दानं हि सर्वैः दातृभिः धार्यते, हे मघवन्, तस्मात् त्वं मम सदा सन्निधिं कुरु। त्वं बलिनां नाथः सन्, यजमानवत् क्लान्तिं मा गाः, सोमस्य स्रवतः धनदायिनः रसं मुदं च कुरु। दिवा वा रात्रौ वा यानि आदेशाः, तैः वयं न बाध्येमहि, त्वया सहायतया वयं विजयं प्राप्नुयाम। त्वया सहायतया, हे इन्द्र, वयं स्वीयानि युद्धानि घोषयेम, त्वं अस्माकं, वयं च तव। यत् चलन्तः स्थिराश्च भवन्ति, तव अनुयायिनः सदा भवन्ति; कवयः तव मित्राणि, हे इन्द्र। सः उदितवान्, दानवानां कीर्तिमान् वृषभः, नरपतिः; त्वं च, हे सूर्य, संध्यानं करोति। यस्य बाह्वोः बलं नवतिः नव च दुर्गाणि पुनः पुनः भिनद्, सर्पं च हत्वा, स इन्द्रः वृत्रहा। स एव सखायं सौम्यं अश्वान्, गावः, यवांश्च ददातु; सः स्रवतः नदीव समृद्धिं दुहे। यत् किञ्चिद् अद्य कृतवान्, यद्वा पूर्वं, तत् सर्वं तव वशे, हे वृत्रहा। यदि त्वं, महाबल, स्वयम् अजेयमिति मन्यसे, तद् एव तव स्वभावः, सत्यवन्। दूरे वा समीपे वा सोमाः स्रवन्ति, त्वं सर्वेषां समीपं यासि, हे इन्द्र। वयं तम् इन्द्रं प्रवर्तयाम, यः महावृत्रं हन्यात्; सः बलवान्, महावृषभः भवतु। इन्द्रः विजयाय सृष्टः, सः तेजस्वी, सोमस्य हर्षे प्रतिष्ठितः, यशस्वी, कीर्तिमान्। वज्रः, वाचः संनिहितः, दृढः, अव्ययः; सः उच्चैः अभिवर्धितः, अच्युतः। क्लेशेऽपि, हे इन्द्र, गीतप्रिय, अस्मभ्यं सुगमं मार्गं कुरु; त्वं दातारः समर्थः। यस्य शासनं कश्चन न निवारयति, तस्य ऐश्वर्यं न हीयते, न देवैः, न अशक्तैः मानवैः। तव अनिवार्यं वीर्यं, स्वर्गमपि पृथिवीं च, हे सुशिप्र, पूजयन्ति, यथा त्वं पूज्यसे। त्वया एतत् धृतम्—कृष्णासु रक्तासु च धेनुषु, पारुष्ण्यां दीप्तासु च। यदा अहि-तेजः विक्षिप्तम्, सर्वे देवाः अग्रे अगच्छन्; वयं पशोः वीर्यम् अज्ञास्म। वृत्रहणः अनुग्रहः मम सदा अस्तु; वीर्यं मे ददातु, अजितं, अजय्यम्। वयं तव महतीः कीर्तिमन्तः कर्माणि शुश्रुम, हे वृत्रहा; महद् द्रविणं प्रयच्छतु तव गणः। एतेन प्रज्ञानवता, पशूनां च संपद् वसन्, त्वं सोमेषु सोमः अभवः। वृत्रहणः, प्रसन्नचित्तः, अस्माकं समीपे अस्तु; शक्रः अस्माकं दीर्घायुषः प्रार्थनां शृणोतु। कस्मिन्न् सहायेन, हे बलिन, अस्मान् हर्षयसि? केन त्वं गायकान् दानैः पूरयसि? केन वृषभेण, गणेन सह, सः महाबलः, सोमपाने वृत्रहा गर्जति? सोमप्रीतः, सहस्रशः धनं अस्मभ्यं ददातु; यजमानस्य नेता भवतु। एते स्रुताः सोमाः, पत्निभिः सह, दीप्ताः, भोज्याय प्रयान्ति; ते आपः प्रति अधः स्रवन्ति। इष्टानि हव्यानि प्रवहन्ति, यज्ञे महान्तः, इन्द्राय, अवभृथाय च बलिनः। अत्र तौ युक्तौ भोज्याय, पिङ्गलौ स्वर्णमय-मूर्धानौ, हविर्वहन्तौ शीघ्रगामिनौ। तवैतौ सोमाः स्रविताः, बर्हिः दीप्तम्, हे दीप्तमान्; इन्द्रं गायकानां समीपं आनय। तुभ्यं दिवः कौशलं, यजमानाय धनानि दत्तानि; गायकानां कृते इन्द्रं स्तौम। शतक्रतो, तुभ्यं सर्वं बलं स्तोत्राणि च समर्पयामि; गायकानां कृते प्रसन्नः भव, हे इन्द्र। त्वं अस्मभ्यं श्रेयः, बहुबलं च ददातु, यदा त्वं अनुग्रहम् दर्शयसि। सर्वाणि शुभानि अस्मभ्यं ददातु, हे शतक्रतो, यदा त्वं अनुग्रहम् दर्शयसि। त्वां वयं महाबलं वृत्रहणं हविषा आह्वयाम, यदा त्वं अनुग्रहम् दर्शयसि। सोमपाने तव वानरैः सह आगच्छ, रतिपते; सोमपाने वानरैः सह आगच्छ। यो महावृत्रहा, प्राज्ञः इन्द्रः, शतक्रतुस्त्वं; सोमपाने वानरैः सह आगच्छ। त्वमेव, हे वृत्रहा, एषां सोमानां पाताऽसि; सोमपाने वानरैः सह आगच्छ। इन्द्रः अस्मभ्यं जीवनाय धनं ददातु, ऋभूणां कौशलयुक्तं; सः वीर्यं ददातु। या गौः मरुद्भ्यः कीर्तिमती, दानानां माता, सा युता रथानां अग्निः प्रवर्तते। एवं ऋषयः, स्तोत्रैः, हविभिः च, भगवन्तं इन्द्रं स्तुवन्ति, यः वृत्रस्य शत्रुं हन्ति, यः दातृणां दाता, कवीनां मित्रं, सोमपानस्य प्रियं, यशस्विनं, शतक्रतुम्।