यदा अपाला स्वभूमिं न स्वीकृतवती, तस्य भूमेः शिरांसि च, तानि सर्वाणि केशयुक्तानि क्रियताम्। रथस्य व्योम्नि, अक्षस्य व्योम्नि, युगस्य व्योम्नि च, शतक्रतो इन्द्रः अपालाम् त्रिः शुद्धाम्, सूर्यवत् त्वचं युक्तां, अभिप्रादत्त। ततः सोमस्य रक्षायै सर्वे इन्द्रम् गीतैः स्तोतुम् आरभन्ते; अहं तु सर्वशक्तिमन्तम्, जनानां मध्ये महाबलिनं, स्तौमि। इन्द्रं बहुहूतं, बहुस्तुतं, गाथासु प्राचीनकीर्तिम्, आह्वयन्ति; 'इन्द्रः' इति वदन्ति। स इन्द्रः अस्माकं महादाता, वीराणां नेता; महाबलात् शत्रुं विजितवान्। धीरस्य, कुशलस्य, उदारस्य इन्द्रस्य, यवदाढिम् युक्तस्य, निपीतसोमात् इन्द्रः पिबति। तं इन्द्रं सोमपानाय आह्वयन्ति; तदेव तस्य पोषणम्। एतं सोमम् पिबित्वा, देवः देवबलात् सर्वेषां लोकानां अधिपतिः अभवत्। इन्द्रं, सेनानां विजितारं, गीतैः आह्वयन्ति, सहायस्य उद्दीपनाय। बलवान्, अद्वितीयः, सोमपः, अचलः, निश्चययुक्तः पुरुषः स इन्द्रः। इन्द्रः, स्तुतिं ज्ञात्वा, धनं ददातु, पारं निधिं रक्षतु। अतः, इन्द्रः, शतगुणं धनं, अन्नं, सहस्रगुणं धनं, अस्माकं प्रति आगच्छतु। धीरैः, शीघ्रैः, वज्रधरैः सह, गवां धनाय युद्धेषु विजयमावहम। शतक्रतो इन्द्रः, गोषु इव, स्तवैः त्वां स्तौमः। सर्वमर्त्यकामानां, शतक्रतो इन्द्रः, तव शरणाय, वज्रिन्, आगतम्। विजेता इन्द्रे, कामाः पूर्णाः; त्वं अतिशयः, अन्यः त्वां न अतिवर्तते। वृषन्, उत्सुकतया तीव्रगत्या, बुद्धिं ददातु, पुरन्धि। शतक्रतो इन्द्रस्य तद् महद् मदनम्, यद् अद्य अस्ति, तेन पुनः पुनः मदनः भवतु। तव मदनं, इन्द्र, यशस्वि, दीप्तिमत्, वृत्रहत्याय बलिष्ठम्, पुष्टिमत्। वज्रिन्, सत्यम् सोमपः, सर्वजनानां मध्ये त्वया स्वीकृतं मदनं वयं जानिमः। निपीतसोमस्य चक्रे इन्द्रं गीतैः स्तोतारः स्तुवन्ति। यस्मिन् सर्वाणि विभवानि, सप्त समुदायाः, तस्मिन् सोमे इन्द्रं हविषि आह्वयामः। त्रिकद्रुकासु देवाः जागरूकं इन्द्रं अन्वेषयन्, यज्ञं समारभन्त; गीतैः तं वर्धयाम। इन्द्रः, तव सोमरसो, यथा नद्यो यथा समुद्रं, त्वां प्रति आगच्छन्ति; त्वं अतिशयः, अन्यः त्वां न अतिवर्तते। महाबलात्, इन्द्र, जागरूकाय सोमं प्रकटितवान्; यद् तव उदरे अस्ति। सोमः तव उदराय, वृत्रहन् इन्द्र, युक्तः भवतु; तव गृहेषु सोमरसो युक्तः भवतु। अश्वाय युक्तम्, श्रुतकक्षः गायति, गवां युक्तम्, इन्द्रस्य गृहे युक्तम्। तव सोमनिपीडनेषु, तव सोमेषु, त्वं अलङ्कृतः; महाबलिन्, दाने युक्तः। वज्रिन्, दूरात् अपि, अस्माकं गीतानि त्वां प्रति गच्छन्ति; वयं युक्तया त्वां प्रति आगच्छाम। एवं त्वं वीरः, धैर्यवान्, स्थिरः; तथा तव उदारचित्तम्। दातृभिः दानम् धृतम्; ततः, इन्द्र, मम सह भव। याज्ञिकः इव, बलस्वरूपिन्, श्रान्तः मा भव; निपीतं धनवद् सोमं रमस्व। दिनरात्र्योः आदेशाः अस्मान् मा अतिक्रामन्तु; इन्द्रं मित्रं कृत्वा, तत् विजयाम। मित्रत्वेन, इन्द्र, युद्धानि घोषयाम; त्वं अस्माकम्, वयं तव। त्वां, गच्छन्तः स्थीयन्तः, अनुयान्ति भक्ताः; इन्द्र, कवयः तव मित्राः। स उत्थितः, उदारः, यशस्वी वृषभः, नराधिपः; सूर्यः सन्ध्याय आगच्छति। सः, बाहुबलात्, नव्यः नव्यः निन्यान्नवति दुर्गाणि भङ्क्त्वा, वृत्रं हत्वा, इन्द्रः अभवत्। स इन्द्रः, स्नेहमयः मित्रः, अश्वान्, गाः, यवम् ददातु; सः, विस्तीर्णनदीवत्, समृद्धिं दुह्यति। यद् अद्य वा, यद् पूर्वं, वृत्रहन् इन्द्र, त्वया कृतम्, तत् सर्वम् तव वशे अस्ति। यदि, महाबलिन्, त्वं स्वयम् अजेयः, अद्वितीयः इति मन्यसे, नूनं तदेव तव स्वभावः, सत्यम्।