मित्रवरुणयोः दूतः शीघ्रं धावति, लोहमस्तकः, सोमपानस्य आकाङ्क्षया प्रेरितः। यः न पृच्छति, न पुनः आह्वयति, न संवादे रमते, तस्माद् विस्मरणात् अद्य नः रक्षतम्, मित्रवरुणौ, भुजाभ्यां दूरं पालयतम्। अधुना सत्यम् उचितं च स्तोत्रं गायामः, मित्राय, अमराय महते, वरुणाय च रक्षित्रे, राज्ञां मध्ये श्रेयांसम् स्तोत्रम् समर्पयामः। ते अमृताः दोषरहिताः त्रीणां धनवतां मातृणां एकं पुत्रं रक्तवर्णं विजयीं प्रेरयन्ति, त एव मर्त्यानां वासांसि पश्यन्ति। इमे मम वाचः उज्ज्वलाः, कुशलतया विन्यस्ताः, अत्र उपर्युपरि विराजन्ते; अश्विनौ, संगच्छेतां, हविरादानाय सुसंयुक्तौ आगच्छतम्। यदा वयं भवद्भ्यां दानशीलाभ्यां, अवध्याभ्यां कृपां याचामहे, अथवा युवाभ्यां, अश्वदातृभ्यां, पूर्वां हविः समर्पयामः, जमदग्निना सह स्तुवन्तः। वायो, शुभैः चिन्ताभिः यज्ञे आगच्छ, यः दिवं स्पृशति; शुद्धे, उपरि, अहम् उज्ज्वलः त्वां प्रति गच्छामि। अध्वर्युः ऋजु पन्थानं गच्छति हविः वहन्, ततः भवद्भ्यां, युग्येन, उभयोः कृते, क्षीरमिश्रितं शुद्धं सोमं पिबतम्। सूर्य, महत्त्वान् असि, महाबलः आदित्य; तव महत्त्वं प्रसिद्धम्—सत्यं, भगवन्, महत्त्वमस्ति। सूर्य, कीर्त्या महान् असि, देवेषु च सत्यं महान्; देवऋत्विजां मध्ये, असुर, सर्वव्यापी, अजय्यः असि। एषः, यो नीचः च दीप्तिमान्, रोहिण्या रूपेण कृत्तः; स स्फटिकवत् दृश्यते, दशसु दिशासु प्रसारितः। त्रयः सन्ततयः अतीतानि, अन्ये सर्वतः स्तोत्रे प्रविष्टाः; विशालः लोके स्थितः, शुद्धः सुवर्णमयः अन्तः प्रविष्टः। रुद्राणां माता, वसूनां दुहिता, आदित्यानां भगिनी, अमृतस्य नाभिः—विवेकिनां पुरुषाणां कृते वदामि, अदितिं मा हिंसयत, सा न प्रह्रियताम्। या वाक्, या सर्वैः चिन्ताभिः अनुसृता, या देवी, देवेषु विचरन्ती—अल्पबुद्धिः मानवः तां धेनुं मा निरुध्यत्। त्वं, अग्ने, बृहत् बलम् असि, देव, यजमानाय; प्राज्ञः, गृहेषु पतिः, नित्यनवः। तव कृपया, हे अग्ने, देवाः, वयं सेव्यामहे; त्वं, ज्ञात्वा, दीप्तिमान्, अस्मान् संगच्छ। त्वया, कनिष्ठ, तव बलप्रेरिताः, वयं बलस्य लाभाय यतामहे। और्ववत्, भृगुवत्, शुचिवत्, आप्नवानवत्, अहम् अग्निं वह्निं समुद्रे स्थितं आह्वयामि। अग्निं आह्वयामि, समुद्रे स्थितम्, वायोः शब्देन प्राज्ञम्, पर्जन्यवत् गर्जन्तम्। सवितुः सुताय, भगस्य भागाय यथा, तथा अग्निम् आह्वयामि, समुद्रे स्थितम्। अग्नये, विधिपुष्टये, दानाय, वयं वाचः यच्छामः, महात्मने। यथा तक्षकः रूपं विधत्ते, एवं सः अस्माकं कृते जातः, भगवतः इच्छया। एषः अग्निः, देवेषु श्रेष्ठः, सर्वदीप्तीन् अतिवर्तते; सः अस्मान् पुरस्कारैः प्रति आगच्छतु। अत्र, सर्वऋत्विजां मध्ये, श्रुततमं, पुरातनं अग्निं स्तुत्यं कुर्मः। सः, उज्ज्वलः, शुद्धज्वालः, गृहेषु ज्येष्ठः, सर्वत्र विश्रुतः प्रकाशते। तम्, शीघ्रम्, अश्ववत् धावन्तम्, प्रेरितम्, मित्रवत् मार्गदर्शिनम्, गायामः। त्वां, अग्ने, भार्याः स्वरं प्रेषयन्ति, हविः वहन्त्यः; ताः वायोः क्षेत्रे स्थिताः। यस्य त्रिपवित्रे कुशे दृढं स्थापिते, आपः अपि पादं स्थापयन्ति। दानशीलस्य देवस्य पादः, अजेयैः सहायैः, शुभः, सूर्यवत् दृश्यः। अग्ने, तव घृतचिन्तया, दीप्तदेव, ज्वलनया, देवाँ एत्र नेतुं पूजय। त्वां मातरः, देवाः, अङ्गिरसः च जनयामासुः, मुनिम्, अमृतं वहनम्। त्वं, अग्ने, प्राज्ञ, ऋषे, प्रेषितदूतः, वहनः स्थापितः। मम गोर् न हिंसा, न भागः प्रत्याख्येयः; तथापि यदिदं अस्ति, तत् तुभ्यं वहामि। यानि काष्ठानि, अग्ने, तुभ्यं स्थापयामः, तानि सर्वाणि गृहाण, कनिष्ठ। यद् उपजिह्विका खादति, यद् पिपीलिका चरति, तत् सर्वम् तव घृतम् अस्तु। यो मृत्युः अग्निं मनसा चिन्तया, देवैः सह स्तौति, सः अग्निं तेजस्विभिः स्तौति। सः दृष्टः, श्रेष्ठः पन्थानां वेत्ता, यस्मिन् ऋताः निहिताः; तस्मै, कुलीनाय, गीतानि अग्नये समर्प्यन्ते। अग्निः, दिवोदासस्य पुत्रः, देवाः अस्मान् प्रति प्रवृत्ताः; सः मातरं पृथिवीं अन्ववर्तत्, दिवः शिखरे स्थितः। यस्मात् जनाः बिभ्यति, यः स्तुत्यकर्माणि करोति—तम् अग्निं, सहस्त्रधनं, मनसा पूजय। यं त्वं, अग्ने, समृद्धये इच्छसि, दानिनं, यं मृत्यूनां सेवते—सः वीरपुत्रं, स्तोत्रकारं, स्वभावतः सहस्त्रपोषिणं लभते।