सर्वे मित्राः, अधुना अहं इन्द्रस्य महिमा-वृत्तान्तं वेदवाक्येषु स्थितं श्रद्धया कथयामि। वृत्रहन्तारम् इन्द्रं च मम च सहचर्ये युक्तौ सन्तौ, अस्माकं स्मरणं वीरः अपि शत्रुषु करोति, यः वज्रधारः अस्ति। तस्य दानानि शुभानि भवन्ति। तं इन्द्रं, न तु मिथ्यावादं, वयं सत्यम् स्तौमः; यः यजमानं नाशयति, तस्य विनाशः महान्, यजमानस्य तु ज्योतिषां बहवः। इन्द्रस्य दानानि शुभानि। सः प्राचीनः महाकाव्यगायकः शक्तिभिः नित्यनूतनः अस्ति; यस्य द्वारैः मनोः पिता देवेषु ज्ञानं प्राविशत्। सोमेन अभिपीडिताः शिलाः दिवः परिमाणं न अतिवर्तन्ते; स्तोत्राणि च ब्रह्माणि स्तुत्यानि। इन्द्रः, यः जानन् अङ्गिरसः कृते गोः चयनं अकरोत्, तस्य वीर्यं अहं स्तौमि। सः प्राचीनः, ऋषिभिः संवर्धितः, वाक्संपदा इन्द्रः; स्तोत्रस्य अर्पणाय अनुग्रही, सः अस्माकं साहाय्याय आगच्छतु। अधुना, तव इच्छानुसारं, यजमानाः स्वाहा-वाचं अनुवर्तन्तु; स्तोत्राणि तव रक्षणाय इन्द्रं अभ्यर्थयन्ति, कुलस्य जयाय। इन्द्रे सर्वाणि वीर्याणि कृतानि कर्तव्यानि च सन्ति; यस्य स्तोत्राणि यज्ञस्य अधिपतिम् जानन्ति। यदा पंचजनैः सह इन्द्रस्य घोषः निनादितः, सः आर्याय आसनानि नदीनि च प्रसारितवान्, यः मनसः निवासः अस्ति। एष तव स्तुतिः वीर्यकृत्याय रचितः; त्वं रथस्य मार्गं उद्घाटितवान्। तस्य महात्मनः विस्तारः जीवाय गन्तव्यः, यथाः यवः पशुषु दत्तः। तव बुद्धिमन्तः पितरः सहायः तद् धारयन्ति; वयं मरुत्संयुतस्य वृद्धये भवेम। वीर्याय, निवासाय, गायकैः सह, हे वीर, वयं प्रयत्नं कुरुमः; तव साहाय्येन इन्द्र, वयं जयेम। रुद्राः, मरुतः, गिरयः, एकत्रिताः वृत्रवधे, युद्धघोषे अस्मान् सहाय्यं कुर्वन्तु; यः स्तौति, सः रक्षितः भवतु, देवा इन्द्रमुख्याः अस्मान् पालयन्तु। स्तुतयः तव प्रियं कुर्वन्तु, कृत्यकृतः; प्रार्थनाद्वेषिणः त्वं निपातय। पाणिनः लोभिनः तव पादेन दूरं कुरु; त्वं महान्, त्वां कश्चन न समर्थः। त्वं पिष्टसुतस्य अधिपः, इन्द्र, अपिष्टस्य अपि; त्वं जनस्य राजा। आगच्छ, गृहस्वामिन्, जनघोषेण, दिवं पृथिवीं च त्वं पूरयसि। पर्वतः, शतसहस्रशिखरः, त्वया गायकाय विदारितः। दिवा सोमपिष्टे अहं त्वां आह्वयामि, रात्रौ च; इच्छां अस्माकं पूरय। कः स युवा वृषभः, बलग्रीवः, अनमनीयः? कः याजकः तं उपासते? कस्य पिष्टे वृषभः हृष्टः अवतीर्यति? कः इन्द्रं निर्मितवान्? कः तव दानं, हे वृत्रहन्तर्, कः तव महावीर्यं प्राप्तवान्? कः स्तोत्रे भक्ततमः? एष सोमः तव पूरुषेषु पिष्टः, पूरुषु; आगच्छ, शीघ्रं, पिब। एष प्रियः सोमः तव शर्यणावति, अति-मदकः अर्जिकीय्ये। एष रम्यः, हर्षजनकः, बलवान् पेयः तव महादानाय अद्य; आगच्छ इन्द्र, शीघ्रं, पिब। यदा, इन्द्र, पूर्वतः, पश्चिमतः, उत्तरतः पुरुषैः आह्वयितः, त्वं शीघ्रं तव अश्वैः आगच्छ। दिवः प्रवाहे त्वं हर्षयसि, हे प्रकाशदातः, अथवा सोमसागरस्य आस्वादे। अहं विस्तीर्णैः स्तोत्रैः त्वां आह्वयामि, यथा गोः दानाय आह्वयते; इन्द्र, सोमपानाय। तव महान् अश्वाः, हे देव, रथेन तव महत्त्वं वहन्तु। इन्द्र, अहं त्वां स्तौमि, महान्, प्रबलः, स्वामित्वेन; आगच्छ, अस्माकं पिष्टं सोमं पिब। वयं, पिष्टसोमेन, उत्साहेन च, त्वां आह्वयामः; एष आसनं तव प्रियं भवतु। त्वं सर्वेभ्यः साधारणः, इन्द्र; त्वं साझा, अतः वयं त्वां आह्वयामः। एष मधुरः सोमः, शिलाभिः पिष्टः, पुरुषैः तव कृते दुहितः; गृह्णित्वा, इन्द्र, पिब। हे बुद्धिमन्, सर्वेषु प्रसिद्धः, आगच्छ; अस्माकं महत् कीर्तिं दत्तु। सः चित्रपशुदाता, सुवर्णसंपन्नानाम् राजा; उदारः देवः न अस्मान् विघ्नं करोतु। सहस्रचित्रपशुषु, अहं उज्ज्वलम्, महान्, विस्तीर्णं सुवर्णं दत्तवान्। पुरकन्या, सहस्रदानः, माम् देवेषु प्रसिद्धं कृतवान्। स्तुतिभिः, धनस्य इच्छया, अहं इन्द्रं साहाय्याय आह्वयामि, सोमपिष्टे उच्चैः गायन्, उदारम् इन्द्रम् यथा दातारम् आह्वयामि। न लोभी, न दृढः, तं वेगवन्तं, हर्षजनकं मदे स्थगयितुं शक्नोति; सः दाता, उत्सुकस्य, सोमपिष्टस्य स्तुत्यः। एवं, इन्द्रस्य महिमा, दानानि, वीर्याणि, स्तुत्यैः, सोमपिष्टैः, आह्वानैः च, ऋषिभिः, यजमानैः, गायकैः च श्रद्धया स्तूयन्ति। सः सर्वत्र पूज्यः, सर्वेभ्यः साझा, यज्ञस्य अधिपः, दानस्य निधिः, अस्माकं रक्षणाय, जयाय, कीर्तये च सदा आह्वयितव्यः।