इन्द्रः मरुतः मित्रत्वेन बलं वर्धयन्, वृतं विजित्य समुद्रस्य आपः विमोचितवान्। येन सह मरुद्भिः इन्द्रः सोमपानाय तेजः प्राप्तवान्। तं इन्द्रं मरुद्भिः सहितं, महाबलिनं, बहुवीक्षणं, गीतैः आह्वयामः। प्राचीनचिन्तया अपि तं मरुत्सहितं इन्द्रं सोमपानाय आह्वयामः। हे मरुत्सहित इन्द्र, सौम्य, शतबल, यज्ञे बहुप्रशस्त, सोमं पिब। तव हेतोः मरुत्सहित इन्द्र, पेषिताः सोमाः प्रस्तूताः, शिलायुधः; हृदयेन गायकाः त्वाम् आह्वयन्ति। पिब, मरुत्सखा इन्द्र, पेषितं सोमं हविषु; वज्रधारिन्, बलिन। बलसमेतः उत्थाय, पिबित्वा दाढी कम्पितवान्, इन्द्रः, गणस्य पेषितं सोमं पिबित्वा। यदा त्वं, इन्द्र, शत्रुघ्नः अभवत्, तदा उभे, द्यावापृथिव्यौ, तव अनुगमनम् अकरोत्। अष्टपादं वाणीं, नूतनवर्णां, सत्यम् स्पृशन्तीम्, अहम् इन्द्रात् आत्मनः कृते निष्क्रान्तवान्। यदा शतबलः जातः, सः मातरं पप्रच्छ—"कः बलवान्? के श्रुताः?" तदा सा तस्य शक्तिं उच्छ्वासवत्, महाशरवत्, वर्णयित्वा—"ते, पुत्र, तव पुत्राः सन्तु, कठोराः।" वृत्रहन्ता मित्रैः सह, शलाकावत् शत्रून् बलात् निहत्य, बलवर्धितः, शत्रुघ्नः अभवत्। एकेन पानेन इन्द्रः त्रिंशत् सरांसि सोमस्य एकत्र पिबित्वा। गन्धर्वं अगाधेषु प्रदेशेषु अतिक्रान्तवान्; इन्द्रः स्तोत्रैः बलवर्धितः। पर्वताद् विदार्य, पक्तं अन्नं निष्क्रान्तवान्; इन्द्रः, प्रस्फुरन्, स्वयम् विस्तारितः। तव शरः, हे इन्द्र, शतरश्मिः, सहस्रपक्षः, एकः, यं त्वम् योक्सहचरं कृतवान्। तेन गायकान्, नरान्, वनवासिन्यः स्त्रियः, हे नूतनज, ऋभुभिः दृढः, आनय। एतानि तव कर्माणि, कृतानि, अतीव, अतिक्रान्तानि, त्वं बुद्ध्या धृतवान्। एतानि सर्वाणि विष्णुः, उरुक्रमः, प्रेरितवान्; शतं महिषाणां, क्षीरपक्वं अन्नं, वराहः, हे उत्सुक इन्द्र। तव महाबलि, सुविनिर्मितं, सोमसिक्तं धनुः उत्तमम्, हे सुवर्णमय, प्रस्फुरन्; तव उभे बाहू शोभनं, सुविनिर्मितं, निरन्तरं बलवर्धनं। हे इन्द्र, सहस्रं पोषस्य भागान्, शतानि गोः, हे बलिन्, आनय। स्नानाय गोः अश्वान्, स्नानाय धनं, सुवर्णयुक्तैः मनः सह, आनय। हे महाबलिन्, श्रवणीयानि बहूनि वस्तूनि आनय; त्वं, वसु, सततं सजगः। न कदाचित् इन्द्रः दातुम् विफलः, न विलम्बी, न कृपणः; अन्यः कश्चन वीरः तव तुल्यः उदारः नास्ति। न कदाचित् इन्द्रः निवर्तते, न शक्रः अपि; सः सर्वं शृणोति, पश्यति। सः, दुर्यः, मनुष्येषु क्रोधं नियच्छति; आदौ एव हन्तुम् इच्छति। तस्य निश्चयेन, उदरं पूर्णम्; कर्मणि शीघ्रः, वृत्रहन्ता, सोमपायी। त्वयि, हे सोम, सर्वे निधयः संगृहीताः, सर्वे समृद्धयः; उदारदानं कदाचित् न वर्जितम्। तव प्रति, मम कामः गाः सुवर्णं इच्छन्; तव प्रति, अश्वान् इच्छन्तः, आगच्छन्ति। तव प्रति, हे इन्द्र, आशया दानं हस्ते ददामि; हे मघवन्, दिवसः वा संग्रहतः वा तृणं ददातु, हे दीप्त। एषः सोमः, कुशलः, अनियन्त्रितः, सर्वविजयी, प्रस्फुरन्, ऋषिः, कविः। सः नग्नं आच्छादयति, सर्वं बलं चिकित्सति; प्रसिद्धः अभवत्, अन्धः च श्रोत्रहीनः च। त्वं, सोम, विस्तीर्णं आश्रयः, शरीरकर्तृभ्यः, द्वेषस्य च परकृत्यः च। त्वं, चिन्तया कौशलैः, शीघ्रं दिवः पृथिव्याः गच्छसि, दुष्टस्य द्वेषम् अपि नुदसि। लाभार्थिनः स्वार्थम् यान्ति; दाता दानं ददातु; तृषार्तस्य कामं त्यक्तवन्तः। सः पूर्वं नष्टं पुनः स्थापयति, मर्त्यं जीवने नेतुम्; यः अतिक्रान्तः, तस्य आयुः विस्तारयति। सः, सौम्यः, दयालुः, दृढनिश्चयः, अस्माकं हितकरः भवतु; हे सोम, हृदयाय शुभः भव। मा, सोम, अस्मान् भ्रमय; मा त्रासय, हे राजन्; मा तेजसा हृदयं ताडय। यदा त्वं स्वगृहे देवेषु पापचिन्तनानि पश्यसि, हे राजन्, शत्रुं, दुष्टं, मायाविनं नुद। एवं ऋषयः, भक्त्या, इन्द्रं सोमं च स्तुवन्ति, तयोः महिमा वर्धते, सर्वे लोकाः तयोः अनुगमनं कुर्वन्ति।