सोमः स्वदिष्टतमया प्रमदायमानया धारया प्रवहति, इन्द्रस्य पानाय संपिष्टः। सः, असुरद्विष्, सर्वत्र गतः, मनुष्येषु व्याप्य, स्वजनस्थानं प्राप्तवान्। सः दारुवे पात्रे समुपविष्टः। सोमः विस्तीर्णतमः, बलीयान्, वृत्रहन् भूत्वा, दानशीलानां धनं ददातु। सः प्रमदायमानः महादेवानां सभां प्रति प्रवहति, बलं यशश्च अस्मभ्यं ददातु। तम् उद्दिश्य वयं, हे इन्दो, प्रतिदिनं यामः; त्वयि एव आशाः अस्माकम्। सूर्यस्य दुहिता तव प्रवहन्तं सोमं नित्यवस्त्रेण शुद्धयति। दश कन्याः, भगिन्य इव, दूरतः गगने तं सोमं गृह्णन्ति। अक्लान्ताः तम् आपीडयन्ति, मधुमन्तं त्रिधातुं सोमं वातयन्ति। अव्ययाः गावः तम् सोमं, वत्सं, इन्द्रस्य पानाय स्रवयन्ति। प्रमदायाम् इन्द्रः सर्वान् शत्रून् हन्ति; सः वीरः दानैः प्रमुदितः। सोमः दिव्येन वीर्येण प्रवह, सुतपात्रेण, हे रमणीय, इन्द्रस्य सख्ये आगच्छ। महाबलिन्, तेजस्विन् सोम, तव महान् प्रवाहः स्रवतु; शाश्वतं धाम प्रविश। सुतस्य सोमस्य धाराः प्रियतमं मधु अपिप्रुः; हे प्राज्ञ, त्वं आपः व्याप्य स्थितवान्। महतीः नद्यः त्वां, बलिनं, अनुवर्तन्ते, यदा त्वं गावोवस्त्रेण आवृतः। समुद्रः अपि आप्सु शुद्धः, सः दिवः स्तम्भः आधारः च; सोमः सुतपात्रे विशुद्धः, उत्सुकः अस्ति। बलवान् हरितः गर्जति, विशालः अदृश्यः मित्रवत्; सः सूर्येण सह प्रकाशते। स्तोत्राणि, हे इन्दो, तव शक्त्या शुद्धानि, हे अदृश्य, येन त्वं प्रमदाय भूषितः। प्रमदाय त्वां वयं ववृमः, शीघ्रम्, लोककर्तारम्; तव स्तुतयः महान्ति। अस्मभ्यं, हे इन्दो, इन्द्रस्य पानाय मधुमत्तमं सोमं स्रवय, मेघवत्। त्वं, हे इन्दो, गोमाँस् असि, नरमाँस् असि, अश्वमाँस् असि, बलमाँस् असि; त्वं यज्ञस्य प्राची आत्मा असि। अयम् अमृतः देवः शाखावत् सञ्चलितः, पात्रेषु प्रविष्टः। अयं देवः, विशुद्धः, सः संकीर्णानि स्थानानि अतिक्रम्य धावति; स्वयंशुद्धः न कदापि मोह्यते। अयं देवः, प्राज्ञैः, स्वयंशुद्धः, सत्यवद्भिः सह, हरितः बलाय शुद्ध्यति। अयं स्वयंशुद्धः सर्वाणि धनानि इच्छति, वीरवत्, स्वैः सखिभिः सह। अयं देवः, शोधयिता, रथे आस्थितः; सः प्रमोदं जनयति, गीतैः स्वं वाक् प्रकाशयति। प्रेरितैः स्तुतः अयं देवः आपः प्रवहति; सः यजमानाय धनानि ददाति। सः गगनं त्वरया अतिक्रम्य, अन्तरिक्षात् परं प्रवहति; गर्जमानः शोधयिता। सः व्योम्नि व्याप्य स्थितः, अस्पृष्टः, अन्तरिक्षात् परः; शोधयिता, स्वकर्माणि कुर्वन्। प्राचीनजननः अयं देवः देवानां कृते पीयते; हरितः सुतपात्रे प्रवहति। बहुव्रतान्, नूतनः जातः, सः प्रकाशान् सृजति; सुतः स्वया धारया शोध्यते। हे सोम, नित्यविजयी, शोधयिता, अस्मभ्यं महद् यशः ददातु; ततः अस्मान् तव सम्पदां भागिनः कुरु। हे सोम, नित्यप्रभ, नित्यतेजस्विन्, सर्वाणि कल्याणानि अस्मभ्यं ददातु; ततः अस्मान् तव सम्पदां भागिनः कुरु। हे सोम, नित्यबुद्धिन्, नित्यदक्षिन्, अस्माकं शत्रून् दूरं कुरु; ततः अस्मान् तव सम्पदां भागिनः कुरु। शोधयितारः सोमं इन्द्रस्य पानाय शोधयन्तु; ततः अस्मान् तव सम्पदां भागिनः कुरु। यथा त्वं सूर्याय ददासि, तथा अस्मभ्यं शक्त्या सहायैः च ददातु; ततः अस्मान् तव सम्पदां भागिनः कुरु। तव शक्त्या सहायैः च वयं सदा सूर्यं पश्येम; ततः अस्मान् तव सम्पदां भागिनः कुरु। प्रवह, सोम, स्वशस्त्रैः, द्विगुणबलं धनं वहन्; ततः अस्मान् तव सम्पदां भागिनः कुरु। प्रवह, अजित, युद्धेषु विजयं धनं वहन्; ततः अस्मान् तव सम्पदां भागिनः कुरु। त्वं शोधयिता, यज्ञेषु बलवतः कृतः; ततः अस्मान् तव सम्पदां भागिनः कुरु। अस्मभ्यं अद्भुतं विश्वधायि तेजस्वि धनं वह, हे इन्दो, यदश्विनौ इव दीप्तिमत्; ततः अस्मान् तव सम्पदां भागिनः कुरु। एवं सोमस्य दिव्यं प्रवाहं, तस्य शुद्धिं, तस्य देवैः प्रियं भावं, तस्य यज्ञे महत्त्वं, तथा तस्मिन्स्थितां सर्वसम्पदं ऋषयः स्तुवन्ति, कामयन्ते च।