अमृतस्वरूपः स सोमदेवः, शाखायाः पत्रवद् चलनशीलः, पात्रेषु प्रविष्टः स्थितवान्। स देवः, स्वच्छः कृतः, संकुचितानि स्थानानि अतिक्रम्य प्रवर्तते; स्वयंशुद्धः स कदापि मोहयितुं न शक्यते। स एव देवः, प्राज्ञैः सह, सत्येन जीवद्भिः सह, हरितकः बलाय शुद्ध्यते। स स्वयंशुद्धः सर्वरत्नानि इच्छन्, वीर्यवान्, स्वमित्रैः सह यथेव विचरति। स देवः, पावकः, स्वेन रथे स्थित्वा, हर्षं जनयति, गीतरूपेण स्वं वाक्यं प्रकाशयति। प्रेरितैः स्तुवद्भिः स देवः वारिषु प्रवहति; स यजमानाय धनानि ददाति। स गर्जमानः पावकः स्वस्रोतसा दिवं व्यतीयाय, अन्तरिक्षात् परं स शीघ्रं धावति। स आकाशे व्याप्य, अलिप्तः, अन्तरिक्षात् परं, स्वकर्माणि कुर्वन्, पावकः प्रसारितः। प्राचीनजन्मा स देवः, देवेषु सुतः, हरितकः पात्रेण प्रवहति। नानाव्रतान्वितः, नूतनः जातः, स प्रकाशान् उत्पादयति; सुतः स्वस्रोतसा शुद्ध्यते। हे सोम, नित्यं जयमान, पावक, अस्मभ्यं महत् कीर्तिं दा; ततः अस्मान् तव वसुनि भागिनः कुरु। हे सोम, नित्यप्रभ, नित्यदीप्त, सर्वाणि शुभानि अस्मभ्यं दा; ततः अस्मान् तव वसुनि भागिनः कुरु। हे सोम, नित्यबुद्ध, नित्यकुशल, अस्माकं शत्रून् अपसारय; ततः अस्मान् तव वसुनि भागिनः कुरु। पावकाः सोमं शुद्धयन्तु इन्द्राय पातवे; ततः अस्मान् तव वसुनि भागिनः कुरु। यथा त्वं सूर्याय ददासि, तथा अस्मभ्यं स्वबलैः सह सहायैः च दा; ततः अस्मान् तव वसुनि भागिनः कुरु। तव बलैः सहायैः च वयं सदा सूर्यं पश्येम; ततः अस्मान् तव वसुनि भागिनः कुरु। प्रवह सोम, स्वशस्त्रैः, द्विगुणबलं धनं वहन्; ततः अस्मान् तव वसुनि भागिनः कुरु। अविजितः प्रवह, युद्धेषु जयमानं धनं वहन्; ततः अस्मान् तव वसुनि भागिनः कुरु। त्वं, पावक, यज्ञैः संवर्धितः; ततः अस्मान् तव वसुनि भागिनः कुरु। हे इन्दो, अश्विनोरिव तेजस्वि सर्वपोषकं धनं अस्मभ्यं वह; ततः अस्मान् तव वसुनि भागिनः कुरु। प्रदीप्तः स सर्वेश्वरः प्रकाशते, पावकः दीप्तिं ददाति; गर्जमानवृषा हर्षं जनयति। पावकः, शरीरस्य रक्षकः, शृङ्गे तीक्ष्णयन्, अग्रे प्रवहति; स मध्यस्थाने प्रकाशते। वाञ्छनीयः स पावकः स्रोतः धनरूपेण प्रकाशते, दीप्तिमान्, मधुसाररूपेण प्रवहन्। बलयुक्तः, सुवर्णरूप, पूर्वदिशि कुशं प्रकीर्णयन्, पावयन्, देवेषु देववत् अग्रे प्रवर्तते। विस्तीर्णानि, उच्चानि द्वाराणि, दिव्यानि, सुवर्णानि, पावकेन स्तूयमानानि, पृथक् स्थाप्यन्ते। स्रष्टृत्वे कुशलः, विशालः, महान् पावकः गर्जति; स रात्रिदिवावद् दृश्यते। अहं उभौ दिव्यौ होतारौ, देवर्षी, आह्वयामि; पावकं इन्द्रं, महावृषाणं च। भारतीं, सरस्वतीं, इलां च, एतानि महादेव्यः, अस्मिन्यज्ञे समागताः स्युः, अलङ्कृताः तिस्रः। त्वष्टारं प्राचीनं, पशुपालं, अग्रणीं च आह्वयामि; इन्दुं, इन्द्रं, वृषाणं, सुवर्णं, पावकं, प्रजापतिं च। हे पावक, वृक्षपतिना सह, मधुना स्रोतसा च एकीकुरु; सहस्रशाखं हरितं दीप्तं सुवर्णरूपं च। सर्वे देवाः, स्वाहा-शब्देन, पावकं समागताः—वायुः, बृहस्पतिः, सूर्यः, अग्निः, इन्द्रः, सम्यग् एकत्र। मधुरया धारया, हे सोम, आत्मानं पावय, बलिन्, देवेषु; आवरणेषु निर्मलः, अस्मभ्यं काम्यः। तं मदाय प्रवह, हे इन्दो, इन्द्रवत् अश्वेषु तुरगेषु च। सुतः प्रवह, तं प्राचीनमदं प्रति, पात्रेण, बलाय कीर्तये च। यथा आपः शैलात् स्रवन्ति, एवं रसा, हे इन्दो, प्रवहन्ति; शुद्धाः इन्द्रं प्राप्तवन्तः। दश कन्याः तम् शुद्धयन्ति, शीघ्रगामिनं यथा, काष्ठे क्रीडन्त्यः, अप्रतिमं। तं वृषाणं, रसं, गावः सह विमोचयन्तु, मदाय, देवप्रीत्यै, सुतं, हविषे। देवः सुतः, इन्द्राय देवाय शुद्ध्यते; यदा तस्य पयः तं पूरयति। यज्ञस्य आत्मा, रमणीयः, सुतः, शुद्धः; स प्राचीं प्रज्ञां सिञ्चति। एवं शुद्धः, हे इन्दो, अत्युत्कृष्टं मदं भोज्याय वह; गूढे अपि त्वं गीतानि न्यधाः। एवं सोमदेवस्य दिव्यं, पावनं, तेजस्वि चरित्रं प्रकटितम्। स स्वेन स्वरूपेण देवेषु पूजितः, यजमानाय धनानि ददाति, स्वबलैः सहायैः च रक्षां, कीर्तिं, संपदः च प्रयच्छति। तं स्तुवन्तः, यजमानाः, देवाः च, तस्य अनुग्रहेन यज्ञं सिध्यन्ति, सर्वेभ्यः सौम्यं, बलं, प्रकाशं च लभन्ते।