श्रद्धया ते निरन्तरं वहन्ति, नित्यप्रवाहिण्यः, अक्षय्याः, समृद्धाः धाराः। तदा पर्वतानि समीपमागच्छन्, पद्मे मधु स्रवति, प्रवाहस्य विमोचने सति। गावः अपि महतीं प्रवाहमुपगम्य, यज्ञाय धनानि ददत्यः, स्वर्णकर्ण्यौ, तत्र संनिपत्यन्ति। सुतकाले पृथिव्याः स्वर्गस्य च शोभां महिमानं च स्रवयन्ति, सोमरसं वृषभाय वहन्ति। ते स्वजन्यं जानन्ति, मातृभिः सह वत्सवत् एकत्र भवन्ति, स्वबन्धुभिः संयुक्ताः। त एव दिवि किरणमालायाम् उज्ज्वलाः, स्थिरं समर्थनं कुर्वन्ति, इन्द्राय अग्नये च नमः स्तुतिं च यच्छन्ति। सः सप्तपदः, सूर्यस्य सप्त किरणाः, पोषणं बलं च अपिपीडयत्। मित्रावरुणौ सोमेन सह सूर्यं ददतु, यः पीडितानां भेषजं भवति। तस्य शीघ्रस्य स्थानं निधिं च, सः स्वजिह्वया द्यां पर्यतणोत्। अमृतत्वायोत्तिष्ठ, रथं युञ्जाथां अश्विनौ, वः अनुग्रहः समीपं भूयात्। हे अश्विनौ, स्वेन रथेण, निमेषादपि शीघ्रतरं आगच्छतम्, वः अनुग्रहः अस्मासु सन्निधौ अस्तु। उपासकस्य हिम्नि उष्णतां वितरतं, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। कुतः आगतौ, कुतः गतौ, केन पक्षिणा इव व्योम्नि पतितौ? वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। यदा कदाचन वा अद्य वा ममाह्वानं श्रुणुथः, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। आह्वाने आगच्छतम्, समीपस्थे हविषि आगच्छतम्, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। उपासकस्य गृहम् सुरक्षितं कुरुतं, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। अग्निः, तापः, उपासकस्य श्रेष्ठः चयनितः, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। सप्तपर्णः, आकाङ्क्षया, अग्निस्रवांसि स्रवयति, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। आगच्छतम्, महादातारौ, ममाह्वानं श्रुणुतम्, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। किमेतद् युष्माकं प्राचीनं प्रशस्तं च, यथा द्वयोः बलीनां कर्म, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। युष्माकं बन्धुत्वं समं, स्नेहः समः, अश्विनौ, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। युष्माकं रथः, अश्विनौ, यः विश्वान् लोकान् चरति, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। सहस्रगवाश्वैः सह आगच्छतम्, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। न अस्मान् परित्यजेताम् सहस्रगवाश्वैः, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। रक्तः शीघ्रः अपः अभवत्, सः ज्योतिः यः ऋतं धारयति, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। अश्विनौ, वृक्षः सम्यक् छिन्नः इव, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। दुर्गं यथा, शत्रुं कृष्णं भिन्द्याथां, वः अनुग्रहः समीपं नः अस्तु। गृहाद्गृहं प्रति, प्रियं अतिथिं, अग्निं, शरण्यं, कामेन वचसा अहं स्तौमि। यं जनाः हविभिः, स्तोत्रैः, मित्रमिव घृतेन भक्त्या च स्तुवन्ति। सः सर्वज्ञः, यं देवाः, उत्सुकाः, उन्नतानां हविः स्वर्गं प्रति वहन्ति। वयं वज्रिणं, अग्निं, श्रेष्ठं, वृत्रहणं, महान्तं, यं कीर्तिः प्रथिता अग्रे वर्धते, उपागच्छाम। अमृतः, सर्वदर्शी, दीप्तिमान्, तमोहरः, पूज्यः, यस्य हविः घृतेन सिञ्च्यते। यं जनाः, विघ्नरहिताः, हविषा उपासते, अग्निं, सम्यक्स्रुचः हविः सिञ्चन्ति। एषा नूतना धिया, अग्ने, तव कृते, रम्या, सुदृढा, कौशलवती, अक्षय्या, अद्भुत अतिथिः। सैव शुभा, प्रिया, अग्ने, त्वां रोचयतु; तया त्वं स्तुत्या वर्धस्व। सा शोभया युक्ता कीर्तिं महतीं अस्मभ्यं ददातु, विघ्नेषु विजये च। यथा अश्वः, गावः, शीघ्ररथः, अथवा सत्यस्य अधिपः इन्द्रः, यस्य कीर्तिः विस्तृता, तद् स्तुत्यं जनाः स्तुवन्ति। यं गोपवनः वचसा वृणीत, अग्निं, अङ्गिरसः सुतं; हे शुचिन्, अस्माकं आह्वानं शृणु। यं जनाः, विघ्नरहिताः, बलस्य लाभाय उपासते; सः विघ्ननाशाय प्रबुध्यताम्। अहं, आह्वयन्, कीर्तिमता स्वरेण, हृष्टचित्तः, विजिगीषूणां घोषवद्, चतुष्षिरसां निनदवद्, गीतिं करोमि। एवं ऋषयः श्रद्धया, हविषा, स्तुत्या च देवान् यजन्ति, सोमस्य प्रवाहे पर्वतान्, मधुना पद्मानि, गोभिः च सुवर्णकर्णाभिः यज्ञं समृद्धिं च प्राप्नुवन्ति। इन्द्राय, अग्नये, अश्विभ्याम् च, मित्रावरुणेभ्यः सोमाय च, स्तुतिः समर्प्यते। अग्निः सर्वज्ञः, अमृतः, तमोहरः, हविषा तुष्टः, उपासकानां रक्षां करोति, यशः च वर्धयति। अश्विनौ शीघ्ररथौ, स्नेहपूर्णौ, हविषि आवाह्यौ, भक्तजनानां समीपं सदा सन्ति, गवाश्वसंपदः ददातः, विघ्नं नाशयतः, कीर्तिं च वर्धयतः। एषा ऋषीणां श्रद्धा, यज्ञस्य महिमा, देवेषु भक्तिः, तथा सत्यम्।