सत्यसुत सोमपानप्रिय इन्द्रः भूमिं च द्यां च स्वयम् अभवत्। सोमपेषकस्य वीर्यवान्, दिवः स्वामी, इन्द्रः, तत्त्वतः सर्वं व्याप्य स्थितवान्। सः पुरातनानां नगराणां विध्वंसकः, दस्यूनां हन्ता च, दिव्यः शक्तिमान्, सदा विजयी। तस्मात्, गीतप्रिय इन्द्राय, वयं महत्त्वाय कामान् प्रेषयामः; देवाः जलस्य दानैः आगच्छन्तु। स्तुतिभिः, वीर, तव प्रार्थनाः त्वां बलयन्ति; वज्रभृत्, त्वं प्रतिदिनं वर्धमानः, स्तुतिभिः पुष्यसि। तव उत्सुकस्य गीताय, द्वौ हरौ युक्तौ, विस्तीर्णरथं युञ्जन्ति; वाक्-युक्तं इन्द्ररथं। इन्द्रः, त्वं नः पुरुषत्वं वीर्यं च जनानां मध्ये आनय; शतशक्तिमन्, विजयीं वीरं युधि प्रेषय। त्वं नः पिता, धनदः; त्वं नः माता, शतशक्तिमन्; तस्मात्, तव प्रसादं वयम् इच्छामः। बहुहूत, महाबल, शतशक्तिमन्, त्वां आह्वयामि; उत्तमं वीर्यं नः दत्तु। अद्य, वज्रधारिन् इन्द्राय, उत्सुकाः जनाः सोमं पिप्रुः; तस्मात्, गीतैः स्तुतिप्रवाहितैः, इन्द्रः, त्वं शृणु, स्वजनं आगच्छ। सुवर्णमुख, हरिवर्ण, त्वं मुदस्व; बुद्धिमन्तः त्वां अलङ्कुर्वन्ति; गीतप्रियस्य तव कीर्तिस्तुतयः सोमपेषणेषु अग्रे। सर्वे इन्द्रं सूर्यवत् पश्यन्ति; तस्य धनानि वीर्येण जनानां मध्ये जायन्ते; वयं यथायोग्यं भागं वितराम। धनदं स्तुत्यं, न अदत्तारं; इन्द्रस्य दानानि सौभाग्ययुक्तानि; यः भागं वितरति, तस्य इच्छायाः इन्द्रः कदापि रुष्टः न भवति, मनः दानाय प्रेरयति। स्पर्धायाम्, इन्द्रः, त्वं सर्वान् प्रतिस्पर्धकान् अतिक्रान्तः; शापहन्ता, सर्वविजयी; युद्धे प्रतिपक्षिणं आह्वयनीयः। भूम्यः तव वेगं बालवत् अनुयान्ति; सर्वान् प्रतिस्पर्धकान् तव इच्छया वशीकृत्य, इन्द्रः, वृत्रं जिगाय। अत्र, तव कालातीतः रक्षकः, अच्युतदूतः, शीघ्रविजयी, प्रेरयिता, सारथिः, अजितः, तुग्रवर्धकः, त्वां सहायं आगच्छतु। शुभकृत्, निर्बाध, महाकर्मा, शतसहायः, शतशक्तिमान्, धनसंपन्नः इन्द्रः, नित्यनवधनः, वयं सर्वे सहायार्थं आह्वयामः। अत्र अहं अग्रतः शरीरेण आगच्छामि; सर्वे देवाः पृष्ठतः माम् आगच्छन्ति, यदा इन्द्रः मम भागं दत्तवान्, मया वीर्यकर्माणि साधितानि। तुभ्यं प्रथमं मधुसुतं स्थापयामि; तव भागं सोमपिष्टं अस्तु। त्वं मित्रः, दक्षिणे उपविश; सह वीर्यं शत्रून् हनाव। अधुना, भारत, सत्यम् इन्द्रस्तुतिं अर्पय; यदि सत्यम्। 'इन्द्रः न अस्ति' इति कश्चित् न वदति—कः तं पश्यति, कं वयं स्तुमः? अत्र अहम्, गायक, पश्य; मम महत्त्वेन सर्वाणि भूतानि अतिक्रान्तवान्। सत्यस्य दिशाः मां वर्धयन्ति; लोकान् भङ्क्त्वा, विघ्नयामि। यदा ऋषयः धर्मं आरोहन्ति, एकाकिनः हरिवाहनस्य पृष्ठे उपविष्टाः, मम मनः हृदयम् अभाषत; सहचराः, तेषां युवानः, हर्षिताः। सोमपेषणेषु तव कर्माणि, उदार इन्द्र, कीर्तनीयानि; यानि त्वं सोमपेषकस्य कृते कृतवान्—यदा दूरं, सुरक्षितं धनं शरभाय, मुनिसखाय, उद्घाटितवान्। अधुना पृथक् धावन्तु, यः कश्चित् अत्र निरुद्धः। इन्द्रः वज्रेण वृत्रस्य प्राणस्थानं आघातितवान्। त्वरितः, सः यथाऽशया, लोहकूटं अतिक्रम्य, पक्षिणः इव, दिवं गत्वा, सोमं वज्रिणे दत्तवान्। समुद्रे वज्रः निहितः, जलैः आच्छादितः। नद्यः, संयुक्ताः, स्रोतसां दानं तस्मै वहन्ति। यदा वाक् अज्ञानं वदति, देवीनां राणी हर्षे उपविष्टा। सा चत्वारि स्रोतांसि वीर्यस्य दुहिता—क्व तस्याः उत्तमं गतं? देवाः दिव्यं वाक् उत्पादितवन्तः; सर्वरूपाणि जीवानि तां भाषन्ते। सा वाक्, दुह्यमानं मधुबलं नः, धेनुः, स्तुत्या आगच्छतु। मित्र, विष्णो, विस्तीर्णं पदं कुरु; वज्राय गगने स्थानं दत्तु। वृत्रं हनाव, नद्यः जिगीषाम; ताः, इन्द्रप्रेरिताः, मुक्ताः, प्रवहन्तु। सः मानवः समृद्धिम् प्राप्नोति, यः देवेषु प्रसादं यतते—यः मित्राय वरुणाय यज्ञं समर्पितवान्। सर्वश्रेष्ठौ, दीर्घदृष्टौ, राजानः, दीर्घकीर्तयः, तेषां बाहवः अजेयाः, रथयोजकाः, सूर्यरश्मिभिः सह। तव दूतः, मित्र-वरुण, शीघ्रं धावितवान्, लोहशिरा, सोमपानाय उत्सुकः। यः न पृच्छति, न पुनः आह्वयति, न संवादे रमते—तं विस्मृतिं अद्य दूरं कुरुतम्; तव बाहुभिः दूरं रक्षताम्। अधुना, सत्यम् योग्यं स्तोत्रं मित्राय, उदाराय, अमरस्वामिने गाय; वरुणाय, रक्षकाय, राज्ञां मध्ये दिव्यं स्तवनं अर्पय। ताः त्रयो धनमातरः, तस्य एकः पुत्रः, रक्तवर्ण, विजयी, तं प्रेरयन्ति; त एव अमराः, दोषरहिताः, मानवानां निवासानि पश्यन्ति। एते मम वाक्यानि, उच्चानि, दिव्यानि, कौशलयुक्तानि; अश्विनौ, समत्वेन, यज्ञस्य अन्नं स्वीकरोतु। यदा वयं तव उदारं, अजेयं प्रसादं आह्वयामः, वा युवयोः, अश्वदातृभ्यः, पूर्वं हविः दत्तु, जमदग्निना सह स्तुत्यं कुर्याम्। वायो, शुभचेतसा, यज्ञं गगनस्पर्शं आगच्छ; शुद्धे, उपरि, अहं, तेजस्वी, त्वाम् उपयामि। अध्वर्युः, सन्मार्गेण, यज्ञस्य अन्नं वहति; ततः, तव युक्तैः, उभयोः कृते, क्षीरयुक्तं सोमं पिब। सूर्य, महत्, आदित्य, त्वं महत्; तव महत्त्वं, महद्, प्रसिद्धम्; सत्यं, देव, त्वं महत्। सूर्य, कीर्त्ये महत्, देवेषु सत्यम् महत्; देवपुजायाः पुरोहितः, असुर, सर्वव्यापी प्रकाशः, अजेयः। एवं, ऋग्वेदस्य दिव्येषु सूक्तेषु, इन्द्रः, मित्रः, वरुणः, अश्विनौ, वायु, सूर्यः, विष्णुश्च, देवाः, स्वकीया महिमा, दानानि, वीर्याणि, स्तुत्यै, भक्तैः, यज्ञैः च पूज्यन्ते।