अग्निरिति सर्वगुणसम्पन्नः स्तुत्यः, गृहेषु प्रतिष्ठितो देवः, सर्वस्य रक्षिता, अनपाय्यः गृही, स्वर्गस्य च रक्षकः, सदा अस्मान् अभयम् कुर्यात्। सः करुणया युक्तः, पापात् अस्मान् रक्षतु, रिपून् दूरे कुर्यात्, क्षुधं च दुरितं च निवारयेत्। तस्मै अग्नये वयं नित्यं प्रार्थयामः। इन्द्रः अपि अस्माकं वचनानि श्रुणोतु, सः बलवान् उदारः, सोमपानाय प्रार्थनया बलश्चाकर्षितः आगच्छतु। धीराः तम् ज्योतिषां पतिं, वृषभं बलाय स्थापयन्ति। सः स्तुत्येषु प्रथमं उपविष्टः, यस्य मनः सोमकामम् अस्ति। बहुप्रियः इन्द्रः, त्वं सोमपानाय आगच्छ, वयं त्वां सुवर्णरुचं विजयीं युद्धेषु जानिमहि। सत्यवचनः उदारः त्वं, स्वेच्छया आचर; वयं तव वज्रिणः पुरस्कारं शीघ्रं प्राप्नुयाम, तव प्रीत्यर्थं यत्नं कुर्मः। बलस्य नाथ इन्द्र, त्वं सर्वैः सहायैः अस्मान् अनुगृहाण। वयं त्वां भाग्यदायकम्, धनविज्ञानं, कीर्तिवन्तम् अनुयामः। त्वं अश्वदातृ, गवां विधाता, सुवर्णस्रोताः देव; तव दानं न कदापि व्यर्थं, यद् इच्छामि तत् मे दातुम् अर्हसि। सुखाय आगच्छ, सौभाग्यं धनं च अस्मभ्यं ददातु; उदार त्वं, गवां कामाय सिञ्च, अश्वानां कामाय अपि सिञ्च। त्वं इन्द्र, सहस्रशः शतानि च गोदाने ददासि; वयं त्वां पुरन्दरं गीतैः स्तौमि, अस्माकं सहाय्याय। यदि कविः, प्राज्ञः वा अप्राज्ञः वा, त्वां प्रति वचांसि ब्रूयात्, शतक्रतो, तस्य स्तुतिः तव समृद्धये भूयात्; पूर्वदृष्टिं स्मरन् सः अस्मान् न हिंस्यात्। शक्तिभुजं पुरोहितं दुर्गहन्तारं त्वां, इन्द्र, यदि मम आह्वानं शृणोषि, तदा त्वां धनदं शतक्रतुम् स्तोत्रैः सह सम्प्रार्थयामः। वयं न दुष्टं, न क्लान्तं, न आलस्यं इच्छामः; यदि सोमपाने महान्तं इन्द्रं वयम् अन्वयाम, सखा भवाम। वयं युद्धेषु क्रुद्धं, शत्रुहन्तारं महान्तं सोमरसैः युक्तम् अयच्छाम; सः कम्पमानं अपि जानाति, श्रेष्ठः सारथिः, जयदः, अनुत्तमः। यत् किञ्चिद् वयं भीमहि, तत् सर्वं नः निर्भयं कुरु, इन्द्र; उदार, तव सहायैः अस्मान् तद् ददातु—द्वेषिणः विखण्डय, शत्रून् विखण्डय। त्वं, धनद इन्द्र, महान् विभज्य, समृद्धिं वितर; त्वं, उदार, गीतप्रिय, सोमार्घ्यैः त्वां आह्वयामः। वृत्रहन् इन्द्र, दुर्जय, त्वं अस्माभिः वरणीयः; सः अन्ते, मध्ये, पश्चात् अस्मान् पातु; अग्रतः अपि रक्षतु। पृष्ठतः, अधः, ऊपरि, अग्रतः, सर्वतः अस्मान् रक्ष, इन्द्र; दिव्यं भयम् दूरं कुरु, देवद्विषां शस्त्राणि अपि दूरं कुरु। अद्य, श्वः, प्रतिदिनं च, इन्द्र, अस्मान् पातु; शुभस्य नाथ, सर्वान् अस्माकं स्तोत्रिणः दिवा निशि च रक्ष। उदारः वीरः, बलकामः, पराक्रमे संयुतः; तव उभे महाबले हस्ते शतक्रतो, वज्रं निर्मितवती। तम् स्तौम, यस्य स्तुत्यं सः प्रीणाति; सोमयाजिनः स्तोत्रैः इन्द्रस्य महत्त्वं वर्धयन्ति; तस्य उदारदानानि वर्धन्ते। अन्यैः अयुक्तः, अद्वितीयः पुरुषेषु सः प्रगच्छति; स्वबलात् अनयन् बहून्, सर्वेभ्यः भूतेभ्यः अधिकः; तस्य उदारदानानि वर्धन्ते। अयुक्तेन अश्वेन अपि, पुरातनः रिपुः जयितुम् इच्छति; तव कर्माणि, इन्द्र, वक्तव्यानि, तव वीर्याणि; तस्य उदारदानानि वर्धन्ते। इन्द्र, अत्र आगच्छ, वयं तव स्तोत्राणि कुर्मः, येन तव वृद्धिः स्यात्; तैः, महाबल, आत्मानं प्रीणय—सद्-यशः अत्र अस्तु; तस्य उदारदानानि वर्धन्ते। त्वं धीरमना अपि धैर्येण आचरसि, इन्द्र; यदा त्वं, बलिनाः सोमैः पूजितः, भूषणैः शोभितः; तस्य उदारदानानि वर्धन्ते। सः रक्षकः, पालयिता इव नराणाम्; सोमपेष्यकौशलम् उपभुज्य, सखा मित्रत्वेन स्वीकृतः; तस्य उदारदानानि वर्धन्ते। सर्वे देवाः, इन्द्र, त्वां बलाय, मन्त्राय च दत्तवन्तः; त्वं सर्वस्य भुवनस्य ईशः, बहुप्रशंसितः; तस्य उदारदानानि वर्धन्ते। तम् तव शक्तिम् अहं स्तौमि, इन्द्र, देवेषु श्रेष्ठाम्; येन त्वं, बलिनः नाथ, वृत्रं शक्त्या अपावः; तस्य उदारदानानि वर्धन्ते। युगपद् द्वौ जातौ, मनुष्याणां सन्ततिं, इन्द्रः प्राज्ञः पश्यति; तस्य दानानि प्रसिद्धानि, शुभानि। उन्नता तव शक्ति, इन्द्र, तव बुद्धिः अपि परम; बहवः तव आश्रये बभूवुः, उदार; तव दानानि शुभानि। त्वं च अहं च, वृत्रहन्, मित्रत्वेन युक्तौ; अपि च रिपोः प्रति, अश्मभृत्, वीरः अस्मान् चिन्तयति; तव दानानि शुभानि। सत्यं वयं तम् इन्द्रं स्तौम, न तु अनृतम्; असंस्क्रातुः महद् विनाशः, यजमानस्य बहूनि ज्योतिंषि; तव दानानि शुभानि। सः पुरातनः, महतां गायकः, शक्तिभिः सदा नूतनः; यस्य द्वारा मनोः पिता देवेषु प्रज्ञां प्रावर्तयत्। सौमपेष्यशिलाः दिवः सीमन् न अतिक्रामन्ति; स्तोत्राणि च ब्रह्माणि स्तुत्यानि। सः, विद्वान्, गोः लाभं अङ्गिरसोभ्यः अचिनोत्, हे इन्द्र; तं तव वीर्यं अहं स्तौमि। सः, पुरातनः, ऋषिभिः वर्धितः, इन्द्रः, वाक्सम्पदाम् निधिः; स्तोत्रार्घ्यप्रियः, अत्र अस्माकं सहाय्याय आगच्छतु। अद्य तव इच्छया, यजमानाः स्वाहा सह अनुवर्तन्ताम्; स्तोत्राणि तव रक्षां प्रार्थयन्ति, इन्द्र, कुलस्य जयाय। इन्द्रे सर्वाणि वीर्याणि कृतानि च कर्तव्यानि च; यं स्तोत्राणि यज्ञस्य नाथम् जानन्ति। यदा पञ्चजनैः सह इन्द्रस्य घोषः अभवत्, सः आसनानि, नद्यः आर्याय विवर्धयत्—तत् मनसो वासः। एष तव स्तवः कृतः, तव वीर्यकर्मणः; त्वं मार्गं चक्रस्य अपावः। एवं, अग्नये प्रार्थना, इन्द्रस्य स्तुतिः, सोमयागिनां श्रद्धा, सर्वं एकत्र प्रवहन्ति—यथा ऋषयः प्रार्थयन्ते, तथा वयं अपि, भगवतः अनुग्रहेण, अस्माकं कल्याणाय, अभयाय, समृद्धये च, इन्द्रमग्नी सदा स्तौमः।