सर्वे जनाः एकत्रिताः सन्तः, तेषां वैराणि, द्वेषाणि, दुःखानि च, न नौमिव तरङ्गः नौकां समाक्रान्तुं शक्नुयुः, इति प्रार्थयन्ति। ततोऽग्निम् अभिवन्दन्ति, तस्य बलं नमन्ति, सर्वे जनाः देवम् अग्निम् स्तुवन्ति, सः अस्माकं शत्रूञ् विनाशयतु इति याचन्ति। यः अग्नेः धनलाभाय सहचरः अस्ति, तेन सह धनं याचन्ति, अग्निः अस्मान् विस्तीर्णान् बलवन्तः च करोतु। प्राप्ते महति धन्ये, अन्येषां भारं न वहेम, सर्वं पूर्णं समृद्धं धनं अस्माकं विजयी कुर्यात् इति प्रार्थयन्ति। यः द्वेषः अस्ति, सः अन्येषु पततु, न अस्मासु; अग्निः अस्माकं बलं वीर्यं च वर्धयतु। यं भक्तः वा दुष्टः वा चिनोति, तं अग्निः वर्धनाय समर्थं करोति। दूरात् पारं प्रति, निःसन्देहं आगमयतु; यत्र अस्मि, तत्र अस्मान् सुरक्षितान् प्रापयतु। वयं पुरातनं अग्निं जानिम, पितुः अनुग्रहेण; अधुना तस्य सौमनस्यं याचामः। ततः इन्द्रं अद्भुतं महाबलिनं, मरुतः सह, आह्वयामः; सः तं न परित्यजति। इन्द्रः, मरुतः मित्रः, शतसन्धेन वज्रेण वृत्रस्य शिरः छिनत्ति। मरुतः मित्रेण इन्द्रः वृत्रं जयति, समुद्रस्य आपः विमोचयति। येन मरुतः सह इन्द्रः सोमपानाय प्रकाशं प्राप्तवान्। वयं गीतैः इन्द्रं मरुतः सह, महाबलिनं, बहुविश्वं च आह्वयामः। पुरातनया बुद्ध्या, इन्द्रं मरुतः सह, सोमपानाय आह्वयामः। हे इन्द्र, मरुतः सहितः, सौम्यः, सोमं पिब, शतबल, यज्ञे बहुस्तुतः। तव कृते, इन्द्र मरुतः सह, निष्पिष्टाः सोमाः सज्जाः; हृदयेन गायका त्वां आह्वयन्ति। पिब, हे इन्द्र मरुतः मित्र, निष्पिष्टं सोमं हविषु; वज्रं बलात् धारय। सोमपानं कृत्वा, बलात् उत्थाय, दाढीम् आलोलयः, इन्द्रः, सोमं पिबन्। उभे लोकौ, दिवि पृथिव्यौ, तव अनुगमनं कृतवन्ते, हे इन्द्र, शत्रुघ्नः भूत्वा। अष्टपदी वाणी, नववर्णा, सत्यम् स्पृशन्ती, इन्द्रात् आत्मनः कृते आहरम्। शतबलः जातः सन्, मातरं पप्रच्छ – के महाबलिनः? के श्रूयन्ते? ततो मातरः तस्य बलं तरङ्गवत्, महाशरवत् उक्तवती – पुत्र, ते तव पुत्राः सन्तु, कठोराः। वृत्रहन् मित्रैः सह, चक्रैः इव, बलात् शत्रून् निपातितवान्; बलवान् भूत्वा, शत्रुघ्नः अभवत्। एकेन पानं कृत्वा, इन्द्रः, सोमस्य त्रिंशत् सरांसि अपिबत्। गन्धर्वं अनन्तेषु प्रदेशेषु अतिक्रान्तवान्; इन्द्रः स्तोत्रैः बलं प्राप्तवान्। पर्वताद् विदार्य, पक्तं अन्नम् आनीतवान्; इन्द्रः प्रसारितः, स्वयं विस्तीर्णः। तव बाणः, इन्द्र, शतरश्मिः, सहस्रपक्षः, एकः, यं त्वं युक्तमकरोत्। तेन गायकान्, नरान्, वनवासिन्यः स्त्रियः, हे नवजात, ऋभुभिः सह, आनीय। तव कर्माणि, कृतानि, अत्यधिकानि, तव बुद्ध्या दृढानि धारयति। सर्वं, विष्णुः, विस्तीर्णपदः, प्रेरितवान्; शतं महिषाणां, क्षीरपाकम् अन्नम्, वराहः च, इन्द्र, उत्सुकः। तव महाबलिनि, सुवर्णमयी, सोमसिक्तः धनुः उत्तमा; तव उभे भुजे शोभने, सुसंस्कृते, नित्यं वर्धमानबलिनि। हे इन्द्र, अस्मभ्यं सहस्रं पोषणस्य अंशान्, शतान् गवां च आनीय, बलवन्। स्नानाय अस्मभ्यं गाः अश्वाः च, स्नानाय धनं, सुवर्णमनोभिः सह, आनीय। हे महाबलिन्, श्रवणाय रम्यं बहु वस्तूनि आनीय; त्वं, वसु, सततं जागरूकः। हे इन्द्र, न कदापि न ददासि, न विलम्बी, न कृपणः; अन्यः कोऽपि वीरः तव सदृशः उदारः नास्ति। इन्द्रः न कदापि निवर्तते, न च शक्रः; सः सर्वं शृणोति, पश्यति च। सः, दुर्जेयः, मनुष्येषु कोपं योजयति; आरम्भे एव हन्तुं इच्छति। तस्य निश्चयेन, उदरं पूर्णम्; शीघ्रकर्मा, वृत्रहन्, सोमपायी। सोमे, हे सोम, सर्वे निधयः, सर्वा समृद्धिः च संहिता; उदारदानानि कदापि न निवार्यन्ते। तव इच्छाः, गावः सुवर्णं च कामयन्ती, तव समीपं गच्छन्ति; अश्वान् कामयन्तः अपि त्वां समीपं यान्ति। एवं ऋषयः, भक्ताः, देवताः च, अग्निम् इन्द्रं मरुतः विष्णुं च, स्तुत्वा, धनं, बलं, सौम्यं, सुरक्षा च प्रार्थयन्ति, तेषां कृते सर्वं शुभं याचन्ति।