यः पुरुषः, हे प्रेरित अग्ने, त्वया बुद्ध्या धनाय प्रेरितः, स तव साहाय्येन गोः प्राप्तिं यथार्थं प्राप्नोति। त्वं अग्ने, पूजकस्य मनुष्यस्य धनं वीरैः सहितं ददासि; अस्मान् ऋजुं धनाय नेतुम् अर्हसि। अस्माकं कृते विस्तीर्णं स्थानं कुरु, हे जातवेदः, दुष्टाय न दत्तुम् अर्हसि, न विजेतुं कठिनाय मनुष्याय। अग्ने, देवस्य अनुग्रहः त्वयि न अल्पः भवतु; त्वमेव धनस्य स्वामी अस्ति। स बलस्य अपत्यः अस्माकं धनं इह आवेदयतु, विलम्बं न करोतु; हे मित्र, हे दाता, स्तोत्रकाराणां कृते। अस्माकं स्तुतयः तेजस्विनं दीप्तिमन्तं अग्निं गच्छन्तु, श्रेयांसं; यज्ञाः श्रद्धया बहुस्तुतं, बहुकीर्तितं अग्निं साहाय्याय उपयन्तु। अग्निः, बलस्य पुत्रः, सर्वजन्मनां वेत्ता, रत्नप्रदानाय; यः एकः, अमृतः, द्विः मनुष्यानां मध्ये प्रियतमः होतार् अभवत्। अग्ने, देवैः पूज्यः, यज्ञे पूज्यः, प्रथमः चिन्तायाम्, रथस्य अग्रे, ऐश्वर्यस्य सफलतायाः कृते त्वं। अग्निः धनार्थिनां मित्रता ददातु; स रत्नानां प्राप्तौ अन्येषां अधीनः न अस्ति। वयं गृहेषु, सन्ततौ, अग्निं सदा इच्छामः, शरीरस्य उत्तमं रक्षकं। वयं अग्निं स्तुतिभिः सहायता कृते स्तुमः, तेजस्विनं, दीप्तिमन्तं; जनाः अग्निं, बहुहुतं, कीर्तिमन्तं, धनाय, शुभरक्षणाय स्तुत्वा। वयं द्वेषनिवारणाय अग्निं स्तुमः, यः सुखं, कल्याणं ददाति; सर्वेषु जनजातिषु, स आहूतः ऋषीणां निवासः भवतु। यज्ञं सज्जीकुरुत, यथा पुना: पुरोहितः पूजकं आगच्छेत्, तस्य आदेशं ज्ञात्वा। तीक्ष्णः, दीप्तिमान् होतार् भवतु, मनसि सावधानः, मित्रता स्वीकृत्य। जनाः तं मनुष्यानां मध्ये अन्वेषन्ति, रुद्रं, गम्भीरचिन्तया; जिह्वया तं गृहीत्वा, समं। जातः, तप्तः, युद्धाय धनुः गृहीत्वा, वनं प्रविष्टवान्, शिलां जिह्वया आघातवान्। वत्सः, अत्र विचरन्, दीप्तिमान्, गुह्यं न पश्यति; स मातरं स्तुत्यं जानाति। तस्य महान्, अश्वारूढः युक्तिः, विशालः, रथस्य रश्मयः दृष्टाः। सप्त दुग्धयन्ति, द्वौ आगच्छतः, पञ्च प्रस्थिताः; नदीस्य संधौ, शब्दे। दशभिः इन्द्रः विवस्वतः पात्रं कम्पितवान्; स त्रिधातुं दिवः क्लेशितवान्। त्रिस्तर्यज्ञस्य चक्रे, नवाः अभितः धावन्ति; होतारः मधुना अभिषिच्यन्ते। ते श्रद्धया पूरयन्ति, पूरितं, नित्यं प्रवहन्तं, अव्ययम् धारम्। पर्वताः आगच्छन्, पद्मे मधु पूरितम्; प्रवाहस्य विमोचने। गावः प्रवाहं, महत्, यज्ञाय धनं ददत्य् आगच्छन्; उभे कर्णे सुवर्णे। स्नेहने, तेजः, पृथिव्याः दिवः च प्रभाम् निष्पादयन्तु; रसो वृषभं वहतु। ते स्वं जन्म जानन्ति, मातृभिः वत्सैः समं; बन्धुभिः संयुक्ताः। मालासु, दीप्तिमन्तः, दिवि आधारं निर्माति; इन्द्राय, अग्नये, नमः स्तुतिः। स पोष्यं अन्नं, बलं, सप्तपदं, सूर्यस्य सप्त किरणानि दुग्धवान्। मित्रः च वरुणः, सोमेन सह, सूर्यं दत्तवन्तः; स रोगिणां औषधम्। तस्य शीघ्रस्य स्थानं, भण्डारं, स जिह्वां व्याप्तवान् आकाशे। अश्विनौ, अमृताय उत्थाय, रथं युञ्जतम्; तव अनुग्रहः समीपस्थः भवतु। हे अश्विनौ, रथेन आगच्छतम्, निमिषात् अपि शीघ्रतरम्; तव अनुग्रहः समीपस्थः भवतु। हे अश्विनौ, पूजकस्य कृते हिमेन तापनं प्रसारयतम्; तव अनुग्रहः समीपस्थः भवतु। क्व अस्माकं, क्व गतौ, क्व पक्षिणिव ययातम्? तव अनुग्रहः समीपस्थः भवतु। यदा वा, अद्य वा, यदा तव आह्वानं शृणव्यात्, तव अनुग्रहः समीपस्थः भवतु। हे अश्विनौ, आह्वाने आगच्छतम्, समीपस्थे आह्वाने; तव अनुग्रहः समीपस्थः भवतु। हे अश्विनौ, एषं गृहम् पूजकस्य रक्षणस्थानं कुरुतम्; तव अनुग्रहः समीपस्थः भवतु। अग्निः, तापः, पूजकस्य श्रेष्ठः विकल्पितः; तव अनुग्रहः समीपस्थः भवतु। सप्तपर्णः, आकाङ्क्षया, अग्निशिखां प्रवाहितवान्; तव अनुग्रहः समीपस्थः भवतु। आगच्छतम्, हे महादातारौ, एतत् आह्वानं शृणुतम्; तव अनुग्रहः समीपस्थः भवतु। किम् एतत् भवयोः, प्राचीनं, स्तुत्यं, यथा बलिनोः कृत्यम्? तव अनुग्रहः समीपस्थः भवतु। एवं ऋषयः अग्निं, रुद्रं, अश्विनौ च स्तुत्वा, यज्ञेषु श्रद्धया, धनं, बलं, सौख्यं, रक्षणं च प्रार्थयन्ति; दिव्यं तेजः, मधु, पृथिव्यां च प्रभां प्राप्तुं यत्नं कुर्वन्ति; देवाः मित्रता, अनुग्रहं च ददन्ति; यज्ञस्य प्रवाहः, स्तुतिः, श्रद्धा, ऐश्वर्यं च समर्प्यते।