अग्नये, यः कर्मणां वर्धनः, महादानः, तस्मै वयं वाचः प्रेषयामः, स महातेजाः सन्तानः। स यथा तक्षकः रूपं निर्मिमीत, एवं स नः सन्मार्गे समुपस्थितः, श्रीमान्नियमानुसारः। एषः अग्निः, देवेषु श्रेष्ठः, सर्वप्रभाभिः अतीत्य स्थितः, स नः सम्पद्भिः साकं आगच्छतु। अत्र सर्वऋत्विजां मध्ये यशस्विनं पुरातनं यज्ञेषु अग्निमेव स्तुमः। स शुचिभिः ज्वलनैः दीप्तः, गृहेषु ज्येष्ठः, प्रख्यातः, सर्वत्र श्रुतः प्रकाशते। तम् शीघ्रम्, अश्वमिव धावन्तम्, प्रेरितं, महाबलम्, पुरुषान् मित्रवत् नेतारं, गायेम। तव पत्न्यः, वह्नो, स्वरेण समर्पयन्ति, हविर्युक्ताः, वायोः क्षेत्रे प्रतिष्ठिताः। यस्य त्रिवृत्समिद्धे दर्भे, दृढे, आपः अपि पादं निहितवन्तः। तस्य दानिनः देवस्य पादः, अजेयैः सहायैः, शुभः, सूर्यवत् दृश्यः। अग्ने, तव घृतचेतसा, शुचिश्रवः, ज्वलनया, देवान् अत्र नय, पूजां च कुरु। त्वां मातरः, देवाः, अङ्गिरसश्च, प्राज्ञं, अमृतं वह्निम्, जनयन्त। त्वं, अग्ने, प्राज्ञः, ऋषिः, आहुतिप्रदः, वरणो दूतोऽसि। मम न गावः हन्यन्ते, न भागः निगृह्यते; तथापि यदस्ति तत् तुभ्यं वहामि। यद् यद् दारु अग्ने तुभ्यं स्थापयामः, तत् सर्वं गृहाण, कनिष्ठ। यदुपजिह्विका खादति, यन्मक्षिका चरति, तत्सर्वं तव घृतं भवतु। यो मर्त्यः अग्निं मनसा चित्तेन च प्रज्वलयति, स तेजस्विभिः सह अग्निं स्तौति। स दृष्टः, श्रेष्ठः पन्थानां वेत्ता, यस्मिन् ऋताः निहिताः; तस्मै अग्नये, वर्धनाय, गुणगानानि समुपयान्ति। अग्निः, दिवोदासस्य सुतः, देवाः नः प्रति प्रवृत्ताः; स मातरं पृथिवीं अनुव्याप्य, दिवः शिखरे स्थितः। यस्मात् जनाः कम्पन्ते, यः स्तुत्यकर्माणि करोति—तम् अग्निं, सहस्रवित्तमिव, स्वचेतसा पूजयत। यं त्वम् अग्ने, दातुमिच्छसि, दानिन्, मर्त्येषु यः त्वां सेवते—स वीरं सुतं, स्तोत्रं, स्वभावतः सहस्रपोषकं लभते। स दुर्गं अपि जयति, वाजिना विजयं लभते, अक्षयां यशः प्राप्नोति। त्वयि, नित्यनव यौवने देव, वयं सर्वे कामान् इच्छामः। स यः सर्ववित्तदः, जनानां प्रियो होतारः—तस्य मधूनि प्रथमानि पात्राणि। तस्मै अग्नये स्तोत्राणि यान्तु। यथा युक्ताश्वाः रथे, दानिनः देवपुत्राः गीतैः प्रेर्यन्ते। हे महाबल, सुतान् पौत्रांश्च दातुं, दानिनां सम्पदं च प्रयच्छ। तम् उत्तमं, महान्तं, ऋतस्य धर्तारं, तेजस्विनं अग्निं गायेत। स दानवन्, वीरयशस्विन्, हर्षितः, आहुतः, दीप्त्या आगच्छति। तस्य नूतनं प्रियतमं वरं धनैः सह नः प्राप्नुयात्। तम् प्रियतमं, आत्मनः प्रियं अतिथिं, अग्निं, रथानां नेतारं स्तौम। यः उदितः, अस्तमितः, वित्तज्ञः, यज्ञीयः, स प्रस्थितः। यः प्राज्ञः, वाजिनं इच्छन्, तस्य पन्थानः न दुस्तराः। अग्निः, अतिथि, दानिन्, बहुप्रशस्तः, नः न हिंसयतु—यः उत्तमः होतारः, विधिवत् कर्मकर्ता। त्वं, अग्ने, नः सत्यवचनेभ्यः, दानिन्, अन्यद्भ्यः देवभ्यः अपि, नापदं प्राप्नुहि। दरिद्रोऽपि त्वां दूतम् इच्छति, त्वं आहूतः, विधिवान्। अग्ने, मरुद्भिः, रुद्रैः सह सोमपानाय आगच्छ। अस्माकं शुभैः स्तोमैः मुदस्व, ज्योतिष्मन्, सपरिवारः। एषः सोमः, मधुमत्तमया ह्रियते, इन्द्रपानाय, प्रीतिमत्तमया धारया प्रवाह्य। असुरद्विष्, सर्वत्रगः, स्वस्थानं प्राप्तः, दारुपात्रे उपविष्टः। स प्रथमः भूत्वा, महाबलः, वृत्रघ्नः, दानिनां सम्पदं ददातु। स देवमहासभां प्रति प्रवह, प्रीणन, बलं कीर्तिं च वह। त्वाम्, इन्दो, वयं प्रतिदिनं प्रार्थयामः; त्वयि नः आशाः। सूर्यकन्या तव वहन्तं सोमं, नित्यवाससा शुद्धयति। दश कन्याः, भगिन्य इव, दूरगगने, तम् एकत्र गृह्णन्ति। अचलाः तम् पिण्डयन्ति, मधुरं बलं, त्रिवृतं मधुस्रुतम्, उत्प्रुषन्ति। अयुक्ताः गावः, वत्सं इव, सोमं इन्द्राय पातुम् पिण्डयन्ति। स्वानन्दनेन इन्द्रः सर्वान् शत्रून् हन्ति; स वीरः दानैः हर्षते। एवं ऋषयः अग्निं स्तुवन्ति, सोमं प्रवाहयन्ति, इन्द्रं च स्तौति—यज्ञेषु देवाः, दानिनः, स्तुत्याः, सर्वे च एकत्र समागताः।