यदा सोमाः दूरस्थाः स्युः, समीपस्थाः वा, तदा त्वं, हे इन्द्र, सर्वेषां सोमानां प्रति गच्छसि। वयं तमिन्द्रं प्रवर्तयामः, यः महान्तं वृत्रं जिघांसति; स बलवान्, वीर्यवान् वृषाभवतु। इन्द्रः निग्रहाय जातः, सः परमवीर्यवान्, हर्षे स्थितः, यशस्वी, कीर्तिमान्, स सोमस्य एव। वज्रः तु वाचसा सञ्चितः, सः दृढः, अव्ययः, स उच्चैः जातः, अनवभ्रंशः च। कठिनेषु अपि पन्थासु, हे इन्द्र, गीतेषु रममाण, अस्मभ्यं सुलभं मार्गं कुरु; त्वं दातारः, शक्तिमान्। यस्य आज्ञां अद्यापि न कश्चन निरुन्ध्यात्—तस्य ऐश्वर्यं न क्षीयते, न देवैः, न च अशक्तैः मनुष्यैः। तदा, हे सुशृङ्ग, उभे, द्यावापृथिव्यौ, तव दुराधर्षं बलं सम्मानितवन्तौ, हे देव, यथा त्वं पूज्यसे। एतत् त्वया धार्यते—कृष्णासु रक्तासु च गावः, प्रज्वलन्त्यः पारुष्ण्याः नदीषु। यदा सर्पस्य तेजः विक्षिप्तं, तदा सर्वे देवाः अग्रे ययुः; वयं तस्य पशोः वीर्यं विज्ञातवन्तः। वृत्रहणः अनुग्रहः मयि स्यात्; वीर्यं मे ददातु, अजित्वा, अदुरुत्तरम्। वयं तव प्रसिद्धानि कर्माणि श्रुतवन्तः, हे वृत्रहन्; त्वं स्वकं गणं महद् दानं प्रति प्रेषय। एतेन प्रज्ञानस्य च पशूनां च सम्पदा, हे सुवर्चसः, त्वं सोमः सोमेषु जातः। वृत्रहण्, मनसा अवहितः, अस्मान् प्रति सन्निधत्ताम्; शक्रः अस्माकं प्रार्थनां श्रुणोतु दीर्घायुषः कामाय। केन साहाय्येन, हे वीर्यवान्, अस्मान् तुष्टावान्? केन त्वं गायकान् प्रति दानानि ददासि? केन वृषभेण, गणेन सह, सः महाबलः सोमपेषणे गर्जति, वृत्रहण्, सोमपानाय? सोमे रमताम्, अस्मभ्यं सहस्रशः सम्पदं ददातु; उपासकस्य नायकः भव। एते निष्क्रान्ताः सोमाः, पत्निभिः सह, दीप्तयः, भोज्याय गच्छन्ति; ते अप्सु गच्छन्ति, अवभृथं प्रति। इष्टानि हविः प्रवृत्तानि, बलिनः यज्ञे, इन्द्राय, अवभृथं प्रति बलसहिताः। अत्र तौ युक्तौ, सहभोज्याय, पिङ्गलौ, हिरण्यमयकक्ष्यौ, शीघ्रं हविः वहन्तौ। तुभ्यं एते सोमाः पेष्यन्ते, समिध् उज्ज्वला, हे तेजस्विन्; इन्द्रं गायकानां समीपं आनय। तुभ्यं दिवः कौशलं दत्तम्, उपासकाय निधयः; इन्द्रं स्तौमः गायकानां कृते। शतक्रतो, तुभ्यं सर्वं बलं स्तोत्राणि च समर्पयामि; गायकानां प्रति प्रसन्नः भव। त्वं नः सौभाग्यं, विपुलं बलं च ददातु, हे शतक्रतो, यदा त्वं अस्मान् अनुगृह्णासि, इन्द्र। सर्वाणि भद्राणि नः आवह, हे शतक्रतो, यदा त्वं अस्मान् अनुगृह्णासि, इन्द्र। त्वां, महावीर्यं वृत्रहणं, पेषितैः सोमैः आह्वयामः, यदा त्वं अस्मान् अनुगृह्णासि, इन्द्र। सोमपेषणाय, हरिभिः सह, रतिनां नाथः, अस्मान् प्रति आगच्छ; सोमपेषणाय हरिभिः सह आगच्छ। योऽयं महावीर्यं वृत्रहण्, प्राज्ञः इन्द्रः, शतक्रतुः—सोमपेषणाय हरिभिः सह आगच्छ। त्वं, हे वृत्रहन्, एतान् सोमान् पिबसि; सोमपेषणाय हरिभिः सह आगच्छ। इन्द्रः अस्मभ्यं जीविकाय धनं ददातु, दक्षस्य, ऋभूणां सम्पदः; वीर्यवान् वीर्यं ददातु। या गौः मरुतां मध्ये प्रसिद्धा, सा दाताराम् मातरः; रथानां अग्निः युक्तः। यस्यां देवाः, सर्वा ऋताः, अधितिष्ठन्ति; सूर्यः चन्द्रमाः च दृश्येते। सर्वे आर्याः, नित्यं, अस्मिन्स्तुवन्तु, हे मरुतः, सोमपानाय। अत्र सोमः पेषितः, सज्जः; मरुतः तं पिबन्ति, अश्विनौ च, ज्योतिषां नाथौ। मित्रः, अर्यमन्, वरुणः च शुद्धं सोमं शीघ्रं त्रिषु आसनेषु पिबन्ति। इन्द्रः अपि, एतस्य पेषितस्य, पशुमतः सोमस्य, स्वादुना रमते, यथा पुरोहितः प्रातःकाले। कदा, हे दीप्तिमन्तः, यूयं निर्गच्छथ, वेगेन वारिवः प्रबन्धं भिन्दन्तः, विशुद्धकर्मणः? अद्याहं महतां देवानां प्रसादं वृणे, अद्भुतवर्चसां बलं च स्वेन मनसा। यूयं मरुतः, ये पृथिवीं व्याप्तवन्तः, द्यौश्च दीप्तिमतीः, सोमपानाय आगच्छत। हे विशुद्धकर्मणः मरुतः, दिवः आवाहयामि, एतं सोमं पातुम्। ये मरुतः, ये द्यावापृथिव्यौ अधारयन्त, तान् सोमपानाय आह्वयामि।