प्रातःकालः तमसः अतीत्य उज्ज्वलताṃ जनयन्ति, इन्द्रस्य स्तुत्यर्थं गायन्ति। सप्त मातरः नद्यः, वीरस्य साहाय्याय, दृढं स्थिताः, शीघ्रगामिन्यः। इन्द्रः तीक्ष्णेन आयुधेन त्रिः सप्त शृङ्गाणि पर्वतानां विदारयति, यस्य कर्म देवो न मर्त्यः प्रतिरोद्धुं शक्नोति। तस्य वज्रः आयसी, अचलः; महत्तमं बलं तस्य भुजयोः अस्ति; तस्य निश्चयाः शिरसि स्थिताः, स्तुत्याभिलाषेण प्रकट्यन्ते। अहम् इन्द्रं पूज्यतमं मन्ये, अचलानां मध्ये कम्पनं, बलिनां मध्ये चिह्नं, जनानां मध्ये वृषभं। यदा इन्द्रः वज्रं भुजयोः गृहीत्वा, हर्षेण युद्धाय प्रेरितः, पर्वतानि नमन्ति, गावः निर्गच्छन्ति, प्रार्थनाः इन्द्रं प्रति यान्ति। सः सर्वाणि भूतानि सृजति, लघूनि महान्ति च; इन्द्रस्य साहाय्येन मित्रस्य मैत्रीम् अवाप्नुयाम, श्रद्धया वृषभं समीपं गच्छाम। सर्वे देवाः, वृत्रस्य श्वासात् रक्षणाय, इन्द्रं मित्रं वृतवन्तः; मरुतैः सह, इन्द्रस्य मैत्री अस्माभिः अस्तु, सर्वेषु संग्रामेषु जयः भवतु। त्रिषष्टिः मरुतः, प्रभूतबलाः, प्रभातकाले गोपाः इव, इन्द्रं सेवन्ते; अस्माकं भागं देहि, अस्मान् बलिनः कुरु, अनेन हविषा त्वां यजामः। इन्द्रस्य वज्रं को प्रतिरोद्धुं शक्नोति, मरुतां तीक्ष्णभुजेषु मध्ये? निरायुधाः असुराः, अधार्मिकाः, त्वया चक्रेण वितीर्णाः। महान्तं स्तोत्रं महाबलाय, शुभदाय, गीतविदे, इन्द्राय, बहवः स्तुतयः समर्प्यन्तु—सः सम्भाव्यं श्रुणीयात्। स्तुतिकर्तुः चिन्ता नद्याः इव प्रवाहं यान्तु, श्रुतप्रियस्य देहं बुद्ध्या स्पृशन्तु—सः सम्भाव्यं श्रुणीयात्। यत् इन्द्रः प्रियं मन्यते, तत् ज्ञात्वा, उत्तमया स्तुत्या स्तुत्वा, श्रद्धया आह्वयन्तु; गायकः, अनर्हणीयं अलङ्कुर्यात्, स्वरं श्रावयेत्—सः सम्भाव्यं श्रुणीयात्। कृष्णबिन्दुः, दशसहस्रैः भूषितः, अंशुमत्यां दीप्तायां अवतरत्; इन्द्रः शक्त्या तं पुनः आनयत्, बलात् चिप्पिलान् निवारयत्। अहं बिन्दुं समवायस्थले, अंशुमत्याः तटे, विचलन्तं अपश्यं; आकाशे कृष्णमेघः इव तिष्ठन् अपश्यम्—बलिनः युद्धे जयन्तु। ततः बिन्दुः, अंशुमत्याः गोदाम्, दीप्तरूपं धारयत्; अधार्मिकाः समीपं आगच्छन्, इन्द्रः बृहस्पतिना युक्तः तान् विजिग्ये। इन्द्रः जन्मतः शत्रुमुक्तानां शत्रुः अभवत्; गुह्यं द्यावापृथिवीम् अन्वविन्दत्, बहु लोकेभ्यः युद्धं प्रकटयत्। अप्रतिमबलः इन्द्रः वज्रेण स्फूर्तः, शुष्णं आयुधैः विनाशयत्, बलात् गावः अन्वविन्दत्। जनानां मध्ये वृषभः, शत्रुनां हन्ता अभवत्, मेघः इव विरोधिनां मध्ये; नद्यः विमोचिताः, विघ्नकर्तारः निरोधिताः, दासपत्नीः विजिग्ये। सः प्रज्ञावान्, सोमनिष्पीडने गर्जन्, अप्रतिमक्रोधः, सर्प इव दीप्तिमान्—सः वीरकर्मकर्ता, सर्वैः वृत्रहन्ता इति कथ्यते। तं वृत्रहन्तारं इन्द्रं, जनसमर्थं, उत्तमया स्तुत्या आह्वयामः; सः दानवान् मघवन् अस्माकं रक्षिता, सहायः, बलप्रतिपादकः च भवतु। वृत्रहन्ता इन्द्रः, दानसमृद्धः, नूतनः, हविष्यम् अभवत्; बहूनि वीरकर्माणि कृत्वा, सोमः इव निष्पीडितः, सः मित्राणां हविः। इन्द्रः, असुरेभ्यः दीप्तं बलं आनयतु; दानवान् गायकाय, दर्भविस्तारकाय, तव फलम् वर्धयतु। यस्य इन्द्रः अश्वं, गाम्, अव्ययभागं दत्तवान्, तं सोमनिष्पीडकं यजमानं स्थापयतु; कृपणाय न ददातु। सत्यनिश्चयः इन्द्रः, सत्यमार्गानुगः, स्वबलैः पुष्टं धनं सुरक्षितवान्; तस्मात् समृद्धिं अस्माकं ददातु। यद् इन्द्रः, वृत्रहन्ता, दूरं वा समीपं वा साधयति, तस्मात् गायकः, उज्ज्वलस्तुत्या, सोमनिष्पीडने त्वां आह्वयति। यत्र यत्र त्वं, दिव्ये लोके, समुद्रस्य शिखरे, भूमौ, महाबलिन् वृत्रहन्तः, वा अन्तरिक्षे—अत्र आगच्छ। सोमपः, बलाधिपः, त्वं अस्मान् दान्येन, सत्येन, समृद्ध्या, सोमनिष्पीडने तुष्टिः कुरु। अस्मान् न त्यज, इन्द्र; भोजने सहायकः भव। त्वं अस्माकं सहायः, त्वं बान्धवः; अस्मान् न त्यज, इन्द्र। सोमनिष्पीडने अस्माभिः सह उपविश, मधु पीत्वा; यजमानं नूतनं महत्त्वं ददातु, दानवान्—सोमनिष्पीडने अस्माभिः सह भव। देवाः न मर्त्याः त्वां समता प्राप्तवन्तः, शिलायुधः; तव बलात् सर्वाणि भूतानि अतिवर्तन्ति—देवाः त्वां समता न प्राप्तवन्तः। सर्वे मानवसमूहाः इन्द्रं विजयीं, राजानं, रूपयन्ति; उत्तमनिश्चयः, श्रेष्ठदानः, महाबलः, शक्तिमान्, ऊर्जस्वी। गायकाः एकत्र स्वरं उच्चारयन्ति, इन्द्राय सोमपानाय; यदा सः तेजस्वी, व्रतस्थः, शक्तिभिः आगच्छति। चक्राणि दृष्ट्या नमन्ति, प्रेरिताः स्वरं उच्चारयन्ति; तव स्तुतिकाराः, अनर्हणाः, शुभेच्छया, तव कर्णौ गीतैः समीपं यान्तु, महाबलिन्। तं इन्द्रं, दानवान्, महाबलम्, सर्वशक्तिस्थितम्, अप्रतिबन्ध्यं, उत्तमस्तुत्यं, यज्ञार्हं आह्वयामि; वज्रधारिणः सर्वाणि मार्गाणि सुगमानि कुर्यात्। त्वं, इन्द्र, पुरातनानि दुर्गाणि बलात् विनाशितवान्, शक्तिमान्, शक्रः, तेषां नाशाय; त्वया वज्रधारिणा सर्वे लोकाः कम्पन्ति—दिवि पृथिव्यां भयेन कम्पन्ति। सत्यं, इन्द्र, वीर, अस्मान् रक्षतु—वारिवत्, वज्रधारिन्, सर्वं अनिष्टं दूरं कुरु; यदा, इन्द्र, अस्मान् सर्वसमृद्धं धनं दास्यसि? इन्द्राय, प्रज्ञाय, महते, विशालाय, धर्मनिष्ठाय, स्पष्टदर्शिने, स्तुत्याय गीतं गायन्तु। त्वं, इन्द्र, सर्वविजयी; सूर्यं प्रकाशितवान्; सर्वस्य कर्ता, सर्वदेवः, महत्त्वमयं। दीप्त्या दिव्यं तेजोमयं स्थानं गच्छ; इन्द्रः, देवाः मैत्र्यर्थं त्वां चयन्ति। इन्द्र, अस्माकं प्रियं कामं त्वां प्रति यान्तु, सतराजित्, अच्छन्नं, सर्वतः पर्वतवत् विस्तृतं, दिव्याधिपः।