सर्वे मानवसमूहाः विजयीन्द्रं स्वं नृपतिं कृतवन्तः। स इन्द्रः उत्तमसंकल्पः, श्रेष्ठदानः, महाबलशाली च तेजस्वी च सन्निहितः। गायकाः समं स्वरेण इन्द्राय सोमपानाय स्तुतिं उच्चैरुच्चारयन्ति। यदा सः तेजसा समृद्धः प्रकाशस्य ईशानः दृढव्रतः भवति, तदा सः स्वैः शक्तिभिः सह आगच्छति। तस्य रथस्य चक्राणि दृष्ट्या नमन्ति, प्रेरितारः स्वरेण स्तवं कुर्वन्ति। त्वां स्तुवन्तः, हे महाबल, निरुपद्रवाः शुभसंकल्पाः, गीतैः तव कर्णौ सम्प्राप्तुं प्रयन्तु। अहं तं दानवंतं महाबलिनं सर्वशक्तिधारिणं, अयम्यं, स्तोत्रैः महान्तं, यज्ञार्हं वज्रिणं इन्द्रं आह्वये—सर्वाणि मार्गाणि सुलभानि करोतु। त्वं, इन्द्र, प्राचीनानि पुराणि दुर्गाणि बलात् विनाशितवान्, हे शकत्र, तव वज्रवेगेन सर्वे लोकाः कम्पन्ते—द्यावापृथिव्यौ भीत्या कम्पेते। सत्यम्, हे शूर इन्द्र, त्वया अस्मान् रक्षतु; आपः इव सर्वं दुष्टं अपाकुरु। यदा त्वं, इन्द्र, अस्मभ्यं सम्पूर्णं धनं दास्यसि, सर्वकाममयम्, तदा अस्माकं सौख्यं स्यात्। इन्द्राय धीमन्तं महान्तं, विधिप्रवर्तिनं, सूक्ष्मदर्शिनं, स्तुत्यं गीतैः गायामः। त्वं, इन्द्र, सर्वविजयी; त्वया सूर्यः प्रकाशितः; सर्वस्य कर्ता, सर्वदेवो महान् असि। तेजसा दीप्तः, दिव्यं लोकं गच्छ; देवाः त्वां सख्याय वृतवन्तः। इन्द्र, अस्माकं प्रिया इच्छा त्वां प्राप्नुयात्, हे शत्राजित्, अनावृताः, पर्वतवत् विस्तीर्णाः, स्वर्गपतिः। सत्यं हि, सोमपते, त्वं भूमिं च दिवं च अभवः; त्वं सोमपेषिणां महाबलः, स्वर्गपति इन्द्रः। त्वं, इन्द्र, पुराणपुरविद्वंशकः; दस्यूनां हन्ता, बलवान्, स्वर्गपतिः। तस्मात्, हे गीतप्रिय, इन्द्र, वयं त्वां स्तुत्यै इच्छाः प्रेषयामः; देवाः जलदानं ददतु। स्तुतिभिः, हे वीर, प्रार्थनाः त्वां बलवन्तं कुर्वन्ति; त्वं पर्वतद्राविन्, नित्यं वर्धमानः, सर्वदा। उत्सुकस्य गीताय युक्ते तौ बभ्रू रथे युञ्जन्ति; विस्तीर्णयुक्ते, इन्द्रयुते, वाचाय युक्ते। त्वं, इन्द्र, वीर्यं पुरुषत्वं च अस्मभ्यं ददातु, शतक्रतो, मनुष्येषु; विजयी वीरं ददातु। त्वं अस्माकं पिता, हे निधिदाता; त्वं माता, हे शतक्रतो; अतः वयं तव अनुग्रहम् इच्छामः। त्वाम्, बहुहव्यम्, महाबलम्, शतक्रतो, आह्वये; उत्तमं वीर्यं ददातु। अद्य वज्रिणे, उत्सुकैः नरैः इन्द्राय सोमार्पणं कृतम्; तस्मात्, इन्द्र, स्तुतियुक्तैः गीतैः अस्मान् शृणु, स्वजनं प्रति आगच्छ। हे सुशिर, सुवर्णमूर्धन्, हर्षस्व; तव वयं इच्छामः; प्राज्ञाः त्वां भूषयन्ति; तव कीर्तयाः स्तुतयः सोमपेषिणां मध्ये श्रेष्ठाः। सर्वे इन्द्रं सूर्यवत् पश्यन्ति; तस्य विभूतयः बलसम्पन्नाः मनुष्येषु जाताः; वयं यथोचितं भागं वितराम। धनदं स्तौय, अदानं न; इन्द्रस्य दानानि सौभाग्यवती; सः इच्छायाः कर्तुः न कुप्यति, दानाय चित्तं प्रेरयति। त्वं, इन्द्र, स्पर्धासु सर्वान् अतिशेते; शापविनाशकः, सर्वविजयी; स्पर्धिनं प्रति युद्धे त्वं आह्वेयः। पृथिव्यः तव वेगं अनुगच्छन्ति मातरः इव बालम्; सर्वान् स्पर्धिनः त्वं इच्छया निगृह्णासि, यदा इन्द्र त्वं वृत्रं विजेषि। अत्र तव अजरा रक्षिता, अमोघदूतः, शीघ्रविजयी, प्रेरयिता, रथी, अजितः, तुग्रवर्धनः सहाय्याय आगच्छतु। सुकृत्कर्ता, अप्रतिघातः, महाकर्मा, शतसहायः, शतबलः, धनद इन्द्रः, नित्यनवः, वयं सहायतायै आह्वयामः। अत्र अहं स्वदेहेन पुरतः आगच्छामि; सर्वे देवाः पृष्ठतः मां प्रति आगच्छन्ति, यदा त्वं, इन्द्र, भागं दत्तवान्, मया च वीर्यकर्माणि साध्यन्ते। तुभ्यं प्रथमं भागं मधुपेयस्य स्थापयामि; तव भागः सोमपिष्टः अस्तु। त्वं, मित्र, दक्षिणे उपविश; सह बहून् शत्रून् हनाव। हे भारत, सत्यं स्तोत्रं इन्द्राय सम्प्रयच्छ; यदि एव सत्यम्। को वदति—‘इन्द्रः न अस्ति’?—कः तम् अपश्यत्, कं वयं स्तौमः? अत्र अहं अस्मि, हे गायक, मां पश्य; मम महत्त्वेन सर्वाणि भूतानि अतिशेते। सत्यस्य दिशः मां वर्धयन्ति; लोकान् भिनत्ति, भिनत्ति। यदा ऋषयः ऋतं प्राप्तवन्तः, एकाकिनः बभ्रूः पृष्ठे उपविशत्, मम मनः हृदयेन संवादमकरोत्—मित्राः, शिशुभिः सह, हर्षिताः। तव सर्वाणि कर्माणि सोमपेषणेषु कीर्तनीयानि, हे दानवन् इन्द्र, यानि त्वया सोमपेषिणः शरभाय, मुनिसखाय, दूरं रक्षितं धनं उद्घाटितम्। इदानीं पृथक् धावन्तु, ये अत्र बद्धाः स्युः। इन्द्रः वृत्रस्य प्राणदेशं वज्रेण अहनत्। मनस इव शीघ्रः, सः आयसपुरं अतिक्रम्य, महान् पक्षीव दिवं गतः, सोमं वज्रिणे अनयत्। समुद्रे वज्रः निहितः, आपोऽभिः आच्छादितः; स्रोतांसि संयुक्तानि तस्मै वहन्ति। यदा वाक् अविज्ञाय शब्दान् उच्चारयति, तदा देवीनां रजनि सुखेन आसीद्; सा चत्वारि स्रोतांसि वीर्यस्य अपिप्रदत्—क्व अस्याः परमं गतं? देवाः दिव्यां वाचं ससृजुः; सर्वरूपिणः प्राणिनः तां भाषन्ते। सा वाक्, अस्मभ्यं मधुपुष्टिं दुहाना, धेनुः इव, स्तुत्या आगच्छतु। मित्र विष्णो, विस्तीर्णं पदं कुरु; वज्राय दिवि स्थानं ददातु। वृत्रं हनाव, सिन्धून् अतिप्रमदाम; ते, इन्द्रवेगेन मुक्ताः, प्रवहतु। सः मानवः समृद्धिं प्राप्नोति, यः देवानां प्रीत्यै प्रयत्नं करोति—योऽद्य मित्रवरुणाभ्यां हविर्ददौ यजुषि। राजानः, महाबलिनः, दीर्घदर्शिनः, दीर्घश्रियः, तेषां बाहवः अदुष्प्राप्याः, रथयोजकाः, सूर्यरश्मिभिः सह, प्रसिद्धाः।