्रयोभिः अलङ्कृताः। त्वष्टारं, प्राचीनं, पशूनां रक्षकम्, अग्रगामिनं आह्वयामि; इन्दुं, इन्द्रं, वृषभं, सुवर्णमयं, पावनं, प्रजापतिं च। पावक, वृक्षपतिना सह, मधुना रसेन च ऐक्यं कुरु; सहस्रशाखिनं, हरितं, दीप्तं, सुवर्णवर्णं। सर्वे देवाः, स्वाहा इति वदन्तः, पावकं प्रति आगताः—वायुः, बृहस्पतिः, सूर्यः, अग्निः, इन्द्रः च, सर्वे एकत्र सुसंयुक्ताः। मधुरया धारा, हे सोम, आत्मानं शुद्धीकुरु, बलयुक्तः, देवेषु; निर्दोषः आच्छादनानाम् मध्ये, अस्माकं कृते उत्सुकः। तं मत्तानन्दं प्रति वह, हे रसानि, इन्द्रवत्; शीघ्रगामिभ्यः अश्वेभ्यः प्रति वह। निष्पीडितः प्रवह, तं प्राचीनं हर्षं प्रति, पवित्रेण; बलं प्रति, कीर्तिं प्रति च। यथा आपः शैलात् अधः प्रवहन्ति, तथा सोमरसा, हे इन्दो, प्रवहन्ति; शुद्धीकृताः, इन्द्रं प्रति गताः। दश कन्याः तं शुद्धयन्ति, शीघ्रगामिनं इव, काष्ठे क्रीडन्त्यः, अनुत्तमम्। तं वृषभं, दुग्धरसम्, गावः सहितम्, प्रमदाय, देवेषु प्रियाय, निष्पीडितं हविषे मुञ्च। देवः, निष्पीडितः, देव इन्द्राय शुद्धीकृतः; यदा तस्य दुग्धं तं पूरयति। यज्ञस्य आत्मा, प्रियः, निष्पीडितः, शुद्धीकृतः; सः प्राचीनां वाचं सिञ्चति। एवं शुद्धीकृतः, हे इन्दो, परमं प्रमोदं यज्ञाय वह; गूढम् अपि गीतानि न्यधाः। सोमरसा सत्यस्य पन्थानम् प्रवहन्ति, दीप्तिमन्तः, युज्यतेति जानन्तः। प्रमुखा मधुधारा, महान्, विपुला, प्रवहति; हविषु स्तुत्याः। वृषभः, वाक्प्रधानः, युक्तः, यजमानाय निनादं करोति; सत्यं कर्म गृहेषु प्रतिष्ठितम्। यदा कविः, वीर्यैः अलङ्कृतः, गीतैः चलति, सः ज्योतिर्लोकं जेतुम् इच्छति। पवमानः, सेनाः विजित्य, जनानाम् मध्ये राजवत् उपविशति, यदा धीमन्तः तं शुद्धयन्ति। प्रियः हरितः, आपोवस्त्रः, वनेषु उपविष्टः; गर्जमानः स्तोत्रेण स्तूयते। सः प्रमदया वायुः, इन्द्रः, अश्विभिः सह गच्छति, स्वधया युक्तः। मित्राय, वरुणाय, भगाय च, मधुधाराः प्रवहन्ति, तस्य शक्तिं जानन्त्यः। अस्मभ्यं, हे द्यावापृथिवी, धनं ददातं, मधु, बलस्य लाभाय, कीर्तये, संचयाय च। एते सोमरसा इन्द्रस्य इच्छां वर्धयन्तः प्रवहन्ति, तस्य शक्तिं पुष्णन्तः।