सर्वेभ्यः नमः। इदानीं ऋग्वेदस्य उक्तानि मन्त्राणि एकतया कथा-रूपेण संस्कृतभाषायाम् निवेदयामि। प्रथमं, इन्द्रः प्रथमः धनस्य दाता अस्ति, तस्य शक्तिः वास्तवतो राजसी, अतः वयं तम् महाबलिनं वीरपुत्रस्य सहायकं रूपेण वृणिमः। ततः, गीतप्रियः इन्द्रः, तव कृते एते स्तोत्राणि रचितानि, अद्भुतानि, अनुत्तमानि च। तव हरियुक्तैः अश्वैः सह, वयं यानि तव कृते निर्मितानि, तानि त्वं स्वीकुरु। हे दानवन्, त्वं नित्यं स्थिरः, न कदापि निवर्तसे; असंख्यं वृत्राणि त्वया विनष्टानि। अतः, वज्रधरः त्वं, समीपस्थं यजमानं धनं दत्त्वा, अस्मान् रक्ष। त्वं, इन्द्रः, बलस्य अधिपः इति प्रसिद्धः, शीघ्रगामी च; त्वमेव जनानां धारकः, सर्वाणि वृत्राणि निर्बाधेन हन्ति। अधुनाऽपि, हे प्राज्ञ अधिपः, वयं त्वां धनभागं रूपेण इच्छामः; तव विशालं रक्षणं, विस्तीर्णं आवरणं इव, अस्मान् व्याप्नुयात्, तव अनुग्रहः अस्मान् आगच्छतु। ततः, दक्षयती युवती सोमं सम्यक् शुद्धं प्राप्तवती; सा तं स्थापने स्थापयन्ती, इदं वदति—“इन्द्राय त्वां पेषयिष्यामि, शक्राय त्वां पेषयिष्यामि।” यः युवा वीरः गृहात् गृहं दीप्तिमान् आगच्छति, स सोमं, यवेन मिश्रितं, दध्ना, पिष्टैः, स्तोत्रैः च संयुक्तं पिबतु। वयं तव सेवा करिष्यामः, तव पालनं करिष्यामः; सोमः, इन्द्राय, शनैः शनैः, पदैः पदैः इव, प्रवाहय। कः जानाति, कः कर्म करोति, कः अस्मभ्यं धनं यच्छति? वयं इन्द्रस्य साहाय्येन, द्वेषिणः जित्वा, विजयिनः भवेम। हे इन्द्र, एतानि त्रि-लोकानि वर्धय; तस्य शिरः अधः भवतु, अयं गर्भे मम भवतु। यत् क्षेत्रं एतत् शरीरं न गृह्णाति, यत् शिरः तस्य, सर्वाणि केशिनि कुरु। रथस्य दिवि, अक्षस्य दिवि, युगस्य दिवि, हे शतक्रतु, त्वं अपालां त्रिः शुद्धां कृतवान्, सूर्यवर्णां च त्वचा। अथ, सर्वे स्तुतयः सोमस्य रक्षणाय इन्द्रं गायन्तु; अहं तु सर्वशक्तिमन्तं, जनानां मध्ये महाबलिनं स्तौमि। तम् बहुयज्यं, बहुप्रशंस्यं, गीतिषु प्राचीनकीर्तिमन्तं आह्वयत; “इन्द्रः” इति वदत। इन्द्रः अस्माकं महादाता, वीराणां नेता; तस्य महाबलात् शत्रुं विजितवान्। प्राज्ञस्य, दक्षस्य, दानवतः सोमपानात्, इन्द्रः, यवदाढ्यः, पिबति। तं इन्द्रं सोमपानाय आह्वयत; तदेव तस्य आहारः। एतं सोमं पित्वा, देवः, देवबलात्, सर्वेषां लोकानां अधिपः अभवत्। तं इन्द्रं, गणानां विजेतारं, सर्वैः स्तोत्रैः, साहाय्याय आह्वयत। महाबलिनं, अजितं, सोमपानं, अचलं, दृढसंकल्पं नरं आह्वयत। हे इन्द्र, अस्माकं स्तुतिं जानन्, अस्मान् धनं दत्त्वा, परं निधिं रक्ष। अतः, हे इन्द्र, शतगुणं पुरस्कारं, अन्नं, सहस्रगुणं पुरस्कारं च अस्मान् प्रति आगच्छ। हे शक्र, प्राज्ञैः, शीघ्रैः सह, वज्रधारणं कृत्वा, गोधनस्य युद्धेषु विजयं प्राप्नुयाम। हे शतक्रतु, वयं त्वां स्तोत्रैः, गोः इव क्षेत्राय, स्तौमः। सर्वेषां मर्त्यानां कामानां कृते, हे शतक्रतु, वज्रधरः, तव रक्षणाय आगच्छामः। हे वीरपुत्र, विजेतारां कामाः तव मध्ये पूर्यन्ते; त्वां कोऽपि न अतिवर्तते, हे इन्द्र। हे वृषन्, तव तीव्रं प्रेरणं, तव उत्सुकं मनः, अस्मभ्यं बुद्धिं दत्तु, हे पुरन्धि। तव यः महातेजस्वी सोममदः, हे शतक्रतु, स इदानीं अस्ति, तेन पुनः पुनः मदितो भव। तव तेजस्वी सोमपानं, हे इन्द्र, यः वृत्रवधाय प्रबलः, बलसमृद्धः— वयं, हे वज्रहस्त, तव सोमपानं जानिमः, हे सत्यसोमप, यं त्वं सर्वेषु जनेषु अङ्गीकृतवान्, हे अद्भुत। अस्माकं स्तोत्राणि, सोमपेषणस्य समीपे, इन्द्रं, प्रीणयन्तं, वर्तन्तु; कवयः स्तोत्रैः स्तौतु। यत्र सर्वा विभवाः, सप्त संज्ञाः, वसन्ति—तस्मिन सोमे वयं इन्द्रं हव्ये आह्वयामः। देवाः त्रिकद्रुकेषु, प्रज्ञं इन्द्रं अन्वेषयन्, यज्ञं तं सम्पादयन्; अस्माकं स्तुतयः तं महयन्तु। त्वां सोमबिन्दवः, हे इन्द्र, समुद्रं यथा नद्यः, आगच्छन्ति; त्वां कोऽपि न अतिवर्तते। त्वं, हे महाबलिन, तव महत्त्वेन, जागरूकाणां सोमं प्रकटितवान्; हे इन्द्र, यत् तव उदरे अस्ति। सोमः तव उदराय युक्तः भवतु, हे वृत्रहन्; बिन्दवः तव निवासाय युक्ताः सन्तु। अश्वाय युक्तं, श्रुतकक्षः गायति, गोः युक्तं, इन्द्रस्य निवासाय युक्तं। त्वं, इन्द्र, अस्माकं पेषणेषु, सोमेषु, अलङ्कृतः; तव दानाय युक्तं। दूरादपि, हे वज्रहस्त, अस्माकं स्तोत्राणि त्वां प्राप्नुवन्ति; वयं यथायोग्यं त्वां प्राप्नुयाम। यतः त्वं वीरः, यतः त्वं स्थिरः, यथा तव उदारं मनः। एवं, ऋषयः, यजमानः, कवयः, सोमपेषणं, स्तोत्राणि, इन्द्रं, महाबलिनं, सर्वशक्तिमन्तं, प्रीणयन्ति; तस्य अनुग्रहं, तस्य रक्षणं, तस्य दानं प्रार्थयन्ति; सोमस्य मदेन, तस्य वीर्येण, तस्य वज्रधारणेन, तस्य सहाय्येन च, सर्वे विजयं, धनं, बुद्धिं, कामसिद्धिं च इच्छन्ति। एषा कथा, ऋग्वेदस्य उक्तानां मन्त्राणां अनुक्रमेण, इन्द्रस्य महिमा, सोमस्य महत्वं, यजमानस्य प्रार्थना च एकतया निवेदिता।