स्वर्गाः त्वां, हे इन्द्र, कुशलं समर्पितवन्तः, यजमानाय सम्पदः च दत्तवन्तः। त्वं स्तोत्रकर्तृभ्यः पूज्यः, गायकैः स्तुत्यः। शतक्रतो, सर्वं बलं स्तोत्राणि च अहं त्वयि अर्पयामि; त्वं गायकान् अनुगृहाण। यदा त्वं अनुग्रहम् दर्शयसि, तदा, हे इन्द्र, शुभलाभं, पुष्टिं च अस्मभ्यं ददातु; सर्वाः शुभाः अस्मभ्यं समावह। वज्रहस्त, त्वां वर्त्रघ्नं हविषा आह्वयामः; सोमपानाय त्वं सुतसोमेन अश्वैः सह आगच्छ। त्वं एव वर्त्रघ्नः, प्राज्ञः, शतक्रतु, सोमपानाय अश्वैः सह आगच्छ। सोमः तव प्रियः, वर्त्रघ्न; सुतसोमेन अश्वैः सह आगच्छ। इन्द्रः अस्मभ्यं जीविकाय सम्पदं ददातु, दक्षिणां रिभूणां सम्पदं च; सः ऊर्जस्वान् ऊर्जं ददातु। मरुतां मध्ये ख्यातः गौः दानशीलानां माता अस्ति; रथानां अग्निः युक्तः अस्ति। यस्यां देवाः, सर्वा ऋताः च स्थिताः, तस्यां सूर्यचन्द्रमसौ दृश्येते। मरुतः, सर्वे महानुभावाः, सोमपानाय सदा अस्मभ्यं तद् गीतिं गायन्तु। एष सोमः सुतः, पिबन्ति मरुतः, अश्विनौ अपि, ज्योतिषां अधिपौ। मित्रः, अर्यमन्, वरुणः च शुद्धं सोमं यथाशक्ति त्रिसदने शीघ्रं पिबन्ति। इन्द्रः अपि, सुतसोमस्य मधुर्ये, प्रातर्याज्ञस्य होतृवत्, तुष्यति। कदा, हे मरुतः, ज्योतिष्मन्तः, युष्माकं कौशलं यथा, निर्झरवत् आविर्भविष्यथ? अद्य अहं महद्भ्यः देवदत्तं सौम्यं तेजः च वृणोमि। मरुतः, युष्माकं तेजसा पृथिव्यां दिवि च व्याप्य, सोमपानाय आगच्छत। दिवः मरुतः, सोमपानाय आह्वयामि; ये मरुतः दिवं पृथिवीं च धारयन्ति, सोमपानाय आह्वयामि। ये पर्वतेषु स्थिता बलिनः मरुतः, तान् सोमपानाय आह्वयामि। इन्द्राय गीतानि सुतहविषः सारथयः इव आगतानि; मातरः वत्समिव तव समीपे समवर्तन्त। तव कृते, इन्द्र, सुतसोमरसः प्रवाहितः; त्वं पिब, सर्वं हि तव एव। सोमं पिब, हे इन्द्र, हर्षणाय, यं श्येनः समानीय; त्वं सर्वेषां जनानां अधिपः, राजा च। दूरतः अपि यजमानस्य आह्वानं शृणु, इन्द्र; बलं, पशून्, महत्त्वं च अस्मभ्यं ददाः, त्वं हि महाबलः। इन्द्र, यस्य तव नूतनं मधुरं गीतं जातम्, प्राज्ञा चिन्तनं, सनातनं सत्यधारं च प्रेरणां। तम् इन्द्रं स्तुमः, यं स्तोत्रैः बलवंतं कृतवन्तः; तस्य वीर्याणि इच्छन्तः, तं प्रीणयामः। शुद्धेन गीत्या इन्द्रं स्तुमः; सः शुद्धैः स्तोत्रैः वर्धमानः, शुद्धं सोमं पिबतु। शुद्धः इन्द्रः, अस्मान् शुद्धैः सहायैः आगच्छतु; शुद्धः अस्मभ्यं धनं ददातु, शुद्धः सोमं पिबतु। शुद्धः इन्द्रः, अस्मभ्यं धनं ददातु, यजमानाय निधिं ददातु; शुद्धः शत्रून् हन्ति, शुद्धः पुरस्कारम् इच्छति। तस्मै, इन्द्राय, उषसः रजनीं अतीत्य गाताः; सप्त मातरः आपः, शीघ्रगामिन्यः, वीरस्य साहाय्याय स्थिताः। तव वज्रेण, इन्द्र, त्रिः सप्त शिखराणि विदारितानि; न देवः, न मनुष्यः तव कर्म प्रतिषेधितुं शक्तः। इन्द्रस्य वज्रः आयसी, अदृश्यः; बलं तस्य भुजयोः, तस्य निश्चयाः शिरसि संस्थिताः, स्तोत्रानुग्रहेण प्रेरिताः। त्वां, इन्द्र, पूज्यतमं मन्ये; अचलं कम्पयन्तं मन्ये; बलिनां मध्ये चिह्नं मन्ये; जनानां मध्ये वृषभं मन्ये। यदा त्वं, इन्द्र, वज्रं गृहीत्वा युद्धाय हर्षेण यास्यसि, तदा पर्वतानां मार्गः सुलभः, गावः निर्गच्छन्ति, प्रार्थनाः त्वां प्रतिगच्छन्ति। यः सर्वाणि भूतानि सृष्टवान्, तम् इन्द्रं स्तुमः; तेन मित्रस्य सौम्यं गीतैः लभेमहि, वृषभं सम्यक् उपास्महे। सर्वे देवाः, वर्त्रस्य भयात्, त्वां मित्रं चक्रिरे; मरुद्भिः सह तव सौम्यं अस्मासु अस्तु, सर्वेषु युद्धेषु जयः अस्तु। त्रिषष्टिः मरुतः, प्रातः गोवद्भिः बलिनः, त्वां उपतिष्ठन्ते; अस्मभ्यं भागं ददातु, अस्मान् बलिनः कुर्यात्, एषा हवन्या तव। कः तव वज्रं प्रतिषेधयेत्, इन्द्र, मरुतां तीक्ष्णभुजां मध्ये? निरायुधान् असुरान् त्वं चक्रेण व्यधूनः, महाबल। इन्द्राय, महते, उग्राय, बलिने, शुभसंपदः कृते, स्तोत्रं जुष्टं प्रेषय; सः गीतज्ञः, इन्द्रः, बहु स्तव्यम् — सः अस्मान् अवलोकयेत्।