सुराः सत्यस्य रथिनः, नौभिः इव जलान् बहून् आपदः अस्मान् सुरक्षित्य पारयन्तु। आर्यमनः च वरुणस्य च अनुग्रहम् वयं वरणीमहि, यतः स्तुत्यौ तौ अस्माकं प्रियं कुर्याताम्। हे विज्ञः धर्मिष्ठाः आदित्या, यूयं अनुग्रहस्य अधिपतयः; अस्माकं दोषः नास्ति यः आगच्छति। वयं, युष्माकं उदाराः, गच्छन्तः स्थित्वा च मार्गे, बलाय देवाः युष्मान् आह्वयामः। इन्द्र, विष्णु, बन्धवः, युष्माकं सौहृदं अस्मासु स्थापितं भवतु; मरुतः अश्विनौ च। उदाराः, अस्माकं भ्रातृत्वं च परस्परं समर्थनं च अस्तु; यथा मातुः गर्भे धार्यते, एवं वयं तद् वहामः। यूयं खलु उदाराः, इन्द्रस्य प्रियम् अग्रे, सदा प्रवर्धमानाः; अतः अहम् अपि एतत् वदामि। अग्ने, त्वं प्रियम् अतिथिमिव, सखेव प्रियः, वेदये, यज्ञे रथमिव, स्तौमि। त्वं प्राज्ञः कविरिव, चेतनः, यं देवाः स्वबुद्ध्या मनुष्येषु स्थापयन्ति। हे कनिष्ठ, त्वं यजमानान् रक्ष, अस्माकं स्तोत्राणि शृणु; सन्तानं च आत्मानं च पालय। अंगिरसः नप्तः अग्ने, केन स्तोत्रेण तव प्रियम् अवाप्नुयाम, हे देव, तव सौम्यचेतसम्? केन चिन्तया वयं यजेम, बलवत्याः यज्ञस्य श्रियः; के वा वचांसि स्तुत्यायात्र वक्तव्यानि? त्वमेव हि, अग्ने, अस्माकं सर्वाणि सुखानि गृहाणि करोति, धनदः गीतिभिः। कस्य वा त्वं प्रेरयसि, प्रभो, कस्य विचारान् सञ्जनयसि, कस्य गीतैः पशून् ददासि? तम् प्राज्ञं, युद्धानाम् अग्रणीं, बलिनं, स्वगृहेषु भूषयन्ति। सः शुभैर् रक्षिभिः सुरक्षितः वसति; न कश्चित् तं हिंसति, न सः हिंसति; अग्निः बलवान् समृद्धिम् आप्नोति। अश्विनौ, मम आह्वानं गच्छतम्, मधुमत्तमं सोमपानाय आगच्छतम्। मम स्तोत्रं शृणुतम्, मम आह्वानं शृणुतम्, मधुमत्तमं सोमपानाय। अयं कृष्णः अश्विनौ, बलदायिनौ, आह्वयति, मधुमत्तमं सोमपानाय। गायकस्य आह्वानं शृणुतम्, स्तोतुः, मधुमत्तमं सोमपानाय। अमोघा रक्षां स्तोतुः प्रेरितस्य आगच्छतु, मधुमत्तमं सोमपानाय। यजमानस्य गृहम्, स्तुताः, अश्विनौ, आगच्छतम्, मधुमत्तमं सोमपानाय। गर्दभं रथाय युञ्जाथां, बलदायिनौ, सुयुजं, मधुमत्तमं सोमपानाय। त्रियुक्तेन त्रिचक्रेण रथेन आगच्छतम्, अश्विनौ, मधुमत्तमं सोमपानाय। अधुना, मम गीतानि युष्मान् आवहताम्, नासत्यौ, अश्विनौ, मधुमत्तमं सोमपानाय। यूयं, आश्चर्यौ, वैद्यौ, हर्षदायिनौ; कौशलस्य वाचम् आप्नुतः। सर्वे जनाः सन्तानस्य हेतोः युष्मान् आह्वयन्ति; मैत्र्याय अस्मान् मा परित्यजतम्। कथं वः इदानीं स्तौयामि? यूयं समृद्धये प्रज्ञां ददथः। सर्वे जनाः सन्तानस्य हेतोः युष्मान् आह्वयन्ति; मैत्र्याय अस्मान् मा परित्यजतम्। यूयं नित्यं विश्नप्वे बहु ददथः, कल्याणाय। सर्वे जनाः सन्तानस्य हेतोः युष्मान् आह्वयन्ति; मैत्र्याय अस्मान् मा परित्यजतम्। सः वीरः, धनवान्, युद्धकामः, यः दूरस्थः अपि, वयं आह्वयामः, यस्य प्रियं पितुरिव; मैत्र्याय अस्मान् मा परित्यजतम्। सत्येन देवः सविता शमं ददाति; सत्यस्य शिखरं पृथिव्याम् विस्तृतम्। सत्यं विजिग्ये, महति संग्रामे अपि; मैत्र्याय अस्मान् मा परित्यजतम्। अश्विनोः स्तुतिः तेजस्विनी, शीघ्रस्य अश्वस्येव; आगच्छतम्। मधुमत्तमस्य सुतस्य सोमस्य पानाय, आर्यौ, धेनुं रक्षतम् इच्छुकस्य। पिबतम् उष्णं मधुमत्तमं सोमम्, अश्विनौ; बर्हिषि उपविशतम्, आर्यौ। प्रियतमा, मानवस्य गृहम् आगच्छतम्, प्रज्ञया सन्तानं रक्षतम्। सर्वैः सहायैः प्रियमेधः युष्मान् आह्वयति; पन्था बर्हिषि, दिविषदां मध्ये हविः गृह्णीतम्। पिबतम् मधुमत्तमं सोमम्, अश्विनौ; बर्हिषि उपविशतम् प्रियतमे। वृधावश्विनौ, दिवः इच्छुकस्य धेनवे आगच्छतम्। अश्विनौ, अश्वैः आगच्छतम्, ये जलम् सिञ्चन्ति। आश्चर्यौ, सुवर्णचक्रौ, सौन्दर्यस्य अधिपती, सोमं पिबतम्, ये सत्येन वर्धेथे। वयं युष्मान् आह्वयामः, अश्विनौ, प्रेरितवाचः, प्रज्ञया, बलस्य प्रप्तये। प्रियरूपौ, आश्चर्यौ, बहुकर्मणौ, प्रज्ञया, अश्विनौ, आमन्त्रणेन आगच्छतम्। यद् आश्चर्यं अमृतं हर्षदं वः अस्ति, सोमस्य मदस्य प्रियम्, तद् वयं गीतिभिः स्तौमः, यथा गावः वत्सम् गोष्ठे आह्वयन्ति—इन्द्रम्। तेजस्विनं, उदारं, शक्त्या परिवृतं, गिरिम् इव धनदं, वयं इच्छामः; बलसम्पन्नं, शीघ्रं, सहस्रशः, शीघ्रं गोदं। न कश्चन शिलाः, इन्द्र, त्वां निरुन्धन्ति, न दुर्बलः। यदा त्वं स्तोतुः इच्छुकस्य धनं ददासि, तदा तव दानं कश्चित् न हन्तुं शक्नोति। त्वं इच्छया योधा, बलवांश्च कर्मसु, सर्वाणि भूतानि शक्त्या अतिक्रामसि। एषः स्तवः त्वां सहायता इच्छति, यं गोतमा अजनयन्। एवं ऋचः अनुक्रमेण, भगवत्सुन्दरतया, देवतानां स्तवनम्, अनुग्रहम्, सौम्यत्वं च प्रकटयन्ति।